πηγή: www.avgi.gr
Ειρήνη Αβραμοπούλου, Λεωνίδας Καρακατσάνης
Eνα ασυνήθιστα ενεργό κίνημα αντίδρασης έχει κάνει την εμφάνιση του στη Μεγάλη Βρετανία με αφορμή την πρόταση νόμου για την ραγδαία αύξηση των διδάκτρων στην ανώτατη εκπαίδευση η οποία σε συνδυασμό με ένα καταιγισμό περικοπών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, συμπεριλαμβανομένου και του τομέα της έρευνας, δημιουργεί συνθήκες αποδεκατισμού του όποιου εναπομείναντος δημόσιου χαρακτήρα του Βρετανικού πανεπιστημίου. Η ανάδυση και εξάπλωση αυτής της κινηματικής φοιτητικής αντίστασης είναι κάτι παραπάνω από μία θετική έκπληξη. Η ηχώ των συνθημάτων που το τελευταίο διάστημα ακούγονται κατ’ επανάληψη στους δρόμους του Λονδίνου και πολλών άλλων βρετανικών πόλεων, αλλά και μέσα στις καταλήψεις πανεπιστημιακών κτιρίων, σηματοδοτούν κάτι περισσότερο από την προφανή συγκρότηση μιας μαζικής αντίδρασης απέναντι στα σκληρά κρατικά οικονομικά μέτρα· σηματοδοτούν την δυνατότητα ανασυγκρότησης της πολιτικής διαδικασίας καθεαυτής. Σε μια χώρα στην οποία το πανεπιστήμιο είχε πάψει να αποτελεί χώρο πολιτικής ώσμωσης και παραγωγής ενός διαφορετικού οραματισμού για την κοινωνία, το αναδυόμενο αυτό κίνημα αποτελεί μια ουσιαστική πηγή ανατροφοδότησης ενός πολιτικού παλμού και φέρει την αναζωογόνηση των πολιτικών αντανακλαστικών σε αναμέτρηση με το κομβικό επερώτημα για το μέλλον μιας κοινωνίας της γνώσης που βάλλεται.
Ειρήνη Αβραμοπούλου, Λεωνίδας Καρακατσάνης
Eνα ασυνήθιστα ενεργό κίνημα αντίδρασης έχει κάνει την εμφάνιση του στη Μεγάλη Βρετανία με αφορμή την πρόταση νόμου για την ραγδαία αύξηση των διδάκτρων στην ανώτατη εκπαίδευση η οποία σε συνδυασμό με ένα καταιγισμό περικοπών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, συμπεριλαμβανομένου και του τομέα της έρευνας, δημιουργεί συνθήκες αποδεκατισμού του όποιου εναπομείναντος δημόσιου χαρακτήρα του Βρετανικού πανεπιστημίου. Η ανάδυση και εξάπλωση αυτής της κινηματικής φοιτητικής αντίστασης είναι κάτι παραπάνω από μία θετική έκπληξη. Η ηχώ των συνθημάτων που το τελευταίο διάστημα ακούγονται κατ’ επανάληψη στους δρόμους του Λονδίνου και πολλών άλλων βρετανικών πόλεων, αλλά και μέσα στις καταλήψεις πανεπιστημιακών κτιρίων, σηματοδοτούν κάτι περισσότερο από την προφανή συγκρότηση μιας μαζικής αντίδρασης απέναντι στα σκληρά κρατικά οικονομικά μέτρα· σηματοδοτούν την δυνατότητα ανασυγκρότησης της πολιτικής διαδικασίας καθεαυτής. Σε μια χώρα στην οποία το πανεπιστήμιο είχε πάψει να αποτελεί χώρο πολιτικής ώσμωσης και παραγωγής ενός διαφορετικού οραματισμού για την κοινωνία, το αναδυόμενο αυτό κίνημα αποτελεί μια ουσιαστική πηγή ανατροφοδότησης ενός πολιτικού παλμού και φέρει την αναζωογόνηση των πολιτικών αντανακλαστικών σε αναμέτρηση με το κομβικό επερώτημα για το μέλλον μιας κοινωνίας της γνώσης που βάλλεται.
