Προς τη … γενιά του 120! Είσαστε έτοιμοι;

του Γιώργου Μαργαρίτη

Ένας μικρός αριθμός συναδέλφων, από εκείνους που λίγο καιρό πριν,  
επικαλούμενοι το άρθρο 120, αυτοπροσδιορίστηκαν ως υπερασπιστές του  
Συντάγματος, επέλεξαν να το υπερασπίσουν, όχι προτάσσοντας τα στήθη  
τους στον επερχόμενο κίνδυνο, αλλά απλά καλώντας τον εισαγγελέα και τη  
“δημόσια δύναμη”!

Επειδή αυτά τα πράγματα δεν γίνονταν ως τώρα και επειδή ούτε η μικρή  
πανεπιστημιακή μας κοινότητα, ούτε οι ίδιοι οι ίδιοι οι υπερασπιστές  
“του κρατούντος κοινωνικού καθεστώτος”, έχουν εμπειρία τέτοιων  
κινήσεων, εύλογα αναρρωτιέται κανείς κατά πόσο έχουν συνείδηση των  
συνεπειών του δρόμου που έχουν επιλέξει.

Ας υποθέσουμε ότι η επιθυμία τους εκπληρώνεται και ότι ο εισαγγελέας  
και η “δημόσια δύναμη” αναλαμβάνουν –κάτω από τις οδηγίες των  
“προθύμων”- να προσαρμόσουν το Πανεπιστήμιο σύμφωνα με τις επιταγές  
της κας διαβίου και του “μαθητευόμενου” ακόμα alter ego της κυρίας,  
εκείνον του άλλου κόμματος. Το Πανεπιστήμιο γίνεται Α.Ε., όσοι  
αντιστέκονται καταδικάζονται, φυλακίζονται, απολύονται, τους δημεύουν  
τις περιουσίες, τους στέλνουν σε ξερονήσια και γενικά τους διώκουν με  
τον τρόπο που γίνονται οι  διώξεις όταν κυριαρχεί η μισαλλοδοξία, ο  
ολοκληρωτισμός, τα συμφέροντα των λίγων και η βλακεία. Ωραία! Λύθηκε  
το ζήτημα;

Νομικά λύθηκε, και έτσι θα το αντιλαμβανόταν ο μέσος φανατικός  
–υπερασπιστής, είπαμε, του άρθρου 120. Στην πραγματικότητα, το μόνο  
που συμβαίνει είναι ότι η πολιτική αντιπαράθεση, απλά περνά σε άλλο  
επίπεδο. Το εξηγώ απλά: στη Ρωσία του Τσάρου υπήρχε πλήρες νομικό  
οπλοστάσιο που μεριμνούσε για το τι μπορεί και το τι δεν μπορεί να  
κάνει ο καθένας, ιδιαίτερα η εργατική τάξη. Κρίμα που δεν βρέθηκε  
κανείς να πει στον Τσάρο να φωνάξει τον εισαγγελέα τις σκοτεινές  
ημέρες του 1917. Στην Ελλάδα της κατοχής ο Ιωάννης Ράλλης παρήγαγε  
νόμους με καταπληκτική ταχύτητα, οι “υπήκοοί” του, οι Έλληνες, τον  
έγραφαν κανονικά (γεγονός που μας κακοχαρακτήρισε τότε ως λαό, οι  
Γερμανοί μας είπαν “μπολσεβίκους”!!!) …. Τι έκανε ο εισαγγελέας;  
Τελικά είναι ιστορικό ατύχημα το γεγονός ότι η γενιά του …120, άργησε  
τόσο να παρέμβει στα ιστορικά δρώμενα της ανθρωπότητας.

Εάν δεν γνωρίζετε τι έγινε στη Ρωσία του Τσάρου ή στην Ελλάδα του  
1943, παρακαλώ να συνηγορήσετε ώστε να πάρω καμιά θεσούλα στα  
προγράμματα της διαβίου, καμμιά διδασκαλία “επικαιροποίησης πτυχίου”,  
έτσι ώστε και εσείς να μάθετε τι γίνεται κάθε φορά που αναθέτεις την  
πολιτική σε εισαγγελέα, και εγώ να παίρνω κάποιο βοήθημα να ταίσω τα  
παιδιά μου.

Γιώργος Μαργαρίτης
(πριν τον Εισαγγελέα) Καθηγητής ιστορίας ΑΠΘ
(μετά τον Εισαγγελέα) … μήπως γνωρίζει κανείς αν επιλέγουμε εμείς που  
θα μας στείλουν εξορία ή φυλακή – ή το κανονίζει ο εισαγγελέας;;;;

Για την πολιτική ανυπακοή στα ΑΕΙ

πηγή: Red Notebook
του Κώστα Σταμάτη (Καθ. Φιλοσοφίας του Δικαίου ΑΠΘ)


Κατά την εκτίμησή μου, η κινητοποίηση εναντίον της εκλογικής διαδικασίας για την εκλογή συμβουλίων διοίκησης στα ΑΕΙ είναι θεμιτή πράξη πολιτικής ανυπακοής. Τηρούνται οι βασικές προϋποθέσεις για την έκφραση έντονης κοινωνικής διαμαρτυρίας, ως έσχατη και επείγουσα αντίδραση απέναντι σε πολιτική επιλογή αμφισβητήσιμη για σοβαρούς και ουσιαστικούς λόγους.

Αυτό συμβαίνει, πράγματι: α) χωρίς ίχνος βίας από κανέναν, β) με δημόσια αντίδραση κι επιχειρηματολογία, καθώς και γ) με συλλογική ανάληψη της συναφούς πολιτικής ευθύνης, παρά τις απειλές για είσοδο της αστυνομικής αρχής και για εισαγγελική παρέμβαση στους πανεπιστημιακούς χώρους. Ακριβώς αυτά τα τρία στοιχεία συνθέτουν άλλωστε τις τυπικές προϋποθέσεις για έμπρακτη ανυπακοή στο πλαίσιο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, όπως ακόμη και η φιλελεύθερη σκέψη αναγνωρίζει.

Επιπροσθέτως, όμως, η ανυπακοή υπήρξε στην προκειμένη περίπτωση και επί της ουσίας νομιμοποιημένη ηθικοπολιτικά. Διότι ο νόμος 4009/2011 μεταφυτεύει στα Πανεπιστήμια της χώρας την πολιτική ενεργού διάλυσης της κοινωνίας, του Κράτους, της λαϊκής κυριαρχίας, την οποία απεργάζονται με ζέση οι κρατούντες και συνάμα πολιτικά υπαίτιοι της κοινωνικής ερήμωσης.

Εάν, κατόπιν αυτών, κριθεί ότι τούτο δεν παρέχει επαρκή λόγο για πολιτική ανυπακοή, τότε αυτή η έσχατη καταφυγή για τους εξουσιαζόμενους τίθεται εκποδών και το αντίστοιχο, συγκεκριμένο πολίτευμα ασεβεί προς τον δημοκρατικό χαρακτήρα του.

Όσο για το επιχείρημα περί της τεράστιας πλειοψηφίας των βουλευτών που θέσπισαν αυτό το καταστροφικό νομοθέτημα, ατυχώς ανάμεσα σε πολλά άλλα παρόμοια, αυτό θα κριθεί ασφαλώς από την Ιστορία. Εμμέσως όμως θα κριθεί και νωρίτερα, ευτυχώς, εάν η παρούσα και δημοκρατικά ανομιμοποίητη συγκυβέρνηση των δυόμιση κομμάτων εξουσίας τολμήσει, όπως οφείλει άλλωστε, να τεθεί στην πολιτική κρίση του ελληνικού λαού, προκηρύσσοντας το συντομότερο δυνατόν βουλευτικές εκλογές. Τότε θα φανεί αν η κυβερνώσα "πλειοψηφία" εν τη Βουλή είναι πραγματική ή πλασματική. Αλλά και ασχέτως αυτών, ποια πολιτική νομιμοποίηση μπορεί άραγε να διεκδικούν κόμματα που λειτουργούν βαθύτατα αντιδημοκρατικά, ως οιονεί λόχοι βουλευτών υπό τη μόνιμη δαμόκλεια σπάθη της διαγραφής τους, εάν τυχόν αποκλίνουν από τη διαταγή του Αρχηγού τους;

Ακόμη περισσότερο, το νόημα της δημοκρατίας ούτε συμπυκνώνεται ούτε εξαντλείται στη βούληση της εκάστοτε κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Εξ άλλου, ακόμη και η υψηλότερη δυνατή πλειοψηφία υπόκειται σε εύλογους ηθικοπολιτικούς περιορισμούς ως προς την εμβέλεια των αποφάσεών της. Ιδίως δεν της επιτρέπεται: α) να προσβάλλει θεμελιώδη ατομικά, πολιτικά και δικαιώματα των κοινωνών, β) να συρρικνώνει τη λαϊκή και εθνική κυριαρχία, γ) να κατεδαφίζει φραγμούς στην ταξική εκμετάλλευση των κοινωνικά ασθενεστέρων, στην καταστροφή του περιβάλλοντος, στη διασπάθιση δημόσιων αγαθών.

Όσοι καλόπιστα αμφιβάλλουν για τον θεμιτό χαρακτήρα της πολιτικής ανυπακοής στα ΑΕΙ, ας αναλογισθούν το ευρύτερο πλαίσιο στο οποίο αυτή εκδηλώνεται. Η χώρα μας έχει εισέλθει αναμφίβολα σε μία εφιαλτική δίνη ασταμάτητων περικοπών στις αμοιβές εργασίας και τις συντάξεις, στα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών, αλλά και στην ίδια τη δημοκρατική αρχή ως αρχή της λαϊκής κυριαρχίας.

Πρόκειται για προδιαγραμμένη πορεία κατά κρημνών, έτσι όπως βαίνουν τα πράγματα. Βιώνουμε μία εξέλιξη που αφαιρεί από τους λαούς την αρμοδιότητα να αυτοπροσδιορίζονται πολιτικά. Ιδίως να επιλέγουν μια άλλη οικονομική και κοινωνική πολιτική, η οποία να μη διαλύει την κοινωνία και την κρατική οντότητά της.

Η περιφρόνηση απέναντι στον δημοκρατικό αυτοκαθορισμό των λαών δεν περιορίζεται στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό. Επεκτείνεται σε κάθε τομέα συλλογικής αυτοοργάνωσης του κοινωνικού βίου. Όπως επί παραδείγματι η "πλήρης αυτοδιοίκηση" των Πανεπιστημίων. Αυτό που οι κρατούντες ευνοούν, αντίθετα, είναι είτε η επ΄ αόριστον αναβολή των πολιτικών εκλογών. Είτε η υποχρεωτική διοργάνωση εκλογών για όργανα ανεπαρκώς δημοκρατικά, αν μη τι άλλο, όπως τα Συμβούλια διοίκησης των ΑΕΙ. Υπό τις συνθήκες του καθεστώτος εκβιασμένης έκτακτης ανάγκης, οι κρατούντες εμφανίζουν τη δημοκρατία ως περιττή πολυτέλεια ή ως χρήζουσα ολιγαρχικής διόρθωσης υπέρ όσων με αυτόκλητο τρόπο αυτοθεωρούνται ως "άριστοι".

Η ίδια μοίρα επιφυλάσσεται και για την ανώτατη εκπαίδευση της χώρας. Υπό το φάσμα της βέβαιης πτώχευσης, τα Συμβούλια διοίκησης των ΑΕΙ, παρότι εξοπλισμένα με υπερσυγκέντρωση αρμοδιοτήτων, είτε δεν θα έχουν καν τι να διοικήσουν, χωρίς στοιχειώδη πλέον κρατική επιχορήγηση. Είτε θα διαχειρίζονται την καθημερινή αθλιότητα των Πανεπιστημίων. Θα εξωθηθούν να επιβάλλουν δίδακτρα εις βάρος ανθρώπων ανήμπορων σε κοινωνική απόγνωση ή να δώσουν πανεπιστημιακή περιουσία ως βορά σε αρπακτικά επιχειρηματικά συμφέροντα ή στην αδηφάγο όρεξη των πιστωτών της χώρας.

Ακόμη και όσοι δυσπιστούν απέναντι στις εν εξελίξει αντιδράσεις για τις εκλογές αυτές στα ΑΕΙ, εάν αναλογισθούν ότι οι ανωτέρω εκτιμήσεις έστω και κατά μέρος ευσταθούν, δεν μπορεί να μην αναγνωρίσουν το δίκιο παρόμοιων αντιδράσεων.

Όσοι αντιθέτως καταφρονούν τους πολίτες κατ΄ εξακολούθηση ως ανδράποδα, υποζύγια ή ιδιοτελείς συντεχνίες που πρέπει δήθεν να παταχθούν, οι ίδιοι είναι που υποθάλπουν συνθήκες κοινωνικής έκρηξης. Ή έστω πολιτικής ανυπακοής εκ μέρους εκείνων που εξωθούν συστηματικά στην εξαθλίωση. "

Ένα σχόλιο για τις εκλογές των Συμβουλίων Διοίκησης στα πανεπιστήμια

Λάβαμε μέσω e-mail το παρακάτω κείμενο, το οποίο και αναδημοσιεύουμε

Υπάρχει μια ακόμα πτυχή των εκλογών που πρέπει να σχολιαστεί, και στην οποία νομίζω ότι κανένας δεν έδωσε σημασία, ίσως για λόγους λεπτότητας. Οι υποψήφιοι για το Συμβούλιο, ανεξάρτητα από τις ιδεολογικές τους πεποιθήσεις και το όραμά τους για το πανεπιστήμιο, μεταξύ άλλων αγωνίζονται και για τη διαφύλαξη των ατομικών τους συμφερόντων. Ατομικών με την πολύ στενή έννοια.

Τι εννοώ:
α) Ήδη η υπουργός και άλλοι παράγοντες του υπουργείου, έχουν πολλάκις αναφερθεί σε επερχόμενο “πανεπιστημιακό Καλλικράτη”, δηλαδή συγχωνεύσεις ιδρυμάτων, κλείσιμο τμημάτων και σχολών.
β) Ο νόμος 4009 προβλέπει ως ακαδημαϊκές μονάδες τις Σχολές, αντί για τα Τμήματα που ήταν μέχρι τώρα. Με την πλήρη εφαρμογή του νέου νόμου θα ακολουθήσει σειρά συγχωνεύσεων των Τμημάτων σε Σχολές. Τα μέχρι τώρα Τμήματα υποβιβάζονται σε “προγράμματα σπουδών”. Αρμόδια για την υλοποίηση θα είναι τα πρώτα Συμβούλια που θα εκλεγούν.
γ) Η μνημονιακή πολιτική όλο και εντονότερα προσπαθεί να προχωρήσει σε μείωση των εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα, ανά διαστήματα επανέρχονται εν μέσω φημολογιών σενάρια για απολύσεις εκπαιδευτικών Α’ και Β’βάθμιας εκπαίδευσης. Εύλογα μπορεί να αναρωτηθεί κανείς: Γιατί όχι και πανεπιστημιακών;

Έχουμε δηλαδή
πρώτον, μια γενική πολιτική κατεύθυνση “διώξτε κόσμο απ’ το δημόσιο”,
δεύτερον, έναν νόμο που δημιουργεί τις προϋποθέσεις (συγχωνεύσεις τμημάτων σε σχολές),
τρίτον, ένα ήδη ομολογημένο σχέδιο (πανεπιστημιακός Καλλικράτης),
και τέταρτον, τα όργανα που θα κληθούν να υλοποιήσουν την απόφαση: τα Συμβούλια Διοίκησης.

Μπορεί κανείς να συμπεράνει από τα παραπάνω, ότι τα μέλη του Συμβουλίου Διοίκησης θα κληθούν σύντομα να αποφασίσουν την απόλυση συναδέλφων τους.

Άραγε, υπάρχει περίπτωση κάποιος καθηγητής που κατέχει θέση στο Συμβούλιο Διοίκησης του πανεπιστημίου του, να αποφασίσει την κατάργηση της ίδιας του της οργανικής θέσης;
Υπάρχει περίτπωση να αποφανθεί λ.χ. ότι το γνωστικό αντικείμενό του είναι παρωχημένο, ή μη “παραγωγικό”, ασυμβίβαστο με την “αριστεία και την καινοτομία”, ή όπως αλλιώς κωδικοποιηθεί στη νεόγλωσσα που χρησιμοποιούν οι ευρωκράτες;
Υπάρχει περίπτωση κάποιος από τους εκλεγμένους να αποφασίσει να αυτο-απολυθεί;

Θα μπορούσα να είχα διατυπώσει το ερώτημα κάπως διαφορετικά: Ποιος από τους υποστηρικτές της κυβερνητικής πολιτικής θα ζητήσει οικειοθελώς να απολυθεί ο ίδιος, προκειμένου έμπρακτα να στηρίξει το κυβερνητικό έργο;

Κι επειδή η αποθέωση των “αντικειμενικών κριτηρίων” και των “ποσοτικών δεικτών” κινδυνεύει να λειτουργήσει φετιχιστικά, ας δούμε ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα. Συμβαίνει πολλές φορές μέλη ΔΕΠ να έχουν ίδιο, ή παραπλήσιο γνωστικό αντικείμενο. Δεν είναι “λογικό”, όμως, εάν ξεκινήσει μια διαδικασία απολύσεων μελών ΔΕΠ, ένα από τα πιο αντικειμενικά κριτήρια να είναι ο πληθυσμός που συγκεντρώνεται σε κάθε επιστημονική περιοχή; Έχεις λ.χ. σε ένα τμήμα 9/45 μέλη ΔΕΠ στα σύνορα μιας ευρύτερης επιστημονικής περιοχής, και το υπουργείο απαιτεί (είτε με άμεση διαταγή, είτε μειώνοντας τη χρηματοδότηση τόσο ώστε το ίδρυμα να μη μπορεί να τους συντηρήσει όλους) την απόλυση 9 μελών ΔΕΠ. Δεν είναι “λογικό” ένας να προέλθει από αυτή την ομάδα; Εάν όμως ένας από αυτούς είναι μέλος του Συμβουλίου Διοίκησης, υπάρχει κανείς που θα αμφισβητήσει ότι έχει de facto εξαιρεθεί από τους υποψήφιους προς απόλυση; Και ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι οι υπόλοιποι δεν θα ξεκινήσουν (δικαίως!) μία προσπάθεια προσεταιρισμού του εν λόγω Συμβουλιακού, ενδεχομένως και υποσχόμενοι ανταλλάγματα, προκειμένου να διαφυλάξουν την εργασιακή τους θέση, ήτοι την επιβίωσή τους; Ή, ακόμα χειρότερα, ότι ο ίδιος ο εκλεγμένος δεν θα παζαρέψει με τους συναδέλφους του, ή δεν θα στραφεί εναντίον “απείθαρχων” πολιτικών (ή ότι άλλο) αντιπάλων του;

Το χειρότερο όλων είναι ότι πλέον δεν υπάρχει κανένας θεσμός για να προσφύγει κάποιος που αδικείται, δεν υπάρχει εντός του πανεπιστημίου κανένα όργανο. Το Συμβούλιο Διοίκησης δεν ελέγχεται από κανέναν, παρά μόνο μετά την παρέλευση 4 ετών όπου θα ξαναγίνουν οι εκλογές. Εκτός αν επιλέξει το γνωστό, κραυγαλέα διασκεδαστικό ανέκδοτο της “προσφυγής στη δικαιοσύνη”.

Δεν προκαλεί καμία έκπληξη το γεγονός ότι, συνολικά, το θέμα αυτό δεν θίχτηκε ούτε παρενθετικά. Λογικό καθώς η ξύλινη γλώσσα των υποψηφίων βρίθει γενικολογιών***. Δεν χρειάζεται άλλωστε να καταφύγουν σε παράνομες πράξεις, όπως π.χ. να παίρνουν σβάρνα τα γραφεία των συναδέλφων τους και να παζαρεύουν ψήφους, με σχεδιαγράμματα επί χάρτου και σκαριφήματα της νέας διάρθρωσης του πανεπιστημίου (κάτι που προφανώς δεν θα άρμοζε στο ακαδημαϊκό ήθος των πανεπιστημιακών δασκάλων, και μόνο ανυπόστατες φήμες προερχόμενες από σκοτεινά κέντρα και διεστραμμένους εγκεφάλους θα τολμούσαν να υπονοήσουν ότι ένα απ’ αυτά τα χαρτάκια ίσως και να παράπεσε και να κατέληξε σε λάθος χέρια – έλεος, τι άλλο θα ακούσουμε!!) Μπορώ εύκολα να βάλω τον εαυτό μου στη θέση ενός μέλους ΔΕΠ με επισφαλή τη διατήρηση της θέσης του στα επόμενα χρόνια, που δέχεται επίσκεψη από κάποιον υποψήφιο. Ότι κι αν μου αραδιάσει για τα οράματα και τις θέσεις του, τις αναπτυξιακές προοπτικές του πανεπιστημίου μας, την ποιοτική αναβάθμιση, αυτό που θα θέλω να ουρλιάξω στα μούτρα του είναι απλά:

“Πες μου σε παρακαλώ ρε συνάδελφε υποψήφιε, εγώ θα έχω δουλειά στο πανεπιστήμιο μετά από 4 χρόνια, ή να αρχίσω να ψάχνω από τώρα;;;”

*** Δοκιμάστε να διαβάσετε τις δημοσιευμένες θέσεις των υποψηφίων κρύβοντας το όνομα του συγγραφέα, και κάντε σύγκριση των κειμένων. Ή ακόμα καλύτερα, ανταλλάξτε μεταξύ των κειμένων τυχαία παραγράφους, και προσπαθήστε να εντοπίσετε ανακολουθίες και λογικά άλματα στους “κειμενικούς Φρανκενστάιν”…

Κατορθώματα Διαμαντοπούλου

πηγή: Βαθύ Κόκκινο

Για τα «κατορθώματα» της υπουργού Παιδείας, Αννας Διαμαντοπούλου έχουμε αναφερθεί επανειλημμένως. Το ιδιαίτερο ταλέντο της είναι να θεωρεί το δημόσιο χρήμα που διαχειρίζεται, κληρονομιά του αξιώματος της και να το μοιράζει αφειδώς στους ημετέρους. Θυμηθείτε μια προηγούμενη ανάρτησή μας που την τιτλοφορούσαμε «Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου: Η Α. Διαμαντοπούλου εξυπηρετεί ημετέρους» και παρακολουθήστε το βίντεο που παραθέτουμε. Αυτό αναφέρετε στο ότι έχει … προεγκρίνει, υπερωρίες τεσσάρων μηνών (δηλαδή και για περίοδο που σίγουρα δεν θα είναι στην κυβερνητική καρέκλα που είναι τώρα) σε «δικά της παιδιά» κάτι που μεταφράζεται σε 343.000 ευρώ!

 Τι να σχολιάσεις; Βιλαέτι τους θεωρούν το κράτος

Η ιστορία δεν ανέχεται στησίματα στα ραντεβού της

πηγή: Κόκκινη Γωνιά
του Χ. Μ.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια, ετεροχρονισμένη ομολογώ, προσπάθεια εξαγωγής βασικών συμπερασμάτων από το φοιτητικό κίνημα του Σεπτεμβρίου του 2011, με τη ματιά ενός εργαζόμενου. Είναι προϊόν συζήτησης με συντρόφους και συναγωνιστές φοιτητές, που με βοήθησαν να κατασταλάξω σε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα γύρω από τα τεκταινόμενα στις καταλήψεις των σχολών. Κυρίως προέρχεται από την ανάγκη να ανοίξει τη συζήτηση γύρω από τη σύνδεση του φοιτητικού και του εργατικού κινήματος, τώρα που μέσα στα πανεπιστήμια, έστω και από μάχες οπισθοφυλακής, όπως είναι ο αγώνας για την ακύρωση των εκλογών, διαφαίνεται μια νέα κινητικότητα. Το κείμενο διατίθεται ελεύθερα προς δημοσίευση.

Το Σεπτέμβρη, αρχή της ακαδημαϊκής χρονιάς, τα Πανεπιστήμια, κατά κύριο λόγο, αλλά και τα ΤΕΙ της χώρας, γνώρισαν μια πρωτόγνωρη κινηματική έκρηξη. Μέσα σε ελάχιστες μέρες, γεγονός πρωτοφανές για το σύγχρονο φοιτητικό κίνημα, τουλάχιστον 300 τμήματα σε όλη την Ελλάδα βρισκότανε σε κατάληψη. Για να συγκρίνουμε τα μεγέθη, το 2006 χρειάστηκαν τουλάχιστον 3 εβδομάδες για να μεταδοθεί ο "πυρετός" των καταλήψεων σε αντίστοιχο αριθμό τμημάτων. Τουλάχιστον τα μισά από αυτά τα τμήματα πραγματοποίησαν πολύ μεγάλες γενικές συνελεύσεις, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών στήριζε τα αγωνιστικά πλαίσια. 

Οι φοιτητές φαινόταν να παίρνουν στα χέρια τους τον επόμενο γύρο της κοινωνικής αναμέτρησης με την τότε κυβέρνηση του ΠαΣοΚ, με σοβαρές αξιώσεις να βρει η κοινωνία ένα μαζικό, αγωνιστικό ρεύμα που θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια γενικευμένη κοινωνική έκρηξη: τη νεολαία. Αφορμή οι αντεργατικές μεταρρυθμίσεις στη παιδεία και ο νόμος της Διαμαντοπούλου. Πραγματική αιτία, όμως, η γενικευμένη στις μέρες μας κοινωνική δυσαρέσκεια και αγανάκτηση, η κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση της πλειοψηφίας και πιο συγκεκριμένα η καταστροφή της αξίας της εργατικής δύναμης και η βίαιη προλεταριοποίηση των αποφοίτων των σχολών, ή καλύτερα της συντριπτικής πλειοψηφίας τους. Αυτό που, απλά,αντιλαμβάνεται ο κάθε φοιτητής, πως δεν υπάρχει μέλλον.

Η ελπιδοφόρα αυτή φοιτητική άνοιξη, όμως, δεν άνθισε ποτέ.  Σε αυτή τη περίπτωση, μάλιστα, δεν είχαμε να κάνουμε με κάποια αντιδημοκρατική συνδικαλιστική γραφειοκρατία που έβαζε φρένο στις διαθέσεις του κόσμου, απαγορεύοντας τις κινητοποιήσεις. Αντιθέτως το γήπεδο που έχει χτιστεί -με κόπο- τα τελευταία 20 χρόνια στα πανεπιστήμια, των γενικών συνελεύσεων και των συντονιστικών επιτροπών αγώνα, δύσκολα θα επέτρεπε κάτι τέτοιο. Παρά τις απέλπιδες προσπάθειες του κράτους, συνεπικουρούμενου πολλές φορές κεντρικά ή περιφερειακά και από αριστερές δυνάμεις, να στήσει στα πόδια της τη ΓΣΕΕ των φοιτητών (ΕΦΕΕ) ή τα κατά τόπους δευτεροβάθμια όργανα (πχ. ΦΕΑΠΘ στη Θεσσαλονίκη, ΦΕΠΑΠ στη Πάτρα κ.α.), οι γενικές συνελεύσεις είχαν ξεκάθαρα το πάνω χέρι, σε αυτή την αναμέτρηση.

Τι έφταιξε, λοιπόν, και μόλις ένα μήνα μετά τη γέννηση του το πρώτο φοιτητικό κίνημα της κρίσης δεν μπόρεσε ούτε κάν να μπουσουλήσει τα πρώτα του βήματα, κλείνοντας τις καταλήψεις τόσο σύντομα και άδοξα; Και κυρίως γιατί μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, δεν έχει ουσιαστικά καταφέρει, ακόμη, να σηκώσει κεφάλι;

Εκλογές δι’ αλληλογραφίας σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ

πηγή: Καθημερινή
του Απόστολου Λακασα

Δι’ αλληλογραφίας θα κληθούν να ψηφίσουν οι πανεπιστημιακοί και οι διδάσκοντες στα ΤΕΙ, στα ιδρύματα των οποίων δεν είναι δυνατό να οργανωθούν εκλογές για τα Συμβούλια Ιδρύματος.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «Κ», το υπουργείο Παιδείας εξετάζει την εφαρμογή του συστήματος της επιστολικής ψήφου με στόχο να «ξεπερασθούν» οι αντιδράσεις από ομάδες φοιτητών και πανεπιστημιακών για τον νέο νόμο για τα ΑΕΙ, που έως τώρα μπλοκάρουν τα εκλογικά τμήματα και ακυρώνουν διά της βίας τις εκλογές. Για σήμερα εκλογές έχουν προγραμματισθεί στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Την ίδια στιγμή, το υπουργείο Παιδείας πιέζει τα ΑΕΙ να εκλέξουν Συμβούλια Ιδρύματος (Σ.Ι.), ώστε να εγκριθεί ο φετινός προϋπολογισμός τους.

Ειδικότερα, το υπουργείο εξετάζει να εφαρμόσει το σύστημα της επιστολικής ψήφου στις εκλογές για τα Σ.Ι. έχοντας λάβει το θετικό μήνυμα πολλών πανεπιστημιακών, που από την πλευρά τους αντιδρούν στις ομάδες φοιτητών αλλά και συναδέλφων τους πανεπιστημιακών (κυρίως της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς), που με τη βία δεν έχουν αφήσει έως τώρα να γίνουν οι εκλογές. Συγκεκριμένα, η ψηφοφορία διά της επιστολικής ψήφου αναπτύσσεται ως ακολούθως:
- Κάθε πανεπιστημιακός παίρνει από το ΑΕΙ του δύο φακέλους, ο ένας μικρότερος με το ψηφοδέλτιο, ο δεύτερος μεγαλύτερος, καθώς και ένα έγγραφο για τη συμπλήρωση των στοιχείων του. Ο πανεπιστημιακός ψηφίζει και κλείνει το ψηφοδέλτιο στον μικρότερο φάκελο.
- Κατόπιν συμπληρώνει τα στοιχεία του στο έγγραφο που έχει λάβει από το ΑΕΙ, μαζί με αντίγραφο της ταυτότητας, και τα τοποθετεί μαζί με τον μικρότερο φάκελο στον μεγαλύτερο φάκελο.
- Στέλνει τον φάκελο σε συγκεκριμένη ταχυδρομική θυρίδα.
- Οι φάκελοι ανοίγονται από τη γραμματεία του ΑΕΙ, και αφού πιστοποιηθεί ποιοι πανεπιστημιακοί έχουν ψηφίσει, τότε οι μικρότεροι φάκελοι ρίχνονται σε κάλπη για να καταμετρηθούν.

Στελέχη του υπ. Παιδείας μελέτησαν και το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Ομως, δεν προκρίθηκε καθώς απαιτεί μεγάλη προετοιμασία (δημιουργία κωδικών για κάθε πανεπιστημιακό κ.ά.) ενώ δεν διασφαλίζεται και το αδιάβλητο της ψηφοφορίας. Για παράδειγμα, υπάρχουν οι κίνδυνοι κάποιος πανεπιστημιακός να ψηφίσει υπό πίεση ή και να νοθευθούν τα αποτελέσματα. «Για την εφαρμογή του νόμου πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι η μεταρρύθμιση θέλει συμμετοχή και συναίνεση», δήλωσε στον Ρ/Σ ΣΚΑΪ ο αναπληρωτής υπ. Παιδείας Κων. Αρβανιτόπουλος. «Οι οργανωμένες μειοψηφίες αντιδρούν και καλώ την πανεπιστημιακή κοινότητα στο σύνολό της να τον εφαρμόσει. Η σιωπηλή πλειοψηφία πρέπει με συναίσθηση ευθύνης να δημιουργήσει ένα κλίμα εφαρμογής του νόμου μέσα στα πανεπιστήμια, με ηρεμία και ομαλότητα», συμπλήρωσε.

Σχόλιο: Άντε να δούμε τι άλλο θα ακούσουμε από την ευφάνταστη Αννούλα....

Χούντα

πηγή: mygranma.wordpress.com

Αναβλήθηκαν οι εκλογές για τα διοικητικά συμβούλια σε τέσσερα AEI

πηγή: tvxs.gr

Αναβλήθηκαν οι προγραμματισμένες για σήμερα εκλογές για την ανάδειξη των μελών των νέων Διοικητικών Συμβουλίων σε τέσσερα πανεπιστήμια (ΑΠΘ, Ιωαννίνων, Θεσσαλίας και Πελοποννήσου). Στα ιδρύματα των Ιωαννίνων και της Πελοποννήσου οι εκλογές είχαν ματαιωθεί από χθες, προκειμένου -σύμφωνα με τους καθηγητές- να διασφαλισθεί η ομαλότητα, καθώς υπήρχαν κινητοποιήσεις φοιτητών. Οι εκλογές αναβλήθηκαν και στο ίδρυμα της Θεσσαλίας, εξαιτίας ομάδων φοιτητών που εμπόδιζαν την είσοδο των καθηγητών στις αίθουσες όπου είχαν στηθεί οι κάλπες.


Κατάληψη στο κτίριο της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ πραγματοποίησαν λίγο πριν τα μεσάνυχτα, φοιτητές, αντιδρώντας στην εφαρμογή του νόμου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και στην διεξαγωγή - στα πλαίσια αυτού - των εκλογών για την ανάδειξη των εσωτερικών μελών του Συμβουλίου Διοίκησης. Φοιτητές συγκεντρώθηκαν και σήμερα έξω από το κτίριο της νομικής σχολής. Σύμφωνα με απόφαση της οργανωτικής επιτροπής των εκλογών, αυτές θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου. Όπως υποστηρίζουν, οι φοιτητές, ο νόμος καταδικάστηκε από το φοιτητικό κίνημα, ενώ με την εκλογή του Συμβουλίου θα ξεκινήσει και τυπικά η πλήρης εφαρμογή του.

Στο πανεπιστήμιο Πελοποννήσου οι εκλογές ματαιώθηκαν, καθώς και εκεί έγινε κατάληψη των κτιρίων του, ενώ στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ματαιώθηκε συνάντηση των υποψηφίων αλλά και των μελών των εφορευτικών επιτροπών των εκλογών από ομάδα φοιτητών που τους απαγόρευσε την είσοδο στην αίθουσα όπου θα γίνονταν οι εκλογές.

Σε ανακοίνωσή του, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Θεοδ. Παπαθεοδώρου,  ότι «η ματαίωση μιας εκλογικής διαδικασίας στο πανεπιστήμιο συνιστά από μόνη της μια ιδιαίτερα ανησυχητική εξέλιξη. Εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο της σημερινής κρίσης που επηρεάζει τους θεσμούς, αλλά έχει, επίσης, τροφοδοτηθεί, καιρό τώρα, από το κλίμα έντασης και οξύτητας που καλλιεργήθηκε σε σχέση με τα πανεπιστήμια, από την άρνηση έγκρισης των προϋπολογισμών των ιδρυμάτων και τις συνέπειες αυτών των πολιτικών. Η κατάσταση πρέπει πλέον να αλλάξει».
«Το πανεπιστήμιο Πελοποννήσου δεν έχει την πολυτέλεια εσωτερικών συγκρούσεων. Η κοινότητά του παραμένει ενωμένη και προσηλωμένη στην αποστολή της. Καλώ το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας να διαφυλάξει την ηρεμία, τη σταθερότητα και την ομαλότητα στη ζωή του Ιδρύματος. Η πανεπιστημιακή κοινότητα, παράλληλα, αναμένει από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, να συμβάλει έμπρακτα στην αποφόρτιση του τεταμένου κλίματος και στην εμπέδωση της εμπιστοσύνης με τα πανεπιστήμια για την υπέρβαση της κρίσης», πρόσθεσε.

Εν τω μεταξύ, στην καταγγελία ότι έλαβε ηλεκτρονικό μήνυμα καθηγητή ο οποίος κάνει λόγο για ματαίωση των εκλογών των νέων Συμβουλίων Διοίκησης, που είχαν καθοριστεί στα τέσσερα Πανεπιστήμια, προχώρησε το βράδυ της Τρίτης ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Καθηγητών Πανεπιστημίου (ΠΟΣΔΕΠ) και επικεφαλής της Κίνησης Πανεπιστημιακής Αναβάθμισης (ΚΙΠΑΝ), Νίκος Σταυρακάκης.

Διαμαντοπούλου: Ο νόμος για τα ΑΕΙ θα εφαρμοστεί

Ερωτηθείσα σχετικά με την κατάληψη της Νομικής Σχολικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από φοιτητές σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εφαρμογή του νόμου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και τη διεξαγωγή των εκλογών για την ανάδειξη των εσωτερικών μελών του Συμβουλίου Διοίκησης, η υπουργός Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου διεμήνυσε ότι ο νόμος για τα ΑΕΙ θα εφαρμοστεί.

«Δεν θα υπάρξει υπουργός οποιασδήποτε κυβέρνησης ο οποίος να κάνει πίσω σε ένα νόμο τον οποίο τον ψήφισαν τα 4/5 της Βουλής», σημείωσε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε ότι εφόσον δεν προχωρά η διοίκηση στα Πανεπιστήμια δεν θα μπορεί να υπάρξει χρηματοδότηση.

ΑΠΘ:Φοιτητές μπλοκάρουν την εκλογή των συμβουλίων διοίκησης

πηγή: alterthess.gr

Από χθες το βράδυ φοιτητές συγκεντρώθηκαν  στο κτίριο της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης προκειμένου να μπλοκάρουν την εφαρμογή του νέου νόμου για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Μέλη της Αριστερής Ενότητας, που βρέθηκαν στη Νομική δήλωσαν στο alterthess  "Τα συμβούλια διοίκησης είναι το πρώτο βήμα για την εξολοκλήρου εφαρμογή του νέου νόμου που διαλύει τον χαρακτήρα του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου, καταστρέφει τα πτυχία μας και καταλύει τα εργασιακά μας δικαιώματα. Είναι ένας νόμος ενάντια στην θελήση της πανεπιστημιακής κοινότητας που επιβλήθηκε από το υπ. Παιδείας και τα τρία κόμματα που εξυπηρετούν τις ανάγκες των τραπεζιτών και του κεφαλαίου για να κάνουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση έναν ακόμη χώρο κερδοφορίας των λίγων στις πλάτες των πολλών. Εμείς μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες των Συλλόγων μας αποφασίσαμε ότι δεν θα επιτρέψουμε αυτός ο νόμος να εφαρμοστεί και αυτό κάνουμε. Το αυτοδιοίκητο, δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο είναι δικαίωμα όλων."

Για σήμερα έιναι προγραμματισμένες από την Οργανωτική επιτροπή του Ιδρύματος οι εκλογές για την ανάδειξη των εσωτερικών μελών του Συμβουλίου Διοίκησης στο κτίριο της ΝΟΠΕ.

Ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα φοιτητές, καθηγητές και εργαζόμενοι του Πανεπιστημίου προχώρησαν σε δυναμικές κινητοποιήσεις δηλώνοντας την αντίθεση τους στην εφαρμογή του νόμου που όπως τονίζουν διαλύει κάθε έννοια δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου.

Σε ανακοίνωση της η πρυτανεία του ΑΠΘ ζήτησε την αναβολή των εκλογών "εκφράζοντας την ανησυχία της για το κλίμα πόλωσης και διχασμού στην πανεπιστημιακή κοινότητα, είχε ζητήσει το «πάγωμα» της διαδικασίας εκλογής του Συμβουλίου, με σκοπό την εκτόνωση της έντασης."
Η πλειοψηφία των Φοιτητικών Συλλόγων του ΑΠΘ έχει εκφράσει μέσω των αποφάσεων των συλλογικών της οργάνων την αντίθεση της στον νέο νόμο τονίζοντας πως  "Ο νέος Νόμος Πλαίσιο που ψήφισαν από κοινού ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και Καρατζαφέρης, δημιουργεί πτυχία πολλών ταχυτήτων - διαβατήρια για την ανεργία, ενισχύει την επιχειρηματική λειτουργία των ΑΕΙ-ΤΕΙ, ενισχύει την ιδεολογική χειραγώγηση, εντείνει την κρατική καταστολή, καταργεί το άσυλο, προχωράει σε αντιδραστική παρέμβαση στο φοιτητικό κίνημα. Ο νόμος αυτός καταδικάστηκε από το φοιτητικό κίνημα, δεν νομιμοποιείται στην συνείδηση των φοιτητών, των εργαζόμενων ολόκληρου του λαού.
Ήδη ένα μέρος του νόμου, που αφορά κύρια την λειτουργία των πανεπιστημίων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, έχει μπει σε εφαρμογή από τις σημερινές διοικήσεις. Με την εκλογή του συμβουλίου διοίκησης των ιδρυμάτων θα ξεκινήσει και τυπικά η πλήρης εφαρμογή του νέου νόμου."

Συνεχής ενημέρωση

8:17: Περίπου 300 φοιτητές βρίσκονται στη Νομική, ενώ η οργανωτική επιτροπή των εκλογών δεν έχει εμφανιστεί ακόμη.Νωρίτερα φοιτητές εμπόδισαν τη μεταφορά των καλπών στο χώρο. Οι εκλογές πάνε για αναβολή.
9:05: Μυλόπουλος στο alterthess: Δυστυχώς οι φόβοι και οι ανησυχίες μας επαληθεύονται. Οι εκλογές δείχνουν να συνιστούν αιτία αναταραχής για το Πανεπιστήμιο.Για το λόγο αυτό, θέλω να επανέλθω ξανά στην έκκληση του πρυτανικού συμβουλίου προς την οργανωτική επιτροπή για τη μετάθεση των εκλογών εκτός αυτής της συγκυρίας. Είναι ο τρόπος για να εκτονωθεί η ένταση και να επανέλθουμε στην ομαλή ακαδημαϊκή λειτουργία.
9:30: Η οργανωτική επιτροπή των εκλογών με επικεφαλής τον Α. Μάνθο, προσήλθε στον χώρο της ΝΟΠΕ και απεχώρησε μετά από λίγο. Φοιτητές, καθηγητές και εργαζόμενοι του πανεπιστημίου έχουν μπλοκάρει την είσοδο της σχολής και η κατάληψη συνεχίζεται.

Σπάσιμο εφορευτικής ΑΠΘ- Βίντεο

Το φοιτητικό κίνημα ξανασυγκροτείται και δεν αφήνει τα τσιράκια της Διαμαντοπούλου να κατεδαφίσουν το πανεπιστήμιο.

Σε μία μαζικότατη πρωτοβουλία ενάντια στον νέο νόμο πλαίσιο, ακυρώθηκε χθες η εφορευτική για το συμβούλιο διοίκησης του ΑΠΘ.
"Δεν σας ανήκει το πανεπιστήμιο που καταστρέφετε, να πάτε στο Υπουργείο Παιδείας να την κάνετε μαζί με την Διαμαντοπούλου και την Τρόικα" είπαν οι φοιτητές

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ - 03/02/2012- ΒΙΝΤΕΟ

πηγή: Πρωτοβουλία Εργαζομένων Υπουργείου Παιδείας

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ - 03/02/2012 from protovouliaergaz on Vimeo.

Επτά από τους δώδεκα υποψηφίους για το Συμβούλιο Ιδρύματος του Παντείου παραιτήθηκαν. Αναβολή "εκλογών"...

Την Τρίτη 31 Ιανουαρίου, πραγματοποιήθηκε στο Πάντειο, εκδήλωση που οργάνωσε η Πρωτοβουλία Φοιτητών, Καθηγητών και Εργαζομένων "για την Υπεράσπιση του Δημόσιου Πανεπιστημίου", με θέμα τον νόμο 4009 και τα Συμβούλια Ιδρύματος. Στην εκδήλωση έλαβαν μέρος και τοποθετήθηκαν μέλη της Πανελλαδικής Συνάντησης Συλλόγων Διδασκόντων. Επτά από τους δώδεκα υποψηφίους για το Συμβούλιο Ιδρύματος του Παντείου παραιτήθηκαν.
Οι εκλογές για το Συμβούλιο Ιδρύματος στο Πάντειο Πανεπιστήμιο αναβλήθηκαν.

Ακολουθεί και η σχετική ανακοίνωση της οργανωτικής επιτροπής Παντείου

Αθήνα 1/2/2012
A. Π. 430

OΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ
ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΩΝ  ΤΟΥ Α΄ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ


Θέμα : ΕΠΑΝΑΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ  ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ -ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ Α΄ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ


Μετά την απόσυρση 7 υποψηφιοτήτων για τις εκλογές για την ανάδειξη καθηγητών- εσωτερικών μελών του Α΄Συμβουλίου του Παντείου Πανεπιστημίου, στις 31/1/2012,  οι εκλογές που είχαν προγραμματιστεί για την Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου ματαιώνονται.
Στη συνεδρίαση της 1ης Φεβρουαρίου 2012 η Οργανωτική Επιτροπή για  την ανάδειξη καθηγητών- εσωτερικών μελών του Α΄Συμβουλίου του Παντείου Πανεπιστημίου αποφάσισε την επαναπροκήρυξη των εκλογών για την Τετάρτη 29/2/2012.
Με νεότερη ανακοίνωση  θα οριστούν οι λοιπές λεπτομέρειες για την υποβολή υποψηφιοτήτων και την διεξαγωγή των εκλογών.

Ο Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής
Καθηγητής Σταύρος Ιωαννίδης

Σχόλιο: Αννούλα το μύθο του Σίσυφου τον έχεις ακούσει;

Τα μέτρα οπισθοδρόμησης στην παιδεία, η πτώχευση του δημόσιου σχολείου και η απάντηση του κινήματος

πηγή: Η Λέσχη

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 13/1/2012 και συνδιοργανώθηκε από τις Παρεμβάσεις – Κινήσεις – Συσπειρώσεις Π.Ε. και την ΑΡ.ΠΑ. – ΕΑΑΚ του Παιδαγωγικού του ΑΠΘ με ομιλητές τους Περικλή Παυλίδη, επίκουρο καθηγητή του Παιδαγωγικού Τμήματος ΑΠΘ,  Παύλο Αντωνόπουλο, εκπαιδευτικό της δευτεροβάθμιας και μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και Ντίνα Ρέππα, εκπαιδευτικό της πρωτοβάμθιας και πρώην μέλος του Δ.Σ. της ΔΟΕ.

Ακολουθούν τρία βίντεο με τις πολύ ενδιαφέρουσες και κατατοπιστικές ομιλίες:

Ο νόμος-πλαίσιο για τα ΑΕΙ αλλάζει

πηγή: Το Βήμα της Κυριακής

Παγωμένοι οι πανεπιστημιακοί, ετοιμάζονται τροπολογίες για εκτόνωση της κρίσης

Τροπολογίες με κρίσιμες αλλαγές στον νέο νόμο-πλαίσιο για τα πανεπιστήμια ετοιμάζονται στο υπουργείο Παιδείας. Τις επόμενες ημέρες κατατίθενται στη Βουλή αλλαγές που έρχονται να «θεραπεύσουν» προβλήματα και δυσλειτουργίες του νέου νόμου, ενώ δεν αποκλείεται και ένα «δεύτερο επίπεδο» μεταβολών σε άρθρα του μετά την εφαρμογή τους. Ολα αυτά ενώ μπαίνει ο Φεβρουάριος, κρίσιμος μήνας για το πρώτο crash test του νόμου. Και αυτό διότι τον επόμενο μήνα έχουν προσδιοριστεί οι περισσότερες εκλογικές διαδικασίες στα πανεπιστήμια για την ανάδειξη των οκτώ εσωτερικών μελών των νέων Συμβουλίων Διοίκησής τους. Η εικόνα που καταγράφεται τις τελευταίες ημέρες στα Ιδρύματα της Ανώτατης Εκπαίδευσης δεν επιτρέπει εύκολα συμπεράσματα. Οι πανεπιστημιακοί είναι στην πλειονότητά τους παγωμένοι και κάποιοι από αυτούς ετοιμάζουν τα «σακάκια» τους για τα νέα Συμβούλια Διοίκησης. Οι διοικήσεις των ΑΕΙ τηρούν στάση αναμονής, οι φοιτητές είναι διχασμένοι (άλλοι ετοιμάζονται να... κλέψουν κάλπες και άλλοι απλώς αδιαφορούν).

Οι πρώτες εκλογικές διαδικασίες σε ΤΕΙ της χώρας έδωσαν μια εικόνα «πενήντα-πενήντα». Στην Πάτρα η προσπάθεια προκήρυξης εκλογών οδήγησε σε κλεμμένες κάλπες και ματαίωση της διαδικασίας, ενώ καταλήψεις από φοιτητές και αναβολή της εκλογικής διαδικασίας συνέβησαν στα ΤΕΙ Λαμίας και Δυτικής Μακεδονίας. Αντίθετα, μετά τα ΤΕΙ Καλαμάτας και Σερρών, οι εκλογές ολοκληρώθηκαν κανονικά στο ΤΕΙ Μεσολογγίου. Στα πανεπιστήμια όμως αναμένεται ότι οι εκλογές δεν θα είναι τελικά μια... εύκολη υπόθεση.

 

Για ομαλό κλίμα

Από την άλλη πλευρά και όπως αποκαλύπτει «Το Βήμα» σήμερα, το υπουργείο Παιδείας επιχειρεί εκτόνωση της κρίσης καταθέτοντας τις επόμενες ημέρες τις παρακάτω αλλαγές:

- Αυξάνονται τα «προσόντα» των εξωτερικών μελών των νέων Συμβουλίων Διοίκησης των ΑΕΙ. Αλλάζει έτσι η διάταξη που επέτρεπε να επιλέγονται μεταξύ των εξωτερικών μελών τους και πρόσωπα που δεν έχουν πτυχίο ανώτατης εκπαίδευσης. Με την αλλαγή που θα γίνει θα ορίζεται ότι για να επιλεγεί κάποιος σε αντίστοιχη θέση στο ΔΣ ενός πανεπιστημίου θα πρέπει να κατέχει αυξημένα τυπικά προσόντα (δηλαδή πτυχίο πανεπιστημίου ή αντίστοιχα ΤΕΙ).

- Τα εκλεκτορικά σώματα κρίσης των διδασκόντων αυξάνονται. Ο αριθμός των 7 μελών που αναφέρει ο νέος νόμος κρίνεται υπερβολικά μικρός (για παράδειγμα, σε σχολές όπως η Ιατρική Αθηνών με 750 μέλη, θεωρείται ότι ένα ολιγάριθμο εκλεκτορικό σώμα μπορεί να δημιουργεί προβλήματα αμφισβήτησης της διαδικασίας). Με τη σχετική τροπολογία τα εκλεκτορικά σώματα θα γίνουν τουλάχιστον 15μελή. Επίσης δυνητική και όχι υποχρεωτική θα είναι η δυνατότητα συμμετοχής στα σώματα αυτά αξιολογητών από το εξωτερικό.

- Λύνονται τα προβλήματα που είχαν προκύψει με τη βαθμίδα των λεκτόρων, η οποία με τον νέο νόμο καταργείται. Τα μέλη της βαθμίδας αυτής βρίσκονται κυριολεκτικά «στον αέρα». Με τις αλλαγές που θα γίνουν προβλέπεται ένα μεταβατικό στάδιο ώσπου να κριθούν για την επόμενη βαθμίδα, κατά το οποίο διατηρούν τα δικαιώματά τους, μπορούν να συμμετέχουν σε όργανα των πανεπιστημίων και να ψηφίζουν.

- Αλλάζουν οι διατάξεις για τις διδακτορικές σπουδές. Με τον νέο νόμο προβλέπεται ότι κάθε υποψήφιος μπορεί να πάρει διδακτορικό τίτλο με την έγκριση τριμελούς επιτροπής. Η επιτροπή αυτή γίνεται 7μελής για την τελική έγκριση του διδακτορικού (όπως ήταν στο παρελθόν), ενώ η τριμελής επιτροπή παραμένει μόνο για την παρακολούθηση του υποψηφίου.

Σε δεύτερη φάση και εφόσον ο νόμος εφαρμοστεί, το υπουργείο Παιδείας είναι πιθανόν προχωρήσει σε δύο ακόμη αλλαγές στη φιλοσοφία του:

- Τη διάταξη που αναφέρει ότι ο κοσμήτορας των νέων σχολών στα πανεπιστήμια (που αντικατέστησαν διοικητικά τα τμήματα) διορίζεται από το νέο Συμβούλιο Διοίκησης κάθε Ιδρύματος. Η αλλαγή που συζητείται είναι ο κοσμήτορας να μη διορίζεται αλλά να εκλέγεται από τα μέλη της κάθε σχολής, όπως ίσχυε ως σήμερα.

- Το σύστημα της «ταξινομικής ψήφου» στις εκλογές για τα νέα Συμβούλια Διοίκησης, το οποίο άλλωστε έχουν προσβάλει και οι διοικήσεις των πανεπιστημίων με προσφυγή τους που συζητείται στις 2 Μαρτίου στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το σύστημα είναι πιθανόν να αντικατασταθεί από άλλο, απλούστερο.

 

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΓΡΥΣΠΟΛΑΚΗ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

Μετά από το μεγάλο φοιτητικό κίνημα με αφορμή την πραξικοπηματική ψήφιση μέσα στο καλοκαίρι του νέου νόμου πλαίσιο 4009/2011, μετά από σειρά κινητοποιήσεων και απεργιών-στάσεων εργασίας των Συλλόγων ΔΕΠ, μετά την προσφυγή στο ΣτΕ για το νόμο αυτό από το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας, ο έκπτωτος πρώην πρύτανης (από το ΣτΕ για παράνομες εκλογές) κ.Γρυσπολάκης επιτίθεται σε μέλη του Συλλόγου Φοιτητών Πολυτεχνείου Κρήτης αλλά και μέλη ΔΕΠ με μηνύσεις και πολιτικό κατηγορητήριο. 

Δεν είναι τυχαία η επίθεση που δέχεται η τριτοβάθμια εκπαίδευση και κυρίως δεν είναι τυχαίοι οι διαχρονικοί εκφραστές της πιο αντιδραστικής και μη αποδεκτής μεταρρύθμισης στο σύνολο της ιστορίας του εκπαιδευτικού. Σε κανένα άλλο τομέα οι αντιδράσεις δεν είναι τόσο μαζικές, διαχρονικές και από όλα τα εμπλεκόμενα κομμάτια του πανεπιστημίου.

Οι από το 2006 ως σήμερα αποφάσεις του συνόλου των φοιτητικών συλλόγων, όλες οι αποφάσεις της ΠΟΣΔΕΠ το 2006-7, οι αποφάσεις σήμερα της μεγάλης πλειοψηφίας των Συλλόγων ΔΕΠ  όπως εκφράζονται μέχρι και την πρόσφατη 5^η Πανελλαδική Συνάντηση Συλλόγων ΔΕΠ, το σύνολο των πρυτανειών που καταδικάζουν το νέο νόμο πλαίσιο ως αντισυνταγματικό και άτοπο, το Αριστοτέλειο (το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Ελλάδας) που δε θα κάνει εκλογές επ’ αόριστον με τον νόμο αυτό, η ΠΟΣΕΕΔΙΠ, οι Σύλλογοι Μεταπτυχιακών και Διδακτόρων, οι ΕΤΕΠ και οι διοικητικοί, οι συμβασιούχοι, ΟΛΟΙ τάσσονται απέναντι με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο στον νέο νόμο, στην κατάργηση του Ασύλου, στην ουσιαστική παραβίαση του συνταγματικά κατοχυρωμένου αυτοδιοίκητου, στον περιορισμό και την ποινικοποίηση της ελεύθερης έκφρασης, τα δίδακτρα κλπ.

Ο κ. Γρυσπολάκης, ταγμένος παραδοσιακά με το υπουργείο παιδείας και πρωτεργάτης στη συγγραφή και έμπνευση του ν.4009/2011, γνωστός υποστηρικτής της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, μήνυσε 4 μέλη του Συλλόγου Φοιτητών κατηγορώντας τους ότι πρωτοστάτησαν σε μια ομάδα φοιτητών οι οποίοι εισέβαλαν στο μάθημά του, τον εξύβρισαν και του επιτέθηκαν σωματικά καθώς και στοχοποίησε πολιτικά ως ηθικό αυτουργό(!!) το μέλος ΔΕΠ -λόγω των δημόσιων τοποθετήσεών του- κ. Δ.Πατέλη. Δε χρειάζεται καν να αναλύσουμε την άμεση πολιτική συνοχή μεταξύ της προσπάθειας ποινικοποίησης της παράστασης διαμαρτυρίας και ελεύθερης έκφρασης και των ανυπόστατων κατηγοριών του πλήρως αναξιόπιστου Γρυσπολάκη, πόσο μάλλον μαζί την πολιτική στοχοποίηση μέλους ΔΕΠ ως ηθικό αυτουργό!

Πρώτα από όλα καθιστούμε σαφές σε όλους τους τόνους ότι προασπιζόμαστε και θα υπερασπιζόμαστε μέχρι τέλους το δικαίωμα και την υποχρέωσή μας μέσα από τις αποφάσεις των Συλλογικών μας οργάνων να διαμαρτυρόμαστε, να μιλάμε ελεύθερα και να βρισκόμαστε όπου θέλουμε μέσα στο άσυλο, ανοιχτά και δημόσια.

Για όλους τους λόγους που είναι χρόνια τώρα γνωστοί, ο Σύλλογος Φοιτητών κινητοποιήθηκε μαζικά στο μάθημα του κ. Γρυσπολάκη με αποφάσεις συνελεύσεων, όχι μόνο των τελευταίων μηνών αλλά διαχρονικά από τότε που ανέλαβε πρύτανης με σκοπό να καταδείξει με πολιτική αντιπαράθεση σε όλους τους φοιτητές την δράση του όλα αυτά τα χρόνια στο Πολυτεχνείο Κρήτης.

Οι μηνύσεις του κ. Γρυσπολάκη δεν αποτελούν προσωπική επίθεση σε 4 άτομα, αλλά συνιστά ξεκάθαρη πολιτική επίθεση και απεγνωσμένη προσπάθεια τρομοκρατίας σε όλο το εκπαιδευτικό κίνημα και σε όσους αποφασίζουν να συγκρούονται με την πολιτική της φτώχειας και της ανεργίας.

Το φοιτητικό κίνημα στην Ελλάδα έχει πλούσια ιστορία από τέτοιες επιθέσεις. Παρ’ όλα αυτά ποτέ κανείς, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές της δικτατορίας, δεν κατάφερε να το τρομοκρατήσει και να το κάνει θεατή των εξελίξεων. Ο κ. Γρυσπολάκης και η κυβέρνησή του είναι μόνοι τους. Αντίθετα, το φοιτητικό κίνημα σε αυτό τον αγώνα δεν είναι μόνο του. Έχει στο πλευρό του όλους τους μαθητές, καθηγητές, εργαζόμενους  που καταλαβαίνουν πλέον ότι αυτή η πραγματικότητα δεν τους χωράει.

·         Κάτω τα χέρια από το Σύλλογο Φοιτητών Π.Κ. και τα μέλη του, να αποσυρθούν τώρα οι μηνύσεις, και να παραιτηθεί ο συκοφάντης κ.Γρυσπολάκης από την όποια «διδασκαλία» και τη διορισμένη εκλογική επιτροπή. Δεν έχει θέση στο δημόσιο πανεπιστήμιο.

·        Στηρίζουμε όλους τους διωκόμενους φοιτητές και τον Δ.Πατέλη, μέλος ΔΕΠ,  υιοθετώντας πλήρως την απόφαση της 5^ης Πανελλαδικής Συνάντησης Συλλόγων ΔΕΠ :
[…]
Ως πανεπιστημιακοί δάσκαλοι δηλώνουμε ότι είμαστε αντίθετοι στις προσπάθειες εκφοβισμού της πανεπιστημιακής κοινότητας και στηρίζουμε τους διωκομένους φοιτητές και συναδέλφους. Η ποινικοποίηση των αγώνων φοιτητών και πανεπιστημιακών αποσκοπεί στην κατάλυση του ασύλου, στην κατάργηση της δημοκρατίας και της ακαδημαϊκής ελευθερίας και στη φίμωση της φωνής των φοιτητών, των πανεπιστημιακών και των εργαζομένων που αντιστέκονται στην πλήρη κατεδάφιση του Δημόσιου, Δημοκρατικού και Δωρεάν Πανεπιστημίου από το «μεταρρυθμιστικό» Ν. 4009/2011.

Δεν θα μας τρομοκρατήσει καμία μήνυση και ποινικοποίηση αγώνα.
Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι την νίκη!

Για κίνδυνο αναστολής της λειτουργίας των ΑΕΙ προειδοποιούν οι πρυτάνεις

πηγή: in.gr

«Τα μεγάλα λειτουργικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα πανεπιστήμια λόγω των συντονισμένων πολιτικών υποχρηματοδότησης, συγχωνεύσεων φορέων της δημόσιας διοίκησης, μετακύλισης της χρηματοδότησης και της ευθύνης της φοιτητικής μέριμνας (σίτισης, στέγασης, συγγραμμάτων, νοσηλείας, κ.ά.) χωρίς βιώσιμο σχέδιο οδηγούν τα πανεπιστήμια σε αδιέξοδο, με άμεσο κίνδυνο ακόμα και αναστολής βασικών λειτουργιών τους». Αυτό αναφέρεται στο ψήφισμα που εξέδωσε η έκτακτη Σύνοδος πρυτάνεων που έγινε την Δευτέρα στο Λαύριο.

«Μετά από ένα χρόνο σχεδόν απουσίας της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας παρέστη ως εκπρόσωπός του στη Σύνοδο πρυτάνεων ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας καθηγητής Κ.Αρβανιτόπουλος, ο οποίος υπογράμμισε τη σημασία του διαλόγου με τα πανεπιστήμια, σύμφωνα με την πάγια θέση της Συνόδου» αναφέρεται στο ομόφωνο ψήφισμα των πρυτάνεων.

«Η Σύνοδος των Πρυτάνεων οριστικοποίησε την απόφασή της για προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας με αίτηση ακυρώσεως κατά της υπουργικής απόφασης που αφορά στην ταξινομική ψήφο, καθώς και αυτής που αφορά στις διαδικασίες εκλογής Συμβουλίου Διοίκησης στα Πανεπιστήμια - πέραν των άλλων προσφυγών που κατατέθηκαν για τις διαπιστωτικές πράξεις διορισμού των οργανωτικών επιτροπών - δεδομένης της Συνταγματικής υποχρέωσης να διασφαλισθεί η αυτοδιοίκηση των πανεπιστημίων» τονίζεται στο ψήφισμα.

«Η αυθαίρετη εγκύκλιος του υπουργείου, σχετικά με τις εκλογές και τις εξελίξεις μελών ΔΕΠ δημιουργεί επιπλέον προβλήματα από αυτά που εισάγει ο νέος Νόμος. Η Σύνοδος ζητεί άμεσα τη διασφάλιση της εκλογής λεκτόρων στις θέσεις που έχουν προκηρυχθεί, την άμεση πρόσληψη των ήδη εκλεγμένων, καθώς και την ισότιμη εξέλιξη όλων των υπηρετούντων και εκλεγμένων μελών ΔΕΠ» συνεχίζει το ψήφισμα των πρυτάνεων.

«Η Σύνοδος των πρυτάνεων αντιμετωπίζοντας την κατάργηση των ήδη ελλειμματικών οργανικών θέσεων των διοικητικών υπηρεσιών των πανεπιστημίων στην κατεύθυνση των απολύσεων και της εργασιακής εφεδρείας ζητεί την πλήρη εξαίρεση της παιδείας από την εφεδρεία, υπογραμμίζοντας τη συνταγματική υποχρέωση της πολιτείας για δημόσια και δωρεάν παιδεία. Την ίδια στιγμή οι απειλές του υπουργείου για περικοπή της χρηματοδότησης τόσο από τον τακτικό προϋπολογισμό, όσο και από τα ερευνητικά κονδύλια ως τιμωρία για την στάση των πανεπιστημίων, αποκαλύπτει τη στρατηγική συρρίκνωσης του ελληνικού δημόσιου πανεπιστήμιου».

»Η Σύνοδος των πρυτάνεων δηλώνει ότι τα πανεπιστήμια έχουν αυτονόητα τον λόγο για τις δικές τους υποθέσεις και θα καθορίσουν την στάση τους στις αμέσως επόμενες εβδομάδες» καταλήγουν οι πρυτάνεις.

Η δήλωση του κ. Αρβανιτόπουλου

«Παραβρέθηκα σήμερα στην έκτακτη Σύνοδο των πρυτάνεων» δήλωσε από την πλευρά του ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας κ. Κ. Αρβανιτόπουλος. «Είχα την ευκαιρία να ακούσω, να συζητήσω και να τοποθετηθώ για όλα τα προβλήματα, τα οποία αντιμετωπίζουν τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας σε αυτή τη δύσκολη περίοδο» τόνισε.

Αναβολή στις εσωτερικές εκλογές του ΑΠΘ

 

πηγή: enet.gr

Αναβολή... επ αόριστον, στις εκλογές για την ανάδειξη των μελών Συμβουλίου Διοίκησης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. 

  Όπως έγινε γνωστό, τελικά οι εκλογές δε θα πραγματοποιηθούν στις 20 Δεκεμβρίου και η νέα ημερομηνία για την ψηφοφορία θ' ανακοινωθεί από την οργανωτική επιτροπή, μετά την παραλαβή των εκλογικών καταλόγων. Πάντως, η τελική ημερομηνία για την υποβολή των υποψηφιοτήτων λήγει στις 14 Δεκεμβρίου.

   Η αναβολή προέκυψε μετά την διαμάχη που είχε ξεσπάσει μεταξύ πανεπιστημιακών. Η οργανωτική επιτροπή των εκλογών ζήτησε από την διοίκηση του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου τους εκλογικούς καταλόγους με τους καθηγητές όλων των βαθμίδων που έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές, ωστόσο οι κατάλογοι δεν ήταν διαθέσιμοι, καθώς έπρεπε να δοθούν σχετικές διευκρινίσεις από το Υπουργείο Παιδείας.

   Η εφαρμογή του νέου νόμου - πλαισίου για την ανώτατη εκπαίδευση φαίνεται ότι προχωρά μετ΄εμποδίων στο ίδρυμα. Από την πρώτη στιγμή, παρατηρήθηκε ρήγμα στις σχέσεις των πρυτανικών αρχών και της οργανωτικής επιτροπής, που απαρτίζεται από πρώην πρυτάνεις και αντιπρυτάνεις (Αν.Μάνθος, Αθ.Τσατσάκου, Αρ.Κάζης, Στ.Πανάς και Ολ.Γκίμπα).    

   Σύμφωνα με πληροφορίες, οι κάλπες για τα Συμβούλια Διοίκησης στο ΑΠΘ θα στηθούν μετά τις γιορτές, εάν και εφόσον δοθούν οι εκλογικοί κατάλογοι. Κατά τις ίδιες πηγές, μέχρι την περασμένη Παρασκευή είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον για να διεκδικήσουν μία θέση στο συμβούλιο μόνο δύο μέλη ΔΕΠ.

Νεολαία, παιδεία και υποκρισία

πηγή: enet.gr
Του ΝΙΚΟΥ ΜΑΡΚΑΤΟΥ, Καθηγητή και πρώην πρύτανη του ΕΜΠ

Για πολλούς η «επόμενη μέρα» στα πανεπιστήμια δεν έχει έρθει ακόμη.

Κάποιοι διαγιγνώσκουν «τάσεις προς εκτόνωση». Αλλοι, «βία, γιαούρτια και αβγά». Η ξύλινη ορολογία παραμένει ίδια. Κανένα, μα κανένα, νέο πρόσωπο. Οι ίδιοι γνωστοί των καναλαρχών, πρωτοκλασάτοι, γιοι και θυγατέρες που κληρονόμησαν τη βουλευτική έδρα από τον μπαμπά, κόλακες της σημερινής και αυριανής κυβέρνησης. Μπροστά, η καθημερινά όλο και περισσότερο μερκελ-οποιούμενη υπουργός Παιδείας που, μετά από τόσες επικοινωνιακές γκάφες, δεν παρέλειψε να ρίξει λάδι στη φωτιά στην 38η επέτειο του Πολυτεχνείου που, κατά την άποψή μου, οδήγησε στις συρράξεις των σπουδαστών στο Γεωπονικό και το ΕΜΠ. Καθένας με τον τρόπο του, τις διατυπώσεις του και το δικό του ξύλινο λεξιλόγιο, του δικού του «πολιτικά ορθού» λόγου. Το μόνο που δεν σκέφτονται είναι ότι για να εξαφανισθούν τα προβλήματα της παιδείας πρέπει να... εξαφανισθούν αυτοί οι ίδιοι. Δεν σκέφτονται ότι κάποιον που τον βιάζεις πνευματικά εδώ και χρόνια δεν αρκεί να του πεις «τι έχεις παιδάκι μου, έλα να σου φτιάξω ένα σύγχρονο πανεπιστήμιο».

Κυβερνητικές απαντήσεις πολλές, οι περισσότερες σε μορφή ψηφιακού οπίου προς κατανάλωση από παντοφλοφόρους, τηλεθωρούντες και τηλεκρίνοντες δανειολήπτες Νεοέλληνες. Για να δει κανείς έξυπνος άνθρωπος τηλεόραση πρέπει να πάρει πρώτα ηρεμιστικά.

Κανείς όμως δεν δίνει απάντηση σε σημαντικά ερωτήματα όπως:

*Ποιοι δημιούργησαν τη γενιά των 700 ευρώ; Φύτρωσε η γενιά αυτή; Πόσοι από τους αναλυτές και κάθε είδους ενδιαφερόμενους για τους νέους που γυρνάνε στα παράθυρα και δίνουν το λόγο όπου και όπως θέλουν, παίρνουν 10 έως και 50 φορές περισσότερα το μήνα;

*Πώς διαφοροποιούνται τα κόμματα εξουσίας; Από τα οράματα; Τις ιδεολογίες; Την πραγματιστική αντίληψη για τον κόσμο; Ή μήπως από τον εγωιστικό «ρεαλισμό» και τον αδιάκριτο κανιβαλιστικό συμφεροντολογικό ωφελιμισμό, μετ' υποκριτικών επιφάσεων περί του «κοινού καλού»;

Οι νέοι αντί να ζουν σπαταλούν το χρόνο και τη δημιουργικότητά τους για να κάνουν καριέρα. Αυτό ισχύει και για τους νέους που βρίσκονται ακόμη στο σχολείο. «Καριέρα» εδώ είναι ο βαθμός και η επιτυχία στα ΑΕΙ, η οποία εξάλλου ανήκει σε ολόκληρη την οικογένεια από την οποία και πηγάζει ως καθήκον. Αλλά ακόμα και στα μικρά σχολικά χρόνια το «κουδούνι» ηχεί ως «λύτρωση» από κάτι που καταπιέζει χωρίς να δίνει χαρά. Ετσι από μικροί μάθαμε πως ο κόπος δεν συνδέεται με τη χαρά και το γέλιο, αλλά με την επίτευξη «στόχων», είτε πρόκειται για τη βαθμολογία στο σχολείο είτε για το «πιάσιμο του πλάνου» πωλήσεων στην εταιρεία. Το σύστημα της παράνοιας αυτού του είδους δεν μπορεί να ισορροπήσει χωρίς την υποκρισία. Οι δάσκαλοι προσποιούνται ότι διδάσκουν, οι μαθητές υποκρίνονται ότι μαθαίνουν, οι δημοσιογράφοι «μοχθούν» για την «επικοινωνία», τα στελέχη υποκρίνονται ότι προάγουν την ανάπτυξη, η οποία εξάλλου είναι και στο υποκριτικό σενάριο όσων υποδύονται τους κυβερνήτες και γενικώς όλοι προσπαθούν και δηλώνουν ότι είναι κάτι που κατά βάθος ξέρουν ότι δεν είναι. Και ασφαλώς όλοι ασκούμε «λειτούργημα»!

Αποσιωπάται το γεγονός ότι η κυβέρνηση έφερε τον νέο αντιεκπαιδευτικό-ολιγαρχικό νόμο «διά της επιβολής», αγνοώντας την εκφρασμένη αντίθεση της συντριπτικής πλειονότητας των ακαδημαϊκών και συνδικαλιστικών οργάνων της πανεπιστημιακής κοινότητας. Αγνοείται ότι η κυβέρνηση μείωσε το μισθό ενός παλαιού καθηγητή κατά 1.000 ευρώ και πλέον το μήνα και το μισθό ενός νέου λέκτορα/επίκουρου κατά 200-300 ευρώ το μήνα, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι απώλειες από τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και το επίδομα άδειας. Και φυσικά έπεται συνέχεια.

Αποσιωπάται ότι οι ανθρωπιστικές σπουδές και οι κοινωνικές επιστήμες θα αντιμετωπίσουν το μαρασμό και την κατάργηση των Τμημάτων τους, οι αμοιβές του προσωπικού θα εξατομικεύονται με βάση τις «επιδόσεις» τους, η δωρεάν παιδεία υπονομεύεται (κάρτα του «φοιτητή», ανάθεση της σίτισης και της στέγασης σε «συμπράξεις» δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, διανομή κουπονιών στους νέους για αγορά κατάρτισης από την ενοποιημένη «αγορά» δημόσιων και ιδιωτικών ΙΕΚ!).

Οι φοιτητές εξωθούνται στα φοιτητικά δάνεια και την υπερχρέωση.

Ομως εκεί που η κυβέρνηση και οι σύμβουλοί της ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο είναι η επίθεση στην εργασιακή και ακαδημαϊκή υπόσταση των πανεπιστημιακών, ανατρέποντας πλήρως εργασιακές σχέσεις και κατακτήσεις δεκαετιών.

Απέναντι σε αυτή την επιχείρηση κατεδάφισης του δημόσιου πανεπιστημίου οι πανεπιστημιακοί που σέβονται το ρόλο τους οφείλουν να οργανώσουν την αντίστασή τους, μαζί με τους φοιτητές που αρνούνται να τους στερούν θεμελιώδη δικαιώματα και μαζί με τους εργαζόμενους στα πανεπιστήμια.

Η ουσία, το πρότυπο της εξέλιξης είναι το πετροβόλημα του τείχους της σιωπής, του βολέματος, της κοινωνικής αλληλοκάλυψης προσωπικών συμφερόντων, της ανυποληψίας, της αυθαιρεσίας, του αυταρχισμού, μαζί με την αμφισβήτηση κάθε αυτοανακηρυγμένης αυθεντίας.

Μετά τα συνεχή πολεμικά ανακοινωθέντα της υπουργού δικαιούμεθα και νομιμοποιούμεθα να εξασφαλίσουμε την ακύρωση της λειτουργίας των πενταμελών επιτροπών οργάνωσης. Κατά προτίμηση με την οικειοθελή παραίτηση των μελών τους.

Στο τέλος η πανεπιστημιακή κοινότητα θα αποτρέψει τη θεσμική εκτροπή που επιχειρεί η κυβέρνηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

ΑΕΙ: Εκλογές σε πολεμικό κλίμα

πηγή: Ελευθεροτυπία

Της ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ Φωτ.: ΛΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

 

Νέο σκηνικό σύγκρουσης με το υπουργείο διαμορφώνεται στα πανεπιστήμια. Αφορμή είναι οι επικείμενες εκλογές των μελών των νέων διοικητικών συμβουλίων. Η Αννα Διαμαντοπούλου, αντί να χτίζει γέφυρες, συνεχίζει να «απειλεί» ότι όποια ιδρύματα δεν κάνουν εκλογές ώς το τέλος Ιανουαρίου, δεν θα έχουν χρηματοδότηση. 

 

 Αυτή η νέα προειδοποίηση έριξε λάδι στη φωτιά η οποία ούτως ή άλλως σιγοκαίει στα ιδρύματα, τα οποία απειλούνται τώρα και με... πτώχευση, αφού βρίσκονται σε δεινή οικονομική θέση. Ορισμένα πανεπιστήμια, ιδιαίτερα στη Β. Ελλάδα, αντιμετωπίζουν ακόμη και τον κίνδυνο της αναστολής λειτουργίας τους, γιατί απλούστατα δεν έχουν λεφτά να αγοράσουν πετρέλαιο! 

 

Η πρωταρχική όμως αιτία της σύγκρουσης παραμένει η εφαρμογή του νέου νόμου, εναντίον του οποίου τα πανεπιστήμια καταθέτουν προσφυγή στα δικαστήρια μέσα στο πρώτο πενθήμερο του Δεκεμβρίου.

Αφορμή για τη νέα αναταραχή ήταν η απόφαση της υπουργού να ορίσει εκείνη τις πενταμελείς επιτροπές που θα δρομολογήσουν τις εκλογές των μελών των νέων συμβουλίων διοίκησης. Και το έκανε αυτό ακόμη και σε πανεπιστήμια που είχαν «υπακούσει» και είχαν εκδώσει τις σχετικές διαπιστωτικές πράξεις.

Αυτό έγινε, για παράδειγμα, στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΑΣΟΕΕ), με αποτέλεσμα ο πρύτανης του, Κ. Γάτσιος, να αναγκαστεί να στείλει επιστολή διαμαρτυρίας στην υπουργό Παιδείας, την οποία κοινοποίησε και στα μέλη ΔΕΠ του Ιδρύματος, επικρίνοντας τις ενέργειες της:
«Η παράκαμψη των πανεπιστημιακών οργάνων θέτει, κατά τη γνώμη μου, θέμα ακαδημαϊκής τάξης, ανεξαρτήτως των τυχόν νομικών συνεπειών της έκδοσης της διαπιστωτικής πράξης από το Υπουργείο ενόσω είχε ασκηθεί πρωτογενώς και προσηκόντως η προβλεπόμενη νομοθετικά αρμοδιότητα του Πρύτανη. Για τον λόγο αυτό, ζήτησα με επιστολή μου να ενημερωθώ εκ μέρους της Υπουργού για το θέμα αυτό», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο Τρ. Αλμπάνης, πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, μιλώντας στην «Κ.Ε.» επισήμανε ότι αυτή η συμπεριφορά είναι άκρως αρνητική. «Είναι μάλιστα προσβολή για τα πανεπιστήμια. Βλέπετε για το υπουργείο δεν υπάρχουν πρυτανείες. Ομως, η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας στέκεται αρνητικά απέναντι στις αλλαγές του νέου νόμου».

Ποιος θυμάται τη Λίντα Κατέχη;

πηγή: alfavita.gr

του Παναγιώτη Σωτήρη

Μια ομάδα ειρηνικών διαδηλωτών κάθεται στο οδόστρωμα εντός μιας πανεπιστημιούπολης. Ένας αστυνομικός πλησιάζει και αρχίζει να τους ψεκάζει έναν-έναν, σχεδόν εξ επαφής, με δακρυγόνο παρά τις φωνές πόνου και διαμαρτυρίας που ακούγονται. Η διαδικασία ολοκληρώνεται με την βίαιη απομάκρυνσή τους από το οδόστρωμα. Η ανατριχιαστική αυτή σκηνή έλαβε χώρα στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Davis ύστερα από αίτημα της πρυτάνεως Λίντας Κατέχη προς την αστυνομία να διαλύσει ειρηνική κινητοποίηση που ήταν σε εξέλιξη.

Το αποτέλεσμα είναι ότι έχει ξεσπάσει πρωτοφανής σάλος, με το σχετικό βίντεο να έχει κάνει το γύρο του Κόσμου και τους φοιτητές να είναι εξοργισμένοι. Σε μια κίνηση σπάνια για τα αμερικανικά πανεπιστήμια την παραίτηση της Λίντας Κατέχη ζήτησαν ακόμη και οι ενώσεις των καθηγητών.

Όλα αυτά θα ήταν ένα ακόμη παράδειγμα για το πού μπορεί να οδηγήσει η πλήρως επιχειρηματική και αυταρχική λογική για την ανώτατη εκπαίδευση που εδώ και αρκετά χρόνια ηγεμονεύει στις ΗΠΑ, εάν η Λίντα Κατέχη δεν είχε υπάρξει επικεφαλής της εννιαμελούς επιτροπής Διεθνών Εμπειρογνωμόνων που είχε συγκροτήσει το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας για την αναμόρφωση της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Θυμίζουμε ότι οι προτάσεις της Επιτροπής αναπαρήγαγαν τη ρητορεία περί ανταγωνιστικότητας και «Αριστείας», ζητούσαν περισσότερη αυτονομία για τα Πανεπιστήμια, τον περιορισμό όλων των μορφών δημοκρατικής συμμετοχής και την ενίσχυση της «επιχειρηματικότητας». Παρότι, η επιτροπή δεν έπαιξε τον «καταλυτικό» ρόλο που αρχικά της είχε ανατεθεί, εφόσον η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου ούτως ή άλλως είχε προχωρήσει στη σύνταξη του νέου νόμου, εντούτοις αξιοποιήθηκε στην εκστρατεία υπέρ της «μεταρρύθμισης» της ανώτατης εκπαίδευσης.

Γιατί, όμως, υπήρξαν τόσο έντονες διαμαρτυρίες ενάντια στην Κατέχη; Ο λόγος δεν είναι μόνο η στήριξη που έδωσε στην αστυνομική βαρβαρότητα, έστω και εάν προσπάθησε στη συνέχεια να αποστασιοποιηθεί από την τακτική της αστυνομίας. Είναι και ο πυρήνας της αντιπαράθεσης που είναι σε εξέλιξη στα αμερικανικά πανεπιστήμια σήμερα για το πρόβλημα του σπουδαστικού χρέους.

Τα τελευταία χρόνια τα δίδακτρα στα περισσότερα αμερικανικά πανεπιστήμια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, όχι μόνο των ιδιωτικών αλλά και αυτών που είναι ανήκουν στην δικαιοδοσία των Πολιτειών, όπως είναι το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Η αύξηση δεν οφείλεται μόνο στις πολύ μεγάλες περικοπές των δημόσιων προϋπολογισμών, αλλά και στην ολοένα και περισσότερο επιχειρηματική λογική που κυριαρχεί για την αύξηση του κύκλου εργασιών τους. Αυτό μετασχηματίζεται σε μια τεράστια αύξηση του χρέους των φοιτητών, που καλύπτουν τα δίδακτρα με τραπεζικά δάνεια που τα αποπληρώνουν όταν αρχίζουν να εργάζονται. Με δεδομένη την οικονομική κρίση αλλά και τις δυσκολίες εύρεσης εργασίας για αρκετούς αποφοίτους, πολλοί πτυχιούχοι ξεκινούν την καριέρα τους με το βάρος μιας υπερχρέωσης την οποία δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν.
Σήμερα το πρόβλημα του σπουδαστικού χρέους εξελίσσεται σε ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά προβλήματα στις ΗΠΑ και τροφοδοτεί τις μαζικές κινητοποιήσεις που βλέπουμε να εξελίσσονται ακόμη και στη Μητρόπολη του παγκόσμιου καπιταλισμού, ενώ υπάρχει και μαζικό κίνημα ενάντια στην αποπληρωμή του σπουδαστικού χρέους που θεωρείται μια ακόμη μορφή εκμετάλλευσης.
Είναι σαφές ότι ακόμη και στη χώρα που διαμόρφωσε το πρότυπο της επιχειρηματικής ανώτατης εκπαίδευσης, η πολιτική αυτή περνάει βαθιά κρίση. Αυτό συμβολίζει η αυξανόμενη οργή ενάντια σε πανεπιστημιακά στελέχη όπως η Λίντα Κατέχη. Ότι στην Ελλάδα τέτοιους ακαδημαϊκούς τους αντιμετωπίζουμε ως τους σωτήρες του Πανεπιστημίου, είναι ένα ακόμη παράδειγμα του πόσο επικίνδυνοι είναι αυτοί που σχεδιάζουν τις Πανεπιστημιακές «μεταρρυθμίσεις».