dkal@central.ntua.gr
Η εκπαιδευτική αλλαγή που προωκεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν είναι μια από τις τόσες που έχουν επιχειρηθεί κατά το παρελθόν. Έχει χαρακτηριστικά οριστικής μάχης, για μια μεγάλη ιστορική περίοδο. Αυτό που τη διαφοροποιεί δεν είναι οι επιδιωκόμενοι σκοποί, αυτοί στον ένα ή στον άλλον βαθμό είναι κοινοί με αυτους των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων, αλλά το ότι προωθούνται ενιαία και συνολικά, σε μεγαλύτερο βάθος από ποτέ και κυρίως έχοντας επιλέξει έναν σωστό – απ’ την πλευρά τους – τρόπο για την υλοποίησή τους, σε μια κατάλληλη συγκυρία.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Κύριος στόχος των μέτρων είναι η πλήρης υποταγή των ΑΕΙ στην αγορά με διπλό τρόπο:
Από τη μια πλευρά, κατάργηση της δημόσιας και δωρεάν ανώτατης εκπαίδευσης, του τελευταίου ίσως δημόσιου αγαθού, που παραμένει ως τέτοιο, σε σημαντικό βαθμό. Ας σημειωθεί, ότι δεν μιλάμε για σταδιακή εξασθένιση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης αλλά για ουσιαστική κατάργησή του με εισαγωγή διδάκτρων για τους φοιτητές, με αντικατάσταση της φοιτητικής μέριμνας από τις ΣΔΙΤ, με την εισαγωγή των φοιτητικών δανείων για την αποπεράτωση των σπουδών, με άρνηση της πολιτείας να καλύπτει το σύνολο της μισθοδοσίας των καθηγητών κ.λπ.
Κι από την άλλη, πλήρης ενσωμάτωση της λειτουργίας των πανεπιστημίων στη λογική της αγοράς με την εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων λειτουργίας και αξιολόγησης τόσο της διδασκαλίας όσο και της έρευνας. Για λεπτομερέστερη ανάλυση των επιδιωκόμενων αλλαγών, η απόφαση της Συγκλήτου του ΕΜΠ, μαζί με τα συμπληρωματικά κείμενα της εισήγησης, προσφέρει μια σωστή και αναλυτική κριτική των προωθούμενων μέτρων.
