ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΓΡΥΣΠΟΛΑΚΗ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

Μετά από το μεγάλο φοιτητικό κίνημα με αφορμή την πραξικοπηματική ψήφιση μέσα στο καλοκαίρι του νέου νόμου πλαίσιο 4009/2011, μετά από σειρά κινητοποιήσεων και απεργιών-στάσεων εργασίας των Συλλόγων ΔΕΠ, μετά την προσφυγή στο ΣτΕ για το νόμο αυτό από το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας, ο έκπτωτος πρώην πρύτανης (από το ΣτΕ για παράνομες εκλογές) κ.Γρυσπολάκης επιτίθεται σε μέλη του Συλλόγου Φοιτητών Πολυτεχνείου Κρήτης αλλά και μέλη ΔΕΠ με μηνύσεις και πολιτικό κατηγορητήριο. 

Δεν είναι τυχαία η επίθεση που δέχεται η τριτοβάθμια εκπαίδευση και κυρίως δεν είναι τυχαίοι οι διαχρονικοί εκφραστές της πιο αντιδραστικής και μη αποδεκτής μεταρρύθμισης στο σύνολο της ιστορίας του εκπαιδευτικού. Σε κανένα άλλο τομέα οι αντιδράσεις δεν είναι τόσο μαζικές, διαχρονικές και από όλα τα εμπλεκόμενα κομμάτια του πανεπιστημίου.

Οι από το 2006 ως σήμερα αποφάσεις του συνόλου των φοιτητικών συλλόγων, όλες οι αποφάσεις της ΠΟΣΔΕΠ το 2006-7, οι αποφάσεις σήμερα της μεγάλης πλειοψηφίας των Συλλόγων ΔΕΠ  όπως εκφράζονται μέχρι και την πρόσφατη 5^η Πανελλαδική Συνάντηση Συλλόγων ΔΕΠ, το σύνολο των πρυτανειών που καταδικάζουν το νέο νόμο πλαίσιο ως αντισυνταγματικό και άτοπο, το Αριστοτέλειο (το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Ελλάδας) που δε θα κάνει εκλογές επ’ αόριστον με τον νόμο αυτό, η ΠΟΣΕΕΔΙΠ, οι Σύλλογοι Μεταπτυχιακών και Διδακτόρων, οι ΕΤΕΠ και οι διοικητικοί, οι συμβασιούχοι, ΟΛΟΙ τάσσονται απέναντι με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο στον νέο νόμο, στην κατάργηση του Ασύλου, στην ουσιαστική παραβίαση του συνταγματικά κατοχυρωμένου αυτοδιοίκητου, στον περιορισμό και την ποινικοποίηση της ελεύθερης έκφρασης, τα δίδακτρα κλπ.

Ο κ. Γρυσπολάκης, ταγμένος παραδοσιακά με το υπουργείο παιδείας και πρωτεργάτης στη συγγραφή και έμπνευση του ν.4009/2011, γνωστός υποστηρικτής της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, μήνυσε 4 μέλη του Συλλόγου Φοιτητών κατηγορώντας τους ότι πρωτοστάτησαν σε μια ομάδα φοιτητών οι οποίοι εισέβαλαν στο μάθημά του, τον εξύβρισαν και του επιτέθηκαν σωματικά καθώς και στοχοποίησε πολιτικά ως ηθικό αυτουργό(!!) το μέλος ΔΕΠ -λόγω των δημόσιων τοποθετήσεών του- κ. Δ.Πατέλη. Δε χρειάζεται καν να αναλύσουμε την άμεση πολιτική συνοχή μεταξύ της προσπάθειας ποινικοποίησης της παράστασης διαμαρτυρίας και ελεύθερης έκφρασης και των ανυπόστατων κατηγοριών του πλήρως αναξιόπιστου Γρυσπολάκη, πόσο μάλλον μαζί την πολιτική στοχοποίηση μέλους ΔΕΠ ως ηθικό αυτουργό!

Πρώτα από όλα καθιστούμε σαφές σε όλους τους τόνους ότι προασπιζόμαστε και θα υπερασπιζόμαστε μέχρι τέλους το δικαίωμα και την υποχρέωσή μας μέσα από τις αποφάσεις των Συλλογικών μας οργάνων να διαμαρτυρόμαστε, να μιλάμε ελεύθερα και να βρισκόμαστε όπου θέλουμε μέσα στο άσυλο, ανοιχτά και δημόσια.

Για όλους τους λόγους που είναι χρόνια τώρα γνωστοί, ο Σύλλογος Φοιτητών κινητοποιήθηκε μαζικά στο μάθημα του κ. Γρυσπολάκη με αποφάσεις συνελεύσεων, όχι μόνο των τελευταίων μηνών αλλά διαχρονικά από τότε που ανέλαβε πρύτανης με σκοπό να καταδείξει με πολιτική αντιπαράθεση σε όλους τους φοιτητές την δράση του όλα αυτά τα χρόνια στο Πολυτεχνείο Κρήτης.

Οι μηνύσεις του κ. Γρυσπολάκη δεν αποτελούν προσωπική επίθεση σε 4 άτομα, αλλά συνιστά ξεκάθαρη πολιτική επίθεση και απεγνωσμένη προσπάθεια τρομοκρατίας σε όλο το εκπαιδευτικό κίνημα και σε όσους αποφασίζουν να συγκρούονται με την πολιτική της φτώχειας και της ανεργίας.

Το φοιτητικό κίνημα στην Ελλάδα έχει πλούσια ιστορία από τέτοιες επιθέσεις. Παρ’ όλα αυτά ποτέ κανείς, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές της δικτατορίας, δεν κατάφερε να το τρομοκρατήσει και να το κάνει θεατή των εξελίξεων. Ο κ. Γρυσπολάκης και η κυβέρνησή του είναι μόνοι τους. Αντίθετα, το φοιτητικό κίνημα σε αυτό τον αγώνα δεν είναι μόνο του. Έχει στο πλευρό του όλους τους μαθητές, καθηγητές, εργαζόμενους  που καταλαβαίνουν πλέον ότι αυτή η πραγματικότητα δεν τους χωράει.

·         Κάτω τα χέρια από το Σύλλογο Φοιτητών Π.Κ. και τα μέλη του, να αποσυρθούν τώρα οι μηνύσεις, και να παραιτηθεί ο συκοφάντης κ.Γρυσπολάκης από την όποια «διδασκαλία» και τη διορισμένη εκλογική επιτροπή. Δεν έχει θέση στο δημόσιο πανεπιστήμιο.

·        Στηρίζουμε όλους τους διωκόμενους φοιτητές και τον Δ.Πατέλη, μέλος ΔΕΠ,  υιοθετώντας πλήρως την απόφαση της 5^ης Πανελλαδικής Συνάντησης Συλλόγων ΔΕΠ :
[…]
Ως πανεπιστημιακοί δάσκαλοι δηλώνουμε ότι είμαστε αντίθετοι στις προσπάθειες εκφοβισμού της πανεπιστημιακής κοινότητας και στηρίζουμε τους διωκομένους φοιτητές και συναδέλφους. Η ποινικοποίηση των αγώνων φοιτητών και πανεπιστημιακών αποσκοπεί στην κατάλυση του ασύλου, στην κατάργηση της δημοκρατίας και της ακαδημαϊκής ελευθερίας και στη φίμωση της φωνής των φοιτητών, των πανεπιστημιακών και των εργαζομένων που αντιστέκονται στην πλήρη κατεδάφιση του Δημόσιου, Δημοκρατικού και Δωρεάν Πανεπιστημίου από το «μεταρρυθμιστικό» Ν. 4009/2011.

Δεν θα μας τρομοκρατήσει καμία μήνυση και ποινικοποίηση αγώνα.
Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι την νίκη!

Για κίνδυνο αναστολής της λειτουργίας των ΑΕΙ προειδοποιούν οι πρυτάνεις

πηγή: in.gr

«Τα μεγάλα λειτουργικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα πανεπιστήμια λόγω των συντονισμένων πολιτικών υποχρηματοδότησης, συγχωνεύσεων φορέων της δημόσιας διοίκησης, μετακύλισης της χρηματοδότησης και της ευθύνης της φοιτητικής μέριμνας (σίτισης, στέγασης, συγγραμμάτων, νοσηλείας, κ.ά.) χωρίς βιώσιμο σχέδιο οδηγούν τα πανεπιστήμια σε αδιέξοδο, με άμεσο κίνδυνο ακόμα και αναστολής βασικών λειτουργιών τους». Αυτό αναφέρεται στο ψήφισμα που εξέδωσε η έκτακτη Σύνοδος πρυτάνεων που έγινε την Δευτέρα στο Λαύριο.

«Μετά από ένα χρόνο σχεδόν απουσίας της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας παρέστη ως εκπρόσωπός του στη Σύνοδο πρυτάνεων ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας καθηγητής Κ.Αρβανιτόπουλος, ο οποίος υπογράμμισε τη σημασία του διαλόγου με τα πανεπιστήμια, σύμφωνα με την πάγια θέση της Συνόδου» αναφέρεται στο ομόφωνο ψήφισμα των πρυτάνεων.

«Η Σύνοδος των Πρυτάνεων οριστικοποίησε την απόφασή της για προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας με αίτηση ακυρώσεως κατά της υπουργικής απόφασης που αφορά στην ταξινομική ψήφο, καθώς και αυτής που αφορά στις διαδικασίες εκλογής Συμβουλίου Διοίκησης στα Πανεπιστήμια - πέραν των άλλων προσφυγών που κατατέθηκαν για τις διαπιστωτικές πράξεις διορισμού των οργανωτικών επιτροπών - δεδομένης της Συνταγματικής υποχρέωσης να διασφαλισθεί η αυτοδιοίκηση των πανεπιστημίων» τονίζεται στο ψήφισμα.

«Η αυθαίρετη εγκύκλιος του υπουργείου, σχετικά με τις εκλογές και τις εξελίξεις μελών ΔΕΠ δημιουργεί επιπλέον προβλήματα από αυτά που εισάγει ο νέος Νόμος. Η Σύνοδος ζητεί άμεσα τη διασφάλιση της εκλογής λεκτόρων στις θέσεις που έχουν προκηρυχθεί, την άμεση πρόσληψη των ήδη εκλεγμένων, καθώς και την ισότιμη εξέλιξη όλων των υπηρετούντων και εκλεγμένων μελών ΔΕΠ» συνεχίζει το ψήφισμα των πρυτάνεων.

«Η Σύνοδος των πρυτάνεων αντιμετωπίζοντας την κατάργηση των ήδη ελλειμματικών οργανικών θέσεων των διοικητικών υπηρεσιών των πανεπιστημίων στην κατεύθυνση των απολύσεων και της εργασιακής εφεδρείας ζητεί την πλήρη εξαίρεση της παιδείας από την εφεδρεία, υπογραμμίζοντας τη συνταγματική υποχρέωση της πολιτείας για δημόσια και δωρεάν παιδεία. Την ίδια στιγμή οι απειλές του υπουργείου για περικοπή της χρηματοδότησης τόσο από τον τακτικό προϋπολογισμό, όσο και από τα ερευνητικά κονδύλια ως τιμωρία για την στάση των πανεπιστημίων, αποκαλύπτει τη στρατηγική συρρίκνωσης του ελληνικού δημόσιου πανεπιστήμιου».

»Η Σύνοδος των πρυτάνεων δηλώνει ότι τα πανεπιστήμια έχουν αυτονόητα τον λόγο για τις δικές τους υποθέσεις και θα καθορίσουν την στάση τους στις αμέσως επόμενες εβδομάδες» καταλήγουν οι πρυτάνεις.

Η δήλωση του κ. Αρβανιτόπουλου

«Παραβρέθηκα σήμερα στην έκτακτη Σύνοδο των πρυτάνεων» δήλωσε από την πλευρά του ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας κ. Κ. Αρβανιτόπουλος. «Είχα την ευκαιρία να ακούσω, να συζητήσω και να τοποθετηθώ για όλα τα προβλήματα, τα οποία αντιμετωπίζουν τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας σε αυτή τη δύσκολη περίοδο» τόνισε.

Αναβολή στις εσωτερικές εκλογές του ΑΠΘ

 

πηγή: enet.gr

Αναβολή... επ αόριστον, στις εκλογές για την ανάδειξη των μελών Συμβουλίου Διοίκησης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. 

  Όπως έγινε γνωστό, τελικά οι εκλογές δε θα πραγματοποιηθούν στις 20 Δεκεμβρίου και η νέα ημερομηνία για την ψηφοφορία θ' ανακοινωθεί από την οργανωτική επιτροπή, μετά την παραλαβή των εκλογικών καταλόγων. Πάντως, η τελική ημερομηνία για την υποβολή των υποψηφιοτήτων λήγει στις 14 Δεκεμβρίου.

   Η αναβολή προέκυψε μετά την διαμάχη που είχε ξεσπάσει μεταξύ πανεπιστημιακών. Η οργανωτική επιτροπή των εκλογών ζήτησε από την διοίκηση του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου τους εκλογικούς καταλόγους με τους καθηγητές όλων των βαθμίδων που έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές, ωστόσο οι κατάλογοι δεν ήταν διαθέσιμοι, καθώς έπρεπε να δοθούν σχετικές διευκρινίσεις από το Υπουργείο Παιδείας.

   Η εφαρμογή του νέου νόμου - πλαισίου για την ανώτατη εκπαίδευση φαίνεται ότι προχωρά μετ΄εμποδίων στο ίδρυμα. Από την πρώτη στιγμή, παρατηρήθηκε ρήγμα στις σχέσεις των πρυτανικών αρχών και της οργανωτικής επιτροπής, που απαρτίζεται από πρώην πρυτάνεις και αντιπρυτάνεις (Αν.Μάνθος, Αθ.Τσατσάκου, Αρ.Κάζης, Στ.Πανάς και Ολ.Γκίμπα).    

   Σύμφωνα με πληροφορίες, οι κάλπες για τα Συμβούλια Διοίκησης στο ΑΠΘ θα στηθούν μετά τις γιορτές, εάν και εφόσον δοθούν οι εκλογικοί κατάλογοι. Κατά τις ίδιες πηγές, μέχρι την περασμένη Παρασκευή είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον για να διεκδικήσουν μία θέση στο συμβούλιο μόνο δύο μέλη ΔΕΠ.

Νεολαία, παιδεία και υποκρισία

πηγή: enet.gr
Του ΝΙΚΟΥ ΜΑΡΚΑΤΟΥ, Καθηγητή και πρώην πρύτανη του ΕΜΠ

Για πολλούς η «επόμενη μέρα» στα πανεπιστήμια δεν έχει έρθει ακόμη.

Κάποιοι διαγιγνώσκουν «τάσεις προς εκτόνωση». Αλλοι, «βία, γιαούρτια και αβγά». Η ξύλινη ορολογία παραμένει ίδια. Κανένα, μα κανένα, νέο πρόσωπο. Οι ίδιοι γνωστοί των καναλαρχών, πρωτοκλασάτοι, γιοι και θυγατέρες που κληρονόμησαν τη βουλευτική έδρα από τον μπαμπά, κόλακες της σημερινής και αυριανής κυβέρνησης. Μπροστά, η καθημερινά όλο και περισσότερο μερκελ-οποιούμενη υπουργός Παιδείας που, μετά από τόσες επικοινωνιακές γκάφες, δεν παρέλειψε να ρίξει λάδι στη φωτιά στην 38η επέτειο του Πολυτεχνείου που, κατά την άποψή μου, οδήγησε στις συρράξεις των σπουδαστών στο Γεωπονικό και το ΕΜΠ. Καθένας με τον τρόπο του, τις διατυπώσεις του και το δικό του ξύλινο λεξιλόγιο, του δικού του «πολιτικά ορθού» λόγου. Το μόνο που δεν σκέφτονται είναι ότι για να εξαφανισθούν τα προβλήματα της παιδείας πρέπει να... εξαφανισθούν αυτοί οι ίδιοι. Δεν σκέφτονται ότι κάποιον που τον βιάζεις πνευματικά εδώ και χρόνια δεν αρκεί να του πεις «τι έχεις παιδάκι μου, έλα να σου φτιάξω ένα σύγχρονο πανεπιστήμιο».

Κυβερνητικές απαντήσεις πολλές, οι περισσότερες σε μορφή ψηφιακού οπίου προς κατανάλωση από παντοφλοφόρους, τηλεθωρούντες και τηλεκρίνοντες δανειολήπτες Νεοέλληνες. Για να δει κανείς έξυπνος άνθρωπος τηλεόραση πρέπει να πάρει πρώτα ηρεμιστικά.

Κανείς όμως δεν δίνει απάντηση σε σημαντικά ερωτήματα όπως:

*Ποιοι δημιούργησαν τη γενιά των 700 ευρώ; Φύτρωσε η γενιά αυτή; Πόσοι από τους αναλυτές και κάθε είδους ενδιαφερόμενους για τους νέους που γυρνάνε στα παράθυρα και δίνουν το λόγο όπου και όπως θέλουν, παίρνουν 10 έως και 50 φορές περισσότερα το μήνα;

*Πώς διαφοροποιούνται τα κόμματα εξουσίας; Από τα οράματα; Τις ιδεολογίες; Την πραγματιστική αντίληψη για τον κόσμο; Ή μήπως από τον εγωιστικό «ρεαλισμό» και τον αδιάκριτο κανιβαλιστικό συμφεροντολογικό ωφελιμισμό, μετ' υποκριτικών επιφάσεων περί του «κοινού καλού»;

Οι νέοι αντί να ζουν σπαταλούν το χρόνο και τη δημιουργικότητά τους για να κάνουν καριέρα. Αυτό ισχύει και για τους νέους που βρίσκονται ακόμη στο σχολείο. «Καριέρα» εδώ είναι ο βαθμός και η επιτυχία στα ΑΕΙ, η οποία εξάλλου ανήκει σε ολόκληρη την οικογένεια από την οποία και πηγάζει ως καθήκον. Αλλά ακόμα και στα μικρά σχολικά χρόνια το «κουδούνι» ηχεί ως «λύτρωση» από κάτι που καταπιέζει χωρίς να δίνει χαρά. Ετσι από μικροί μάθαμε πως ο κόπος δεν συνδέεται με τη χαρά και το γέλιο, αλλά με την επίτευξη «στόχων», είτε πρόκειται για τη βαθμολογία στο σχολείο είτε για το «πιάσιμο του πλάνου» πωλήσεων στην εταιρεία. Το σύστημα της παράνοιας αυτού του είδους δεν μπορεί να ισορροπήσει χωρίς την υποκρισία. Οι δάσκαλοι προσποιούνται ότι διδάσκουν, οι μαθητές υποκρίνονται ότι μαθαίνουν, οι δημοσιογράφοι «μοχθούν» για την «επικοινωνία», τα στελέχη υποκρίνονται ότι προάγουν την ανάπτυξη, η οποία εξάλλου είναι και στο υποκριτικό σενάριο όσων υποδύονται τους κυβερνήτες και γενικώς όλοι προσπαθούν και δηλώνουν ότι είναι κάτι που κατά βάθος ξέρουν ότι δεν είναι. Και ασφαλώς όλοι ασκούμε «λειτούργημα»!

Αποσιωπάται το γεγονός ότι η κυβέρνηση έφερε τον νέο αντιεκπαιδευτικό-ολιγαρχικό νόμο «διά της επιβολής», αγνοώντας την εκφρασμένη αντίθεση της συντριπτικής πλειονότητας των ακαδημαϊκών και συνδικαλιστικών οργάνων της πανεπιστημιακής κοινότητας. Αγνοείται ότι η κυβέρνηση μείωσε το μισθό ενός παλαιού καθηγητή κατά 1.000 ευρώ και πλέον το μήνα και το μισθό ενός νέου λέκτορα/επίκουρου κατά 200-300 ευρώ το μήνα, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι απώλειες από τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και το επίδομα άδειας. Και φυσικά έπεται συνέχεια.

Αποσιωπάται ότι οι ανθρωπιστικές σπουδές και οι κοινωνικές επιστήμες θα αντιμετωπίσουν το μαρασμό και την κατάργηση των Τμημάτων τους, οι αμοιβές του προσωπικού θα εξατομικεύονται με βάση τις «επιδόσεις» τους, η δωρεάν παιδεία υπονομεύεται (κάρτα του «φοιτητή», ανάθεση της σίτισης και της στέγασης σε «συμπράξεις» δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, διανομή κουπονιών στους νέους για αγορά κατάρτισης από την ενοποιημένη «αγορά» δημόσιων και ιδιωτικών ΙΕΚ!).

Οι φοιτητές εξωθούνται στα φοιτητικά δάνεια και την υπερχρέωση.

Ομως εκεί που η κυβέρνηση και οι σύμβουλοί της ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο είναι η επίθεση στην εργασιακή και ακαδημαϊκή υπόσταση των πανεπιστημιακών, ανατρέποντας πλήρως εργασιακές σχέσεις και κατακτήσεις δεκαετιών.

Απέναντι σε αυτή την επιχείρηση κατεδάφισης του δημόσιου πανεπιστημίου οι πανεπιστημιακοί που σέβονται το ρόλο τους οφείλουν να οργανώσουν την αντίστασή τους, μαζί με τους φοιτητές που αρνούνται να τους στερούν θεμελιώδη δικαιώματα και μαζί με τους εργαζόμενους στα πανεπιστήμια.

Η ουσία, το πρότυπο της εξέλιξης είναι το πετροβόλημα του τείχους της σιωπής, του βολέματος, της κοινωνικής αλληλοκάλυψης προσωπικών συμφερόντων, της ανυποληψίας, της αυθαιρεσίας, του αυταρχισμού, μαζί με την αμφισβήτηση κάθε αυτοανακηρυγμένης αυθεντίας.

Μετά τα συνεχή πολεμικά ανακοινωθέντα της υπουργού δικαιούμεθα και νομιμοποιούμεθα να εξασφαλίσουμε την ακύρωση της λειτουργίας των πενταμελών επιτροπών οργάνωσης. Κατά προτίμηση με την οικειοθελή παραίτηση των μελών τους.

Στο τέλος η πανεπιστημιακή κοινότητα θα αποτρέψει τη θεσμική εκτροπή που επιχειρεί η κυβέρνηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

ΑΕΙ: Εκλογές σε πολεμικό κλίμα

πηγή: Ελευθεροτυπία

Της ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ Φωτ.: ΛΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

 

Νέο σκηνικό σύγκρουσης με το υπουργείο διαμορφώνεται στα πανεπιστήμια. Αφορμή είναι οι επικείμενες εκλογές των μελών των νέων διοικητικών συμβουλίων. Η Αννα Διαμαντοπούλου, αντί να χτίζει γέφυρες, συνεχίζει να «απειλεί» ότι όποια ιδρύματα δεν κάνουν εκλογές ώς το τέλος Ιανουαρίου, δεν θα έχουν χρηματοδότηση. 

 

 Αυτή η νέα προειδοποίηση έριξε λάδι στη φωτιά η οποία ούτως ή άλλως σιγοκαίει στα ιδρύματα, τα οποία απειλούνται τώρα και με... πτώχευση, αφού βρίσκονται σε δεινή οικονομική θέση. Ορισμένα πανεπιστήμια, ιδιαίτερα στη Β. Ελλάδα, αντιμετωπίζουν ακόμη και τον κίνδυνο της αναστολής λειτουργίας τους, γιατί απλούστατα δεν έχουν λεφτά να αγοράσουν πετρέλαιο! 

 

Η πρωταρχική όμως αιτία της σύγκρουσης παραμένει η εφαρμογή του νέου νόμου, εναντίον του οποίου τα πανεπιστήμια καταθέτουν προσφυγή στα δικαστήρια μέσα στο πρώτο πενθήμερο του Δεκεμβρίου.

Αφορμή για τη νέα αναταραχή ήταν η απόφαση της υπουργού να ορίσει εκείνη τις πενταμελείς επιτροπές που θα δρομολογήσουν τις εκλογές των μελών των νέων συμβουλίων διοίκησης. Και το έκανε αυτό ακόμη και σε πανεπιστήμια που είχαν «υπακούσει» και είχαν εκδώσει τις σχετικές διαπιστωτικές πράξεις.

Αυτό έγινε, για παράδειγμα, στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΑΣΟΕΕ), με αποτέλεσμα ο πρύτανης του, Κ. Γάτσιος, να αναγκαστεί να στείλει επιστολή διαμαρτυρίας στην υπουργό Παιδείας, την οποία κοινοποίησε και στα μέλη ΔΕΠ του Ιδρύματος, επικρίνοντας τις ενέργειες της:
«Η παράκαμψη των πανεπιστημιακών οργάνων θέτει, κατά τη γνώμη μου, θέμα ακαδημαϊκής τάξης, ανεξαρτήτως των τυχόν νομικών συνεπειών της έκδοσης της διαπιστωτικής πράξης από το Υπουργείο ενόσω είχε ασκηθεί πρωτογενώς και προσηκόντως η προβλεπόμενη νομοθετικά αρμοδιότητα του Πρύτανη. Για τον λόγο αυτό, ζήτησα με επιστολή μου να ενημερωθώ εκ μέρους της Υπουργού για το θέμα αυτό», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο Τρ. Αλμπάνης, πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, μιλώντας στην «Κ.Ε.» επισήμανε ότι αυτή η συμπεριφορά είναι άκρως αρνητική. «Είναι μάλιστα προσβολή για τα πανεπιστήμια. Βλέπετε για το υπουργείο δεν υπάρχουν πρυτανείες. Ομως, η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας στέκεται αρνητικά απέναντι στις αλλαγές του νέου νόμου».

Eξοπλιστικές δαπάνες: Αύξηση 66,7%!!! Δαπάνες υπέρ ΝΑΤΟ: Αύξηση 22,5%!!!

Πηγή: Ριζοσπάστης
Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Τι έγινε ρε παιδιά;
Η χώρα δεν είναι σε «δεινή» θέση; Δεν είμεθα σε κατάσταση «εντατικής»; Δεν πορευόμεθα ως άλλος «Τιτανικός»; Δεν χρειάζεται «οικονομία», «σύνεση» και «περιορισμός» στις δαπάνες του προϋπολογισμού;
*
Ε, τότε, γιατί στον κρατικό προϋπολογισμό (σελίδα 57) της κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας», που συγκροτήθηκε από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ.,
στον ίδιο προϋπολογισμό που καταγράφεται όχι απλώς μείωση, αλλά καταβύθιση των δαπανών για μισθούς, συντάξεις, Παιδεία, Υγεία, Κοινωνική Πρόνοια,
υπάρχει ένα κονδύλι που η αύξησή του αγγίζει το 67%; Μήπως επειδή αυτή η αύξηση της τάξης του 67% (!!!) αφορά στις δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού για πληρωμές χρεών από παλιά (και νέα)... εξοπλιστικά προγράμματα(!!!);

*
Γιατί, επίσης, υπάρχει αξιοσημείωτη αύξηση - ύψους 22,5% - σε ένα ακόμα κονδύλι;
Μήπως διότι το συγκεκριμένο κονδύλι - το οποίο εμφανίζεται για το 2012 αυξημένο κατά 22,5% - αφορά σε δαπάνες υπέρ ΝΑΤΟ (!!!);
*
Ε, λοιπόν, ναι!
Αυτοί που ήρθαν να μας «σώσουν» - και εξ αυτού του λόγου πήραν τα συχαρίκια Γάλλων, Γερμανών και Αμερικανών -
αυτοί που κόβουν από παντού, από τα μεροκάματα και από τα επιδόματα, από τα εφάπαξ μέχρι το ΕΚΑΣ, από τις δαπάνες για τα σχολεία και τα νοσοκομεία μέχρι τις δαπάνες για τη φροντίδα των γερόντων και των απόρων, αυτοί που βάζουν στο λαό χαράτσια και φόρους,
είναι οι ίδιοι που:

Το 2012 θα διαθέσουν για πληρωμές παλαιών (και νέων;) εξοπλιστικών προγραμμάτων ποσά - τα οποία καταλήγουν στα ταμεία των εμπόρων όπλων Γάλλων, Γερμανών και Αμερικανών - αυξημένα κατά 66,7%!!!
Το 2012 αυξάνουν κατά 22,5% τα κονδύλια που πληρώνει ο ελληνικός λαός για δαπάνες υπέρ ΝΑΤΟ!!!

Α, και μη σπεύσουν να μας πουν ότι η ποσοστιαία αύξηση των δαπανών για ΝΑΤΟ και αποπληρωμές εξοπλιστικών «δεν αποδίδει την πραγματικότητα» διότι τα ποσά είναι «μικρά» σε απόλυτα νούμερα.
Από πού προκύπτει ότι «κάνουν καλώς», επειδή τα ποσά για ΝΑΤΟ και εξοπλιστικά είναι... «μικρά» (παρεμπιπτόντως, για το 2012 ξεπερνούν τα 1,1 δισ. ευρώ)
να προβαίνουν σε τέτοιες ιλιγγιώδεις ποσοστιαίες αυξήσεις, όταν την ίδια ώρα κονιορτοποιούν - τόσο σε απόλυτους αριθμούς όσο και σε ποσοστά - τα μικρά (αυτά είναι πραγματικά «μικρά») μεροκάματα και συντάξεις;

Ποιος θυμάται τη Λίντα Κατέχη;

πηγή: alfavita.gr

του Παναγιώτη Σωτήρη

Μια ομάδα ειρηνικών διαδηλωτών κάθεται στο οδόστρωμα εντός μιας πανεπιστημιούπολης. Ένας αστυνομικός πλησιάζει και αρχίζει να τους ψεκάζει έναν-έναν, σχεδόν εξ επαφής, με δακρυγόνο παρά τις φωνές πόνου και διαμαρτυρίας που ακούγονται. Η διαδικασία ολοκληρώνεται με την βίαιη απομάκρυνσή τους από το οδόστρωμα. Η ανατριχιαστική αυτή σκηνή έλαβε χώρα στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Davis ύστερα από αίτημα της πρυτάνεως Λίντας Κατέχη προς την αστυνομία να διαλύσει ειρηνική κινητοποίηση που ήταν σε εξέλιξη.

Το αποτέλεσμα είναι ότι έχει ξεσπάσει πρωτοφανής σάλος, με το σχετικό βίντεο να έχει κάνει το γύρο του Κόσμου και τους φοιτητές να είναι εξοργισμένοι. Σε μια κίνηση σπάνια για τα αμερικανικά πανεπιστήμια την παραίτηση της Λίντας Κατέχη ζήτησαν ακόμη και οι ενώσεις των καθηγητών.

Όλα αυτά θα ήταν ένα ακόμη παράδειγμα για το πού μπορεί να οδηγήσει η πλήρως επιχειρηματική και αυταρχική λογική για την ανώτατη εκπαίδευση που εδώ και αρκετά χρόνια ηγεμονεύει στις ΗΠΑ, εάν η Λίντα Κατέχη δεν είχε υπάρξει επικεφαλής της εννιαμελούς επιτροπής Διεθνών Εμπειρογνωμόνων που είχε συγκροτήσει το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας για την αναμόρφωση της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Θυμίζουμε ότι οι προτάσεις της Επιτροπής αναπαρήγαγαν τη ρητορεία περί ανταγωνιστικότητας και «Αριστείας», ζητούσαν περισσότερη αυτονομία για τα Πανεπιστήμια, τον περιορισμό όλων των μορφών δημοκρατικής συμμετοχής και την ενίσχυση της «επιχειρηματικότητας». Παρότι, η επιτροπή δεν έπαιξε τον «καταλυτικό» ρόλο που αρχικά της είχε ανατεθεί, εφόσον η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου ούτως ή άλλως είχε προχωρήσει στη σύνταξη του νέου νόμου, εντούτοις αξιοποιήθηκε στην εκστρατεία υπέρ της «μεταρρύθμισης» της ανώτατης εκπαίδευσης.

Γιατί, όμως, υπήρξαν τόσο έντονες διαμαρτυρίες ενάντια στην Κατέχη; Ο λόγος δεν είναι μόνο η στήριξη που έδωσε στην αστυνομική βαρβαρότητα, έστω και εάν προσπάθησε στη συνέχεια να αποστασιοποιηθεί από την τακτική της αστυνομίας. Είναι και ο πυρήνας της αντιπαράθεσης που είναι σε εξέλιξη στα αμερικανικά πανεπιστήμια σήμερα για το πρόβλημα του σπουδαστικού χρέους.

Τα τελευταία χρόνια τα δίδακτρα στα περισσότερα αμερικανικά πανεπιστήμια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, όχι μόνο των ιδιωτικών αλλά και αυτών που είναι ανήκουν στην δικαιοδοσία των Πολιτειών, όπως είναι το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Η αύξηση δεν οφείλεται μόνο στις πολύ μεγάλες περικοπές των δημόσιων προϋπολογισμών, αλλά και στην ολοένα και περισσότερο επιχειρηματική λογική που κυριαρχεί για την αύξηση του κύκλου εργασιών τους. Αυτό μετασχηματίζεται σε μια τεράστια αύξηση του χρέους των φοιτητών, που καλύπτουν τα δίδακτρα με τραπεζικά δάνεια που τα αποπληρώνουν όταν αρχίζουν να εργάζονται. Με δεδομένη την οικονομική κρίση αλλά και τις δυσκολίες εύρεσης εργασίας για αρκετούς αποφοίτους, πολλοί πτυχιούχοι ξεκινούν την καριέρα τους με το βάρος μιας υπερχρέωσης την οποία δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν.
Σήμερα το πρόβλημα του σπουδαστικού χρέους εξελίσσεται σε ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά προβλήματα στις ΗΠΑ και τροφοδοτεί τις μαζικές κινητοποιήσεις που βλέπουμε να εξελίσσονται ακόμη και στη Μητρόπολη του παγκόσμιου καπιταλισμού, ενώ υπάρχει και μαζικό κίνημα ενάντια στην αποπληρωμή του σπουδαστικού χρέους που θεωρείται μια ακόμη μορφή εκμετάλλευσης.
Είναι σαφές ότι ακόμη και στη χώρα που διαμόρφωσε το πρότυπο της επιχειρηματικής ανώτατης εκπαίδευσης, η πολιτική αυτή περνάει βαθιά κρίση. Αυτό συμβολίζει η αυξανόμενη οργή ενάντια σε πανεπιστημιακά στελέχη όπως η Λίντα Κατέχη. Ότι στην Ελλάδα τέτοιους ακαδημαϊκούς τους αντιμετωπίζουμε ως τους σωτήρες του Πανεπιστημίου, είναι ένα ακόμη παράδειγμα του πόσο επικίνδυνοι είναι αυτοί που σχεδιάζουν τις Πανεπιστημιακές «μεταρρυθμίσεις».

 

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2012 - ΠΑΙΔΕΙΑ : Μειώσεις πόρων μέχρι και 80%

πηγή: ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών

Ο μειωμένος προϋπολογισμός του υπουργείου Παιδείας για το 2012 μεταφράζεται σε λιγότερους εκπαιδευτικούς για τα σχολεία και για την ανώτατη εκπαίδευση, αλλά κυρίως σε δραματική μείωση των κονδυλίων για τις λειτουργικές δαπάνες σχολείων, πανεπιστημίων, ΤΕΙ και ερευνητικών κέντρων.

Συνολικά για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ο προϋπολογισμός του 2012 προβλέπει 1.747.780.000 ευρώ και είναι μειωμένος κατά 143.280.528 ευρώ σε σχέση με τον προϋπολογισμό του 2011 (όπως αυτός διαμορφώθηκε το Σεπτέμβρη) και κατά 248.816.733 ευρώ από τα κονδύλια που δόθηκαν στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση το 2010. Από τα κονδύλια που προϋπολογίζονται για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση τα 1.744.915.000 ευρώ αφορούν μισθούς και συντάξεις. Και αυτό το ποσό είναι μειωμένο από τον περσινό προϋπολογισμό κατά 128.974.757 ευρώ, πράγμα που σημαίνει μειωμένες αποδοχές των εκπαιδευτικών αλλά και λιγότερους εκπαιδευτικούς, ενώ ήδη οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία δε φτάνουν. Τεράστια μείωση, όμως, εμφανίζεται και στις λειτουργικές δαπάνες για την πρωτοβάθμια (που προϋπολογίζονται στο υπουργείο Παιδείας) που για το 2012 είναι 2.865.000 ευρώ, από 17.170.770 ευρώ στον περσινό προϋπολογισμό (δηλαδή, μείωση 83,3%)!!

Αντίστοιχη είναι η εικόνα για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση όπου διατίθενται συνολικά 2.191.659.000 ευρώ, από 2.404.218.332 πέρσι. Από αυτά, για μισθούς και συντάξεις πάνε τα 2.176.465.000 ευρώ (λιγότερα κατά 191.744.158 ευρώ σε σχέση με πέρσι) και για λειτουργικές δαπάνες πάνε τα 15.194.000 ευρώ, από 36.009.174 ευρώ που είχαν προϋπολογιστεί πέρσι για λειτουργικές δαπάνες. Δηλαδή, μιλάμε για μια μείωση των λειτουργικών δαπανών της τάξης του 57,8%!

Στα ΤΕΙ δίνονται από τον προϋπολογισμό 289.989.000 ευρώ, από 353.280.431 ευρώ πέρσι. Δηλαδή, μιλάμε για μια μείωση περίπου 18%, στα ιδρύματα που ήδη σήμερα αδυνατούν να λειτουργήσουν και να καλύψουν στοιχειώδεις ανάγκες τους, λόγω των μειώσεων που είχαν προηγηθεί τα προηγούμενα χρόνια, ιδιαίτερα σε διδακτικό προσωπικό. Για το 2012, προβλέπονται 126.610.000 ευρώ για μισθούς και συντάξεις στα ΤΕΙ (κονδύλι μειωμένο κατά 11,62% σε σχέση με πέρσι) και για λειτουργικές δαπάνες προβλέπονται 163.357.000 (κονδύλι μειωμένο κατά 22,21% σε σχέση με πέρσι).

Στα πανεπιστήμια δίνονται 869.056.000 ευρώ, από 890.431.510 πέρσι και η μείωση αυτή επιμερίζεται τόσο σε μισθούς και συντάξεις όσο και σε λειτουργικές δαπάνες. Στους φορείς της έρευνας που η χρηματοδότησή τους έχει περάσει τα τελευταία χρόνια στο υπουργείο Παιδείας, δίνονται από τον προϋπολογισμό 94.127.000 ευρώ, από 100.518.587 ευρώ πέρσι.

Με όχημα το νέο νόμο πλαίσιο, μπίζνες με το πάσο (με barcode!!!) στην πλάτη των φοιτητών Α.Χρονοπούλου

Λαβαμε δι' αλληλογραφίας και αναρτούμε

Περιληπτικά:

Στο κείμενο μας με τίτλο: «Με όχημα το νέο νόμο πλαίσιο, μπίζνες με το πάσο (με barcode!!!) στην πλάτη των φοιτητών» αναδεικνύεται πως η νέα διαδικασία χορήγησης των νέων, με barcode, φοιτητικών πάσο, που αποφάσισε το Υπουργείο Παιδείας, εγκαινιάζει, αποδεδειγμένα, την εμπορευματοποίηση δημόσιων και δωρεάν ακαδημαϊκών λειτουργιών.

 Ταυτόχρονα την τρέχουσα εβδομάδα (18-11-11), μέρος του Τύπου συντάσσεται και προωθεί την αναπόδεικτη θέση του Υπουργείου Παιδείας ότι όλα τα δεινά (και η σπάταλη) προέρχονται από την παλαιά διαδικασία χορήγησης πάσο την ευθύνη της οποίας είχαν τα ΑΕΙ!!! και «σεμνά» σιωπούν μπροστά σε όσα επισωρεύει το νέο πάσο στις πλάτες των φοιτητών –και όχι μόνο...

Αναλυτικά στις ενότητες που ακολουθούν:

―  Εισαγωγικά

― Το ΕΔΕΤ ΑΕ, η προκήρυξη του διαγωνισμού για το φοιτητικό πάσο (με barcode), και ποιος πληρώνει το “μάρμαρο”...

― Τα «μαθηματικά» του φοιτητικού πάσο (με barcode)

― Τα «στατιστικά» του φοιτητικού πάσο (με barcode): μια αρχική αξιολόγηση της όλης διαδικασίας

 ___________________________________________________________________

Εισαγωγικά

___________________________________________________________________

Στην περίοδο βαθιάς και διαρκούς κρίσης που διερχόμαστε οι ευθύνες όλων μας όσο αφορά τον κοινωνικό έλεγχο αυξάνονται κατακόρυφα.

Στο πλαίσιο, λοιπόν, της άσκησης του κοινωνικού ελέγχου, στο βαθμό που μας αναλογεί, θα παραθέσουμε τους συλλογισμούς μας, μέσα από τα δημοσιευμένα αντιπροσωπευτικά και δηλωτικά στοιχεία που θα διατρέξουμε μαζί, με στόχο να απαντήσουμε με τεκμηριωμένες αντι-θέσεις στα ερωτήματα: Για την επιλογή χορήγησης φοιτητικού πάσο (με barcode) υπήρχε κίνητρο, ποιος είχε το κίνητρο και ποιο ήταν το διακύβευμα; Και τελικά, πόσο μας κόστισε;

Μια φθηνή, μα ενίοτε εξαιρετικά αποτελεσματική συνταγή χειραγώγησης με πολλαπλά αποτελέσματα

πηγή: alfavita.gr
του Δημήτρη Πατέλη (καθηγητή Φιλοσοφίας στο Πολυτεχνείο Κρήτης)

Οφείλουμε άραγε να δείχνουμε κατανόηση στην ανθρώπινη μικρότητα;

Ενδεχομένως ναι και σε κάποιο μέτρο.

Όταν κάποιος έχει ταυτιστεί με την πανεπιστημιακή εξουσία-διοίκηση επί δεκαετίες, αποκτά κάτι σαν επαγγελματική νόσο, ως αποτέλεσμα της σύμφυσής του με τις εν λόγω θέσεις, ρόλους και λειτουργίες, λόγω του χρόνιου υποδουλωτικού καταμερισμού εργασίας.

Η σύμφυση με τις εν λόγω θέσεις, ρόλους και λειτουργίες, απαιτεί μονομερή ανάδειξη και καλλιέργεια αντίστοιχων δεξιοτήτων, στάσεων και συμπεριφορών.

Ολίγη (απαραίτητη) θεωρία:

Όσο υπάρχουν στην κοινωνία ουσιώδεις διαφορές, και αντιφάσεις (υλικών προπαντός) συμφερόντων, συγκροτείται ένα πεδίο συσχετισμών, δυνάμεων και διαπάλης δραστηριοτήτων που αποσκοπούν στην ανάδειξη,στην προώθηση και διασφάλιση των συμφερόντων των εκάστοτε κυρίαρχων (ατόμων , ομάδων, τάξεων), οι οποίοι επιβάλλουν τα ιδιοτελή συμφέροντα τους ως γενικά, καθολικά συμφέροντα του συνόλου της κοινωνίας μέσω ενός οργανωτικού-διοικητικού, κανονιστικού και πολιτικού μηχανισμού, σε όλα τα επίπεδα και τους θεσμούς της κοινωνίας (των ΑΕΙ συμπεριλαμβανομένων).

Βασικό χαρακτηριστικό της γραφειοκρατίας είναι η ιεραρχική δομή η οποία παράγει και αναπαράγει συγκεκριμένες σκοποθεσίες, στάσεις ζωής και συμπεριφορές. Γενική τάση αυτής της δομής είναι η διχοτομία μεταξύ υποκειμένου (διοικούντων) και αντικειμένου (διοικούμενων) της διοίκησης κατά την οποία το πρώτο θεωρείται ως αποκλειστικός φορέας ενεργητικότητας, γνώσης, συνείδησης κλπ. Η αντίληψη περί δήθεν “ιεραρχίας της γνώσης” δομείται με αλλεπάλληλους μετασχηματισμούς που υφίσταται η πληροφορία ενώ διαβιβάζεται από τα κατώτερα κλιμάκια στα ανώτερα, μέσω των γραφειοκρατικών κανόνων-εσωτερικών κανονισμών, οδηγιών και στερεοτύπων πρόσληψης και διαβίβασής της, ώστε να καταστεί συμβατή με την επίσημη «πραγματικότητα». Ο ιεραρχικά ανώτερος φαίνεται εξ’ ορισμού (θέσει) να «γνωρίζει περισσότερα» και έτσι αντιμετωπίζεται σε αυτό τον μηχανισμό αλλεπάλληλων αναθέσεων και αναλήψεων αρμοδιοτήτων, εξουσιοδοτήσεων και εκπροσωπήσεων κατωτέρων από τους ανώτερους (εξ ου και ο Πατερναλισμός, η κατάχρηση εξουσίας κλπ.). Η πυραμιδική ιεραρχία εξουσίας και γνώσης αμβλύνει την κριτική διάθεση, μυστικοποιείται και οδηγεί προοπτικά σε λατρευτική νοοτροπία (βλέπε π.χ. «προσωπολατρεία», μοναρχικές διαθέσεις, άκριτη αποδοχή των “ηγετών”, “εθναρχών”, λατρεία της “τάξεως και της ηθικής” που είναι σύμφυτη με την εκτελεστική υπακοή στον αρχηγό κλπ.).