πηγή: εφημερίδα Εργατική Αριστερά
της Κατερίνας Παρδάλη
Το φοιτητικό κίνημα της Μεταπολίτευσης, η δύναμη της Αριστεράς μέσα στα ΑΕΙ, οι ισχυρές ιδέες της αμφισβήτησης και της αντίστασης στον αστικό καθωσπρεπισμό, ήταν ένα μόνιμο πρόβλημα για τις κυβερνήσεις της Δεξιάς. Ταυτόχρονα, οι καπιταλιστές χρειάζονταν μια «εκσυγχρονιστική τομή» στα πανεπιστήμια, που να βελτιώνει το «προϊόν» (το παραγόμενο ειδικευμένο προσωπικό), με μικρότερο κόστος (άρα ταχύτερες και αποδοτικότερες σπουδές…) και με λιγότερες «απώλειες» (όπως η ενασχόληση με το συνδικαλισμό, το μαρξισμό, την αμφισβήτηση και άλλες τέτοιες «περιττές πολυτέλειες» της Μεταπολίτευσης…). Η κυβέρνηση της Ν.Δ., με υπουργό παιδείας τον Ι. Βαρβιτσιώτη, ετοίμασε ένα τέτοιο νόμο, τον ν.815 (τον Αύγουστο του 1978) που είχε πολλές αναλογίες με το νόμο της Γιαννάκου.
της Κατερίνας Παρδάλη
Το φοιτητικό κίνημα της Μεταπολίτευσης, η δύναμη της Αριστεράς μέσα στα ΑΕΙ, οι ισχυρές ιδέες της αμφισβήτησης και της αντίστασης στον αστικό καθωσπρεπισμό, ήταν ένα μόνιμο πρόβλημα για τις κυβερνήσεις της Δεξιάς. Ταυτόχρονα, οι καπιταλιστές χρειάζονταν μια «εκσυγχρονιστική τομή» στα πανεπιστήμια, που να βελτιώνει το «προϊόν» (το παραγόμενο ειδικευμένο προσωπικό), με μικρότερο κόστος (άρα ταχύτερες και αποδοτικότερες σπουδές…) και με λιγότερες «απώλειες» (όπως η ενασχόληση με το συνδικαλισμό, το μαρξισμό, την αμφισβήτηση και άλλες τέτοιες «περιττές πολυτέλειες» της Μεταπολίτευσης…). Η κυβέρνηση της Ν.Δ., με υπουργό παιδείας τον Ι. Βαρβιτσιώτη, ετοίμασε ένα τέτοιο νόμο, τον ν.815 (τον Αύγουστο του 1978) που είχε πολλές αναλογίες με το νόμο της Γιαννάκου. 
