Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011

Η Ανεργία των Νέων (Συγκριτικά Στατιστικά Στοιχεία)

 πηγή: Cynical
Πολύς λόγος γίνεται την τελευταία χρονιά, και όχι αδίκως, για την ανεργία των νέων ανθρώπων και για τις χαμηλές τους απολαβές. Αυτό που ακούγεται από παντού είναι ότι το ποσοστό ανεργίας που χαρακτηρίζει τη γενιά αυτή στη χώρα μας αγγίζει το 25%, ποσοστό που εκ πρώτης όψεως φαίνεται αρκετά υψηλό.

Πρόθεσή μου είναι να εξετάσω το βαθμό που η προηγούμενη εικόνα αντιστοιχεί στην πραγματικότητα. Για το λόγο αυτό ανέτρεξα στις στατιστικές μετρήσεις του ΟΟΣΑ για το έτος 2007.

Στους εν λόγω στατιστικούς πίνακες του ΟΟΣΑ η ανεργία ανά ηλικιακή ομάδα υπολογίζεται με δυο τρόπους. Είτε σε σχέση με τον συνολικό αριθμό ανέργων, (share of unemployment by age), είτε εντός του στενά δικού της ηλικιακού group, (unemployment rate by age).

Για την παρούσα ανάλυση επέλεξα τα στοιχεία εκείνα τα οποία αναφέρονται στην ηλικιακή ομάδα 25-29, την οποία θεωρώ ότι αντιπροσωπεύει καλύτερα τους πρωτο-εργαζόμενους νέους. Η μικρότερη ηλικιακή ομάδα 15-24 απαρτίζεται στη συντριπτική της πλειονότητα από μαθητές και σπουδαστές οι οποίοι κατά κανόνα, λόγω πολιτισμικών παραγόντων δεν συνηθίζουν να εργάζονται ταυτόχρονα με τις σπουδές τους, όπως είθισται στις αγγλοσαξονικές κυρίως χώρες.


Α. Θεωρώντας κατ’ αρχάς το ποσοστό συμμετοχής τού ως άνω ηλικιακού group στο συνολικό αριθμό ανέργων, (share of unemployment by age), διαπιστώνουμε ότι αυτό όντως ανέρχεται στο 24.1%. Δηλαδή σε σύνολο 100 ανέργων, οι 24.1, δηλαδή το ¼ περίπου αυτών, είναι νέοι ηλικίας 25-29 ετών. Ενώ, στο επόμενο ηλικιακό group, 30-34, το ποσοστό αυτό πέφτει στο 16.1%.

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

ΤΟ ΝΤΟΜΙΝΟ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ ΕΦΤΑΣΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ.


Πηγή: PrezatTV
Το ντόμινο των απολύσεων έφτασε και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Το τοπικό Ίδρυμα πέτυχε το στόχο του να μειώσει κατά 30% το κόστος δύο εργολαβιών συντήρησης - καθαριότητας και φύλαξης, όμως η κίνησή του αυτή για εξοικονόμηση πόρων έφερε τη μείωση ωραρίων αλλά και την απόλυση δύο εργαζομένων στους παραπάνω εργολάβους.
Δεν μπόρεσε το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας να αποτρέψει την απόλυση εργαζομένων σε εργολάβους. 
Προ ημερών υπέγραψε δύο αναθεωρημένες συμβάσεις για συντήρηση - καθαριότητα του κτηρίου Φυτόκου και φύλαξης για το κτήριο Μεζούρλο στη Λάρισα.
Με τις αναθεωρημένες συμβάσεις πέτυχε μείωση του κόστους κατά 30% και κατά 40% αντίστοιχα. Η κίνηση αυτή έγινε με τη σύμφωνη γνώμη των εργολάβων, οι οποίοι όμως θα προχωρήσουν στη μείωση του ωραρίου στο προσωπικό που απασχολούν αλλά και στην παύση από τα καθήκοντά τους σε δύο εργαζομένους.
«Οι συμβάσεις αυτές θα λήγανε τέλη του 2011 αρχές του 2012 και στο υπόλοιπο του διαστήματος ρίξαμε τον προϋπολογισμό κατά 30%-40%.

Οι εργολάβοι δέχτηκαν τη μείωση, αφαιρώντας φύλακες και άλλους εργαζόμενους και μειώνοντας το ωράριό τους. Στη φύλαξη θα εργάζεται ένας λιγότερος και το ίδιο θα συμβεί και στην εργολαβία συντήρησης - καθαριότητας», ανέφερε ο αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Ζουμπουλάκης. 
Ο ίδιος συμπλήρωσε πως όλα αυτά δεν θα γίνονταν εάν το Υπουργείο είχε ικανοποιήσει το πάγιο αίτημα του Ιδρύματος για πρόσληψη μόνιμου προσωπικού. Στην περίπτωση που οι εργολαβίες είχαν αντικατασταθεί με μόνιμους υπαλλήλους, τότε το κόστος αυτών των έργων –συντήρησης, καθαριότητας και φύλαξης- θα ήταν αρκετά μειωμένο από ό,τι σήμερα.
Σχολιάζοντας αυτή την εξέλιξη ο αντιπρύτανης υποστήριξε πως «εξοικονόμηση πόρων χωρίς μείωση απασχόλησης δεν υπάρχει. Τα χρήματα που προϋπολογισμού επαρκούν μέχρι το καλοκαίρι, ενώ ήδη οι εργολάβοι είναι απλήρωτοι για έξι μήνες. Υπάρχουν δε και περιπτώσεις που η πληρωμή έχει καθυστερήσει περισσότερο χρονικό διάστημα».
Θα πρέπει να σημειωθεί πως άλλοι δύο εργολάβοι δέχτηκαν τη μείωση που τους πρότεινε το Πανεπιστήμιο στο πλαίσιο εξοικονόμησης χρημάτων.
Απάντηση με… εξώδικα
Εκτός όμως από τις εργολαβίες το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας πρέπει να πετύχει και μείωση 20% στα ενοίκια, μετά από την επιταγή του Υπουργείου Οικονομικών.
Μέχρι στιγμής μόνο ένας ιδιοκτήτης στη Λάρισα δέχτηκε τη μείωση του 20%, ενώ πρόσφατα και Βολιώτης ιδιοκτήτης δέχτηκε να λαμβάνει κατά 10% μειωμένο το ενοίκιο από το κτήριο που ενοικιάζει στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών.
Οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες που αρνήθηκαν τη μείωση έχουν ήδη λάβει εξώδικα από το Ίδρυμα για να προσέλθουν σε διαπραγμάτευση. Στην περίπτωση που δεν δεχτούν, τότε το Πανεπιστήμιο θα ξεκινήσει δικαστική διαμάχη.
Στο μεταξύ τα χρέη του τοπικού Ιδρύματος δεν σταματούν μόνο στις εργολαβίες. Χρωστά από δύο έως και τρία ενοίκια στους ιδιοκτήτες των κτηρίων, ενώ στον ιδιοκτήτη του κτηρίου της οδού Γαμβέτα δεν έχει πληρώσει το ενοίκιο από το καλοκαίρι.
Αυτό έγινε μιας και το Πανεπιστήμιο βρίσκεται το στάδιο εξεύρεσης νέου χώρου για να στεγάσει τους φοιτητές του Τμήματος Δικτύων, οι οποίοι χρησιμοποιούν για τις διδακτικές τους ανάγκες το κτήριο στην οδό Γαμβέτα.
Πάντως το Ίδρυμα πιέζει ακόμη και φορείς προκειμένου να βρεθεί κάποιο κτήριο για να στεγάσει τους φοιτητές και τα «άστεγα» τμήματά του.
Κοινωνική συμβολή στο ΚΗΠΟΣ
Συνάντηση με τους υπεύθυνους του Κ.Η.Π.Ο.Σ. είχε χθες ο κ. Μιχάλης Ζουμπουλάκης, καθώς οργανώνεται η δημιουργία ενός κοινωνικού συνεταιρισμού περιορισμένης ευθύνης για τα 27 μέλη του κέντρου ημέρας.
Σκοπός είναι να στηριχθούν οι ψυχικά ασθενείς και να βρεθεί ο κατάλληλος τρόπος προκειμένου να ενταχθούν στην κοινωνία.
Ο κ. Ζουμπουλάκης πρότεινε τη δημιουργία συνεταιρισμού για παροχή υπηρεσιών κέτεριγκ ή φωτοτυπιών ή ακόμη και δημιουργίας προϊόντων, ενώ το Πανεπιστήμιο θα συμβάλλει επί της ουσίας στην προσπάθεια αυτή ως εταίρος στον συνεταιρισμό. 
Οι αποφάσεις θα ληφθούν εντός των ημερών μετά από τη συνάντηση των υπευθύνων και με άλλους φορείς.

Aίγιο: Ανησυχεί ο Εμπορικός Σύλλογος για το ΤΕΙ-Έστειλε επιστολή στην Διαμαντοπούλου

Πηγή:The Best news
Με επιστολή του προς την Υπουργό Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων Άννα Διαμαντοπούλου, ο Εμπορικός και Εισαγωγικός Σύλλογος Αιγίου, εκφράζει τις ανησυχίες του σχετικά με την έντονη φημολογία που επικρατεί γύρω από το ΤΕΙ Αιγίου και για τα σενάρια υποβάθμισης του ιδρύματος, ζητώντας παράλληλα την ενίσχυση των περιφερειακών ιδρυμάτων και της δωρεάν παιδείας και όχι την κατάργηση ή συγχώνευση σχολών και τμημάτων. Συγκεκριμένα στην επιστολή, η οποία κοινοποιείται στον Γεν. Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου – Δυτικής Ελλάδας & Ιονίου, στον Περιφερειάρχη Δυτικής  Ελλάδος, στον Δήμαρχο Αιγιαλείας, στους Βουλευτές Αχαΐας και στα Μ.Μ.Ε., ο Σύλλογος αναφέρει τα εξής:
«Κυρία Υπουργέ,
Για ακόμα μία φορά η Αιγιάλεια γίνεται δέκτης αρνητικής πολιτικής και παραγκωνισμού. Αυτό, γιατί το τελευταίο διάστημα έντονη φημολογία επικρατεί γύρω από το ΤΕΙ Αιγίου και από τα σενάρια υποβάθμισης του ιδρύματος στα πλαίσια κάποιας μορφής ανασχηματισμού που σχεδιάζετε για την ανώτατη εκπαίδευση, ο οποίος θα  περιλαμβάνει κατάργηση τμημάτων, συγχωνεύσεις σχολών, κλείσιμο πανεπιστημίων κλπ.
Φυσικά, επικροτούμε οποιαδήποτε προσπάθεια γίνεται από την Πολιτική Ηγεσία για «νοικοκύρεμα» της ελληνικής οικονομίας προς αποφυγή τραγικών λαθών του παρελθόντος, τα οποία μας οδήγησαν σήμερα στο μηχανισμό στήριξης και στις όποιες συνέπειες απορρέουν από αυτό. Όμως, σαν χώρα της Δημοκρατίας, των Γραμμάτων και των Τεχνών δεν μπορούμε να κάνουμε περικοπές και στην εκπαίδευση και κατ’ επέκταση στην Παιδεία μας.
Μπορεί να καταστραφήκαμε οικονομικά, τουλάχιστον όμως ας μην καταστραφεί και το Πνεύμα μας. Εξάλλου, κάτω από αυτές τις οικονομικές συνθήκες θα πρέπει να ενισχυθούν τα περιφερειακά ιδρύματα και η δωρεάν παιδεία και όχι να καταργούνται ή να συγχωνεύονται σχολές και τμήματα. Αναμένουμε την απάντησή σας και τις διευκρινήσεις σας επί του θέματος άμεσα και σας ευχαριστούμε θερμά εκ των προτέρων».
Δημήτρης Ζωιτσούδης

Σχόλιο: Όταν η Αννούλα δει πως φύτρωσαν τα τμήματα που έσπερναν οι ομόλογοί της στην περιφέρεια όταν δει πως συνδέονται με τα τοπικά συμφέροντα και την τοπική αγορά εργασίας, θα νιώσει πικρά πόσο δύσκολο είναι να τα ξεριζώσει σε ένα βράδυ. Γιατί η σύνδεση με την αγορά δεν γίνεται μόνο στο προϊόν της ανώτατης εκπαίδευσης όπως θέλει το πολυεθνικό κεφάλαιο. Κι αν υπάρχει τόσο γερή σύνδεση από τη μια και τόσο "προβληματική" από την άλλη μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για το αν η αγορά είναι ο καταλληλότερος τρόπος διασύνδεσης της παραγωγής ανθρώπων και προϊόντων; Μήπως;
 

Blog Roscoe Occupation Κατάληψη φοιτητών στο Manchester

Roscoe’s back, baby!

http://www.roscoeoccupation.com/blog/ 

Introducing… The Really Open Occupation!
Today the Roscoe building was re-occupied by a group of students from the various student anti-cuts campaigns. At 8pm, the students, after attending a public lecture in Roscoe Theatre A, refused to leave the building, declaring the building occupied.
Roughly thirty individuals, most of whom are members of Manchester Autonomous Students, intend to stay within occupation until at least the 26th of March. The occupation intends to stand against the coalition government and the unnecessary and ideological social cuts they have imposed.
We would like to make our purposes for being in the building clear. We are here not to disrupt other students, and not to sit about getting pissed and high, but to show that we feel incredibly strongly about the political situation thrust upon the people of this country, as well as the terrible conditions millions face around the world.

Τα δίδακτρα… ως ώριμο φρούτο!

Του Χρήστου Κάτσικα *.
Οι επιχειρούμενες αλλαγές στα πανεπιστήμια

Βλέποντας κανείς το ρημαδιό και το τέλμα που επικρατεί στην Ανώτατη Εκπαίδευση, μπορεί να θεωρήσει ότι το εκπαιδευτικό σύστημα δεν δουλεύει. Ωστόσο, άμα κοιτάμε το τυρί, χάνουμε τη φάκα. Γιατί μια προσεκτική παρατήρηση μπορεί να μας πείσει ότι το σύστημα στην πραγματικότητα δουλεύει !

Κρατική πολιτική η υποχρηματοδότηση
Η υποχρηματοδότηση, ο οικονομικός στραγγαλισμός, είναι κι αυτό, αλήθεια, μια πολιτική. Και, μάλιστα, θα μπορούσε να πει κανείς, ότι είναι και μια αποτελεσματική πολιτική. Όταν αφήνεις κάτι να τελματώσει, εύκολα μπορείς, με επικοινωνιακές «τρίπλες», να υφάνεις την κατασκευή του κατηγορητηρίου ενάντια στο ίδιο το θύμα για το τέλμα στο οποίο έχει περιπέσει. Για να σκεφtούμε καλύτερα: Πώς μπορεί κάποιος να βγάλει από τη μέση ένα φυτό που θεωρεί ότι του πιάνει το χώρο; Μα με το να το αφήσει απότιστο, να ξεραθεί, να αχρηστευθεί. Πώς μπορεί κάποιος να πριμοδοτήσει την ιδιωτική εκπαίδευση; Μα αφήνοντας τη δημόσια εκπαίδευση σε τέλμα. Αυτό είναι για την ιδιωτική εκπαίδευση ένα δώρο από τα αποδυτήρια, πριν αρχίσει ο αγώνας.
Ας το σκεφτούμε πιο καλά. Τι επιτυγχάνεται με την υποχρηματοδότηση; Τι πετυχαίνει η κυβέρνηση με το να μην καλύπτει ούτε τα αναλώσιμα υλικά των τμημάτων των Πανεπιστημίων και των ΑΤΕΙ ; τι κερδίζει με το να οδηγεί, π.χ, το ένα πανεπιστήμιο να αδυνατεί να πληρώσει ακόμη και τους λογαριασμούς των ΔΕΚΟ (φως και τηλέφωνο), το άλλο να αδυνατεί να λειτουργήσει τις διοικητικές του υπηρεσίες, το τρίτο να μην έχει προσωπικό για τα μαθήματα των φοιτητών του;
Πετυχαίνει μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Από τη μια προσφέρει τροφή για κριτική στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, υποδαυλίζει το κλίμα της δυσαρέσκειας, και μέσα από την καλλιέργεια μιας γενικευμένης αβεβαιότητας φορτίζει την μπαταρία στις παραπλανητικές σειρήνες των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Επιδέξια και αθόρυβα, με τη βοήθεια της συστηματικής προβολής των ηλεκτρονικών μας κουβερνάντων (ΜΜΕ), μετά από όλα αυτά όλος ο «προβληματισμός» που αναπτύσσεται μοιάζει με τη θεωρία του πεπρωμένου στη θρησκευτική σκέψη όπου οι άνθρωποι αναφωνούν «είναι θέλημα θεού» για να εξηγήσουν ή να δικαιολογήσουν μια ορισμένη εξέλιξη των πραγμάτων.
Από την άλλη, εξαναγκάζει τα τριτοβάθμια ιδρύματα «να συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις» του «κατά Μπολόνια Ευαγγελίου», δηλαδή, να υιοθετήσουν τη συμπεριφορά ιδιωτικής επιχείρησης για να βρουν νέους πόρους κρατώντας από τη μια το δίσκο του εράνου και από την άλλη το λιβανιστήρι. Σύμφωνα με τα στρατηγικά και «επιχειρηματικά» σχέδια του ΥΠΕΠΘ, η περιστολή της δημόσιας χρηματοδότησης θα δημιουργήσει συνθήκες «δημιουργικής ανασφάλειας» στα πανεπιστήμια και θα τα υποχρεώσει να εξορθολογίσουν τη διαχείρισή τους, περικόπτοντας δαπάνες και λειτουργικά έξοδα, και να στραφούν στην αγορά σε αναζήτηση νέων πηγών εσόδων (δίδακτρα, σύνδεση με επιχειρήσεις, μετατροπή σε επιχειρήσεις πώλησης υπηρεσιών). Να, όπως πριν από λίγα χρόνια στο Παρίσι, όπου το Πανεπιστήμιο του Ορσέ επινόησε λύσεις όπως η επιμήκυνση των χειμερινών διακοπών, προκειμένου να κάνει οικονομία στη θέρμανση ή όπως στα δημόσια πανεπιστήμια πολλών ευρωπαϊκών χωρών, της Αγγλίας, της Πορτογαλίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας όπου επιβλήθηκαν δίδακτρα. Έτσι, το ένα γρανάζι «πιάνει» το άλλο!

Η κρίση ως ευκαιρία
Την ίδια περίοδο που η υπουργός Παιδείας εξήγγειλε τις νέες αντιδραστικές αλλαγές για τα πανεπιστήμια, συναντήθηκε με τον υπουργό Έρευνας, Τεχνολογίας και Ανώτατης Εκπαίδευσης της Πορτογαλίας κ. Χοσέ Μαριάνο Γκάγκο. Λίγο μετά τη συνάντηση ο υπουργός της γειτονικής χώρας, δήλωσε: «Η οικονομική κρίση είναι μια μοναδική ευκαιρία για αναμόρφωση της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Τα υπερβολικά πολλά ιδρύματα, το χαλαρό σύστημα διοίκησής τους, η απουσία ανεξάρτητης αξιολόγησης και πιστοποίησης των ΑΕΙ και της έρευνας είναι συνήθη φαινόμενα σε πολλά ΑΕΙ. Όμως, η επένδυση στην εκπαίδευση και την έρευνα είναι πολύ σημαντική για την ανάπτυξη. Στην Πορτογαλία η χρηματοδότηση είναι κυρίως κρατική. Οι φοιτητές πληρώνουν δίδακτρα που δεν ξεπερνούν το 13% των εσόδων των ΑΕΙ. Τα ΑΕΙ ενθαρρύνονται να προσελκύουν πόρους από άλλες πηγές (έρευνα, υπηρεσίες). Τα ΑΕΙ που προσελκύουν ανταγωνιστικούς πόρους πάνω από το 50% των συνολικών πόρων, αποκτούν μεγαλύτερη αυτονομία»
Είναι σίγουρο! Σε σύντομο χρονικό διάστημα, μέσα στην επόμενη τριετία, αν ευοδωθούν οι παραπάνω σχεδιασμοί, το Ελληνικό Πανεπιστήμιο θα επιβάλλει δίδακτρα. Και αυτά τα δίδακτρα δεν θα επιβληθούν τυπικά από «πάνω», κεντρικά, αλλά από την κάθε σχολή ξεχωριστά, στο πλαίσιο της «αυτοτέλειας», της «σύνδεσης με την κοινωνία και την οικονομία», της αλλαγής «χρηματοδοτικής κουλτούρας», της «απελευθέρωσης από τα δεσμά της δημόσιας χρηματοδότησης» και άλλων ζαχαρωμένων εκφράσεων που κάθε λίγο και λιγάκι «ξεφουρνίζει» το υπουργικό επιτελείο. Μαζί με την επιβολή διδάκτρων θα μειώσουν και τα χρόνια προπτυχιακών σπουδών. Γιατί αυτό προκρίνει η «διαδικασία της Μπολόνια», ο ΟΟΣΑ, το Διευθυντήριο. Ωστόσο, ας μη βιάζεται το υπουργείο Παιδείας να υποδυθεί το ρόλο αυτού που «γελά καλά, επειδή γελά τελευταίος»…

* Ο Χρήστος Κάτσικας είναι μέλος του συντονιστικού οργάνου του Εκπαιδευτικού Ομίλου / Αντιτετράδια της εκπαίδευσης

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα

Πηγή: Ελευθεροτυπία
Το κείμενο των φοιτητών που παρενέβησαν προκειμένου να διαμαρτυρηθούν κατά την ομιλία του Έλληνα πρωθυπουργού σε Πανεπιστήμιο της Γερμανίας, δόθηκε το πρωί της Παρασκευής στη δημοσιότητα. Δηλώσεις φοιτητών για την στάση ΠΑΣΟΚ και τη γερμανική αστυνομία (Vid)

Το κείμενο των φοιτητών που παρενέβησαν προκειμένου να διαμαρτυρηθούν κατά την ομιλία του Έλληνα πρωθυπουργού σε Πανεπιστήμιο της Γερμανίας, δόθηκε το πρωί της Παρασκευής στη δημοσιότητα.
Οι φοιτητές ξεκαθαρίζουν ότι πραγματοποίησαν τη δράση ως Έλληνες και Ελληνίδες φοιτητές και φοιτήτριες που ζουν και σπουδάζουν στο Βερολίνο και όχι ως κάποιο οργανωμένο κόμμα ή ομάδα.
Σύμφωνα με τα όσα καταγγέλλουν οι ίδιοι οι αφίσες και τα πανό που είχαν ετοιμάσει για την παράσταση διαμαρτυρίας στην εκδήλωση σκίστηκαν από μέλη της Ελληνικής Κοινότητας Βερολίνου και του ΠΑΣΟΚ, ενώ όταν φώναξαν συνθήματα την ώρα της ομιλίας Παπανδρέου απομακρύνθηκαν από την αίθουσα από τη γερμανική αστυνομία.
Επισημαίνουν δε, ότι κατά τη διάρκεια της ομιλίας ο χώρος ήταν γεμάτος από άνδρες και γυναίκες της γερμανικής ασφάλειας. Επιπλέον τονίζουν ότι κίνητρο για τη δράση τους είναι «η παρούσα κατάσταση που έχει προκληθεί από την άδικη, νεοφιλελεύθερη, αντικοινωνική και αντιδημοκρατική πολιτική του Έλληνα Πρωθυπουργού και Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς».
Ακολουθεί το κείμενο των φοιτητών:
Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα
«Το στοίχημα για την ανθρωπότητα είναι:ή θα πάμε σε μια Δημοκρατία και σε Σοσιαλισμό ή θα πάμε σε βαρβαρότητα. Ή θα βρούμε ανθρώπινες λύσεις με συμμέτοχους τους πολίτες ή θα αναζητήσουν οι λαοί μας νέους φονταμενταλισμούς, νέους αυταρχισμούς, νέους απολυταρχισμούς και θα δούμε κρίσεις, συγκρούσεις και βία».
Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου:
*Μειώνει τη φορολογία των κερδών των επιχειρήσεων από 24% σε 20%, ενώ, την ίδια ώρα, μειώνει τους μισθούς στο δημόσιο τομέα κατά 20%, καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις, αυξάνει τα όρια συνταξιοδότησης, καταργεί την προστασία από άδικη απόλυση και αυξάνει τρεις φορές το ΦΠΑ. Ως αποτέλεσμα του νέου νόμου για τους μισθούς, τα εισοδήματα μειώθηκαν κατά 35% στο δημόσιο τομέα και κατά 40% στον ιδιωτικό τομέα.
*Αποφάσισε αυθαίρετα ότι οποιαδήποτε επιπλέον μέτρα σχετιζόμενα με το ΔΝΤ και το “πακέτο διάσωσης” της Ε.Ε. δεν θα χρειάζεται να εγκρίνονται από το Ελληνικό Κοινοβούλιο προκειμένου να νομιμοποιηθούν, αλλά θα χρειάζονται απλώς την υπογραφή του Υπουργού Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου.
*Διασφάλισε την παραμονή της Ελλάδας στην τρίτη θέση παγκοσμίως των εισαγωγέων πολεμικών εξοπλισμών, αλλά ξοδεύει 3% του ΑΕΠ της για την εκπαίδευση, πολύ χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
*Διασφάλισε επίσης ότι τεράστια ποσά δημοσίου χρήματος ξοδεύονται για την συμμετοχή της χώρας στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, την ώρα που καταργεί τις κρατικές υποτροφίες.
*Δεν πήρε κανένα μέτρο ενάντια στη βάναυση, και απειλητική για ανθρώπινες ζωές, βία των ελληνικών αστυνομικών δυνάμεων εναντίον διαδηλωτών. Επιπλέον, στήριξε τις αποκαλούμενες “προληπτικές συλλήψεις” πριν από τη διεξαγωγή διαδηλώσεων, που είναι ασύμβατες με το κράτος δικαίου.

Πτυχία και όχι βεβαιώσεις θα χορηγούν τα "Κολέγια"

Πηγή:Ελευθεροτυπία
Τελικά φαίνεται ότι το θέατρο του παραλόγου για τα κολέγια η τα ΚΕΜΕ (Κέντρα Μεταλυκειακής εκπαίδευσης), όπως τα "βάφτισε" το υπουργείο Παιδείας , τελείωσε καθώς πλέον ο κρατικός φορέας πιστοποίησης, κάνει λόγο για αναγνώριση ουσιαστικά πτυχίων και όχι μόνο επαγγελματικών προσόντων. Δείτε τι πρέπει να προσέξουν οι απόφοιτοι Λυκείου πριν εγγραφούν στα Κολέγια
Σε έγγραφο του Συμβουλίου Αναγνώρισης Επαγγελματικών Προσόντων (ΣΑΕΠ) αρμόδιου για τους τίτλους που χορηγούν κολέγια συνεργαζόμενα με πανεπιστήμια του εξωτερικού, επισημαίνεται ότι "στους απόφοιτους κολεγίων δεν παρέχεται ακαδημαϊκή αναγνώριση, αλλά τους δίνεται η δυνατότητα να ασκήσουν τις ίδιες ακριβώς επαγγελματικές δραστηριότητες με έναν πτυχιούχο ΑΕΙ".
Με βάση το σχετικό κείμενο, οι τίτλοι που χορηγούν τα Κέντρα Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης και τα κολέγια που συνεργάζονται με ευρωπαϊκά πανεπιστήμια είναι πτυχία και μάλιστα με την κρατική βούλα.
Το μόνο που τα διαφοροποιεί από τους πανεπιστημιακούς τίτλους είναι η ακαδημαϊκή αναγνώριση, λόγω της σχετικής συνταγματικής διάταξης περί πανεπιστημιακών πτυχίων (άρθρο 16).
Μάλιστα, από τη στιγμή που και τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλων κολεγίων είναι διασφαλισμένα η διαφορά των προσόντων σε σύγκριση με ένα κάτοχο αντίστοιχου πανεπιστημιακού τίτλου είναι θεωρητική…
Αναλυτικότερα, σύμφωνα με έγγραφο του ΣΑΕΠ «οι εκδοθέντες από το ΚΕΜΕ (Κολλέγια) τίτλοι εκπαίδευσης να είναι οι ίδιοι με εκείνους που θα είχαν χορηγηθεί εάν η εκπαίδευση είχε πραγματοποιηθεί εξ ολοκλήρου στο κράτος μέλος καταγωγής του τίτλου, ορίζει εγκύκλιος του υπ. Παιδείας, στηριζόμενο στο άρθ. 50§3 γ΄, του π.δ. 38/2010».
Σε ό, τι αφορά την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων οι απόφοιτοι Κέντρων Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης (ΚΕΜΕ), τα οποία εδρεύουν νόμιμα στην Ελλάδα και διαθέτουν έγκυρες συμβάσεις πιστοποίησης (validation) ή δικαιόχρησης (franchising) με Πανεπιστήμια άλλων κρατών-μελών της Ευρ. Ένωσης, δύνανται να ζητήσουν την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων που ενδεχομένως έχουν αποκτήσει στα εν λόγω κράτη-μέλη, κατόπιν των σπουδών που πραγματοποίησαν στα ως άνω ΚΕΜΕ.
Τα εν λόγω επαγγελματικά προσόντα αναγνωρίζονται υπό προϋποθέσεις, όπως το αιτούμενο επάγγελμα να είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο στην Ελλάδα (άρθ. 2§1, π.δ. 38/2010 ΦΕΚ 78Α ) και ο αιτών να έχει κατοχυρώσει επαγγελματικά δικαιώματα για το αιτούμενο επάγγελμα στο κράτος-μέλος προέλευσης, είτε ως αυτοαπασχολούμενος, είτε ως μισθωτός (άρθ. 2§1, π.δ. 38/2010).

Η αναγνώριση του δικαιώματος ασκήσεως ορισμένου επαγγέλματος γίνεται με ειδικώς αιτιολογημένη απόφαση του Συμβουλίου Αναγνωρίσεως Επαγγελματικών Προσόντων.
Η αίτηση αναγνώρισης επαγγελματικών προσόντων συνοδεύεται από παράβολο υπέρ του Δημοσίου, ύψους εκατό ευρώ. Το ύψος του παραβόλου αυτού μπορεί να αναπροσαρμόζεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Παιδείας και η διαδικασία αναγνώρισης θα διαρκεί ένα τρίμηνο.
Στο ίδιο έγγραφο σημειώνεται, βέβαια ότι, «τα κέντρα μεταλυκειακής εκπαίδευσης δεν ανήκουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και ούτε στο μέλλον προβλέπεται κάτι τέτοιο εάν δεν αλλάξει το Σύνταγμα.

Δεν παρέχουν ακαδημαϊκή αναγνώριση, αλλά δίνεται η δυνατότητα στους αποφοίτους να ασκήσουν τις ίδιες ακριβώς επαγγελματικές δραστηριότητες με έναν πτυχιούχο ΑΕΙ.
Τι πρέπει να προσέξουν οι απόφοιτοι Λυκείου πριν εγγραφούν στα «Κολέγια»
Οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να φροντίζουν να εξακριβώνουν τα ακόλουθα πριν εγγραφούν σε κάποιο «Κολέγιο»:
1. Εάν έχει Άδεια Λειτουργίας Κέντρου Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης από το Υπουργείο Παιδείας.
2. Εάν τα προγράμματα σπουδών που προσφέρει, έχουν πιστοποίηση από Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο.
3. Εάν οι απόφοιτοι οδηγούνται στην απόκτηση Πανεπιστημιακού πτυχίου του συγκεκριμένου πανεπιστημίου.

 Σχόλιο: Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε...

ΜΑΤ κατά πανεπιστημιακής κοινότητας στη Μυτιλήνη

πηγή: tvxs



Σοκαρισμένη είναι η κοινωνία της Μυτιλήνης από την πρωτοφανή επέμβαση των δυνάμεων των ΜΑΤ κατά του μπλοκ της πανεπιστημιακής κοινότητας του πανεπιστημίου Αιγαίου, στη διάρκεια της πορείας της Τετάρτης που πραγματοποιήθηκε στο νησί για την πανελλαδική απεργία που κήρυξαν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Πανεπιστημιακοί και κάτοικοι σημειώνουν χαρακτηριστικά πως παρόμοια επίθεση δεν έχει ξανασημειωθεί στη Μυτιλήνη, με τόσο εκτεταμένη χρήση χημικών και τραυματισμούς διαδηλωτών, δίπλα μάλιστα σε δημοτικό σχολείο.
Ένας από τους τραυματίες, ο φοιτητής Πάνος Αγγελόπουλος περιγράφει στο tvxs.gr τα γεγονότα: Η πορεία ξεκίνησε από τα κεντρικά λύκεια της Μυτιλήνης με προορισμό τη Γενική Γραμματεία Αιγαίου, όπου μία αντιπροσωπεία καθηγητών, εργαζομένων στα πρωτοβάθμια σωματεία θα παρέδιδε ένα ψήφισμα. Μπροστά από τη Γενική Γραμματεία υπήρχε μια διμοιρία των ΜΑΤ. Ενώ περιμέναμε να επιδοθεί το ψήφισμα και χωρίς να έχει προκληθεί από τους διαδηλωτές καμία ένταση – ούτε καν υβριστικά συνθήματα δεν λέγαμε – ένα δακρυγόνο στρέφεται εναντίον μας. Γίνεται έφοδος από μια άλλη διμοιρία που βρίσκεται πίσω από τους διαδηλωτές, η οποία αρχίζει να χτυπά ανεξέλεγκτα χωρίς λόγο και αιτία.
Στο νοσοκομείο μεταφέρθηκαν συνολικά 3 άτομα, μεταξύ αυτών και ο κ. Αγγελόπουλος. Πρόκειται για μία εργαζόμενη στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, που έχει μώλωπες σε όλη την αριστερά πλευρά του σώματός της από τα γκλομπ των αστυνομικών και ένας φοιτητής του μεταπτυχιακού του τμήματος Κοινωνιολογίας, στο πόδι του οποίου έσκασε μια κρότου-λάμψης. Ο κ. Αγγελόπουλος, την ώρα που άρχισε η ένταση, όπως του περιέγραψαν εκ των υστέρων, χτυπήθηκε από πίσω με γκλομπ.
Οι συμμετέχοντες στην κινητοποίηση τονίζουν πως επρόκειτο για μία από τις μεγαλύτερες πορείες - και απολύτως ειρηνική - που έχει πραγματοποιηθεί στη Μυτιλήνη. "Την ώρα που στο γραφείο του γ.γ. βρίσκονταν εκπρόσωποι των συνδικαλιστικών φορέων του Πανεπιστημίου Αιγαίου και αυτός δήλωνε ενδιαφέρον για τα θέματα του Ιδρύματος, έξω από το κτίριο, οι δυνάμεις των ΜΑΤ χωρίς να προκληθούν χτυπούσαν απεργούς και φοιτητές, δείχνοντας για μια ακόμη φορά το πρόσωπο της εξουσίας", τονίζουν σε κοινή ανακοίνωσή τους οι συνδικαλιστικοί φορείς του Πανεπιστημίου Αιγαίου και οι φοιτητικοί σύλλογοι των Τμημάτων της Πανεπιστημιακής Μυτιλήνης.
Στην ίδια ανακοίνωση, η πανεπιστημιακή κοινότητα εκφράζει την έκπληξή της για τον αριθμό των ΜΑΤ που είχαν παραταχθεί τόσο μπροστά από το κτίριο της Γ.Γ. όσο και στους παρακείμενους δρόμους, δημιουργώντας κλοιό γύρω από τους συμμετέχοντες στην πορεία, αλλά και για τη μανία, με την οποία χτυπούσαν το πλήθος οι δυνάμεις καταστολής, κάνοντας παράλληλα εκτεταμένη χρήση χημικών και δακρυγόνων τη στιγμή που σε γειτονικό χώρο υπάρχει δημοτικό σχολείο. Τέλος, ζητά την παρέμβαση του εισαγγελέα, προκειμένου να αποδοθούν ευθύνες σε όσους τους αναλογούν.
Καταδικάζοντας απερίφραστα την "ωμή αστυνομική βία", οι πανεπιστημιακοί κάνουν λόγο για αναίτια επιθετική συμπεριφορά και την χρήση βίας από την αστυνομία προς τα μέλη της Πανεπιστημιακής Κοινότητας του Πανεπιστημίου Αιγαίου τα οποία ειρηνικά διαδήλωναν μπροστά από το κτίριο της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου στη Μυτιλήνη, κατά τη διάρκεια της πορείας – διαμαρτυρίας μελών του διδακτικού, διοικητικού, τεχνικού προσωπικού και φοιτητών.
Οι πανεπιστημιακοί δηλώνουν επίσης αλληλέγγυοι προς τους φοιτητές που χτυπήθηκαν - ένας εκ των οποίων υπέστη κάταγμα κρανίου – και ζητούν την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων, "προτού θρηνήσουμε και άλλα θύματα από την αστυνομική βία".
Στην πορεία της Τετάρτης στη Μυτιλήνη συμμετείχαν και οι πρυτανικές αρχές του Πανεπιστημίου Αιγαίου, οι οποίες καταδίκασαν επίσης "την αναιτιολόγητη επιθετική συμπεριφορά της αστυνομίας προς τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας και όλα τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν μπροστά από το κτίριο της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου". Οι πρυτανικές αρχές ζητούν ακόμη την άμεση διερεύνηση των συμβάντων και την απόδοση ευθυνών σε όσους παρέβησαν το καθήκον τους.
Τέλος, οι φοιτητικοί Σύλλογοι Μυτιλήνης, κάνοντας λόγο μια από τις μεγαλύτερες πορείες των τελευταίων ετών στην Μυτιλήνη, υπογραμμίζουν πως η κινητοποίηση "αντιμετωπίστηκε με μίσος από τις ορδές των δυνάμεων καταστολής. Μετατρέποντας το κέντρο της πόλης σε πεδίο μάχης, τραυμάτισαν σοβαρά έναν φοιτητή, ενώ μόνο από θαύμα δεν είχαμε ένα νέο Γρηγορόπουλο, αφού ο συγκεκριμένος φοιτητής διαπιστώθηκε ότι είχε κάταγμα στο κεφάλι. Αψηφώντας, την σωματική ακεραιότητα των διαδηλωτών επιτέθηκαν με μίσος σε οποιονδήποτε βρισκόταν μπροστά ενώ δεν δίστασαν να "πνίξουν" στα δακρυγόνα ολόκληρη την περιοχή, αγνοώντας μικρά παιδιά που βρισκόταν σε παιδικό σταθμό δίπλα στο υπουργείο".

Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

Ψήφισμα αλληλεγγύης στο διωκόμενο αγωνιστή Χ.Τ.

 Πηγή:thmmy
Ψήφισμα αλληλεγγύης στο διωκόμενο αγωνιστή Χ.Τ.
Συλλόγος ΗΜΜΥ ΑΠΘ
Την Τετάρτη 23/2/2011, μέρα γενικής απεργίας, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων και νεολαίας μαζικοποίησαν τις απανταχού απεργιακές κινητοποιήσεις. Φαίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρα ότι η ληστρική πολιτική Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ που επιτίθεται εδώ και ένα χρόνο σε κατακτήσεις δεκαετιών σε εργασία, κοινωνικές παροχές και δημοκρατικά δικαιώματα, είναι ανεπιθύμητη και σπέρνει τη μαζική οργή. Οι φωνές των όσων αντιστέκονται γίνεται πιο ηχηρή από ποτέ και η δράση τους για την ανατροπή κλιμακώνεται.
   Σε μια τέτοια συγκυρία,  και ακριβώς επειδή η κυβέρνηση δεν έχει κανένα σύμμαχο για την υπεράσπιση της πολιτικής της, επιλέγει να χτυπήσει τις διαδηλώσεις προκειμένου να τρομοκρατήσει τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας αλλά και για να αποτρέψει τη μαζικοποίηση των κινητοποιήσεων.
   Στη Θεσσαλονίκη, η στάση της Αστυνομίας ήταν απροκάλυπτα επιθετική. Η πρόθεσή της να διαλύσει την πορεία έγινε ξεκάθαρη από την αρχή της κινητοποίησης ενώ λίγο πριν το τέλος της πορείας στην πλατεία Αριστοτέλους σύσσωμα ΜΑΤ και Ασφάλεια άρχισαν να κυνηγούν στα τυφλά διαδηλωτές με σκοπό τη σύλληψή τους.
   Κατά τη διάρκεια του ανθρωποκυνηγητού αυτού, ασφαλίτες ντυμένοι με πολιτικά, αφού ακινητοποίησαν το συμφοιτητή μας Χ.Τ. (φοιτητής ηλεκτρολόγος-μηχανικός ΑΠΘ και εργαζόμενος στα τηλεφωνικά κέντρα του ΟΤΕ), τον ξυλοκόπησαν και ύστερα τον προσήγαγαν στη Γ.Α.Δ.Θ. απ’ όπου και μας ανακοινώθηκαν μετά από ώρες οι κατηγορίες της σύλληψής του.

•   Δηλώνουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στον διωκόμενο συμφοιτητή μας
•   Οι δίκαιοι αγώνες του λαού και της νεολαίας δεν καταστέλλονται, δεν ποινικοποιούνται
•   Απαιτούμε την άμεση απόσυρση όλων των κατηγοριών από τον Χ.Τ.

Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

Ανισότητα Πρόσβασης στα Πανεπιστήμια: Αμερική, Μ. Βρετανία, Ελλάδα

πηγή: cynical

Α.
Οι υποστηρικτές της ιδιωτικοποίησης της ανώτατης εκπαίδευσης, στην έντονη κριτική που τους ασκείται για τον κίνδυνο του περαιτέρω αποκλεισμού των φτωχότερων στρωμάτων από τους κόλπους της, ανταπαντούν βάσει επιχειρημάτων που αντλούν από το αγγλοσαξονικό μοντέλο, ότι η εξασφάλιση ικανού αριθμού υποτροφιών από τα πανεπιστήμια εγγυάται ίσες ευκαιρίες πρόσβασης σε όλους τους φοιτητές, ανεξαρτήτως της οικονομικής τους κατάστασης και της κοινωνικής τους προέλευσης.

Όπως σχολιάσαμε σε προηγούμενα κείμενα, τούτο παραμένει άκρως ουτοπικό, διότι εξ ορισμού, τα φτωχότερα στρώματα φοιτούν κατά κανόνα σε περισσότερο φτωχά και υποβαθμισμένα σχολεία, γεγονός που αδυνατεί να εξισορροπήσει τα μειονεκτήματα από το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο του άμεσου κοινωνικού περιβάλλοντός τους και να προσανατολίσει τα προικισμένα παιδιά, για τα οποία τόσο κόπτονται στην Αμερική, προς τη σωστή κατεύθυνση.

Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες στην Αμερική, σαν συνέπεια της οικονομικής ανισότητας, η εκπαιδευτική ανισότητα έχει και αυτή μεγεθυνθεί, με άμεσο αποτέλεσμα τη μείωση και της κοινωνικής κινητικότητας. Έτσι η πιθανότητα κάποιο παιδί με γονείς που ανήκουν στην κατώτερη εισοδηματική κλίμακα να μεταβεί στην ανώτερη είναι ίση με 6.3%, ενώ η πιθανότητα να παραμείνει στην ίδια κατάσταση με αυτή των γονέων του ισούται με 37.3%. Αντίθετα, παιδιά από τα ανώτερα οικονομικά στρώματα παραμένουν στην ίδια θέση με πιθανότητα 42.3%, ενώ η πιθανότητα να εκπέσουν στα κατώτερα είναι μεν υπαρκτή, αλλά μικρή, 7.3%, [1]

Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

Το μάθημα δημοκρατίας του Γιωργάκη στο Humboldt. Ανταπόκριση από την κινητοποίηση Ελλήνων φοιτητών στο Βερολίνο

πηγή: athens.indymedia, βυσσινόκηπος

Πριν λίγο επέστρεψα από το πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου, όπου μίλησε ο Γιώργος Παπανδρέου. Είμαι συγκλονισμένος από την βιαιότητα των οπαδών του ΠαΣοΚ, την υποκρισία του προέδρου του και την παραπληροφόρηση των ελληνικών ΜΜΕ...
Όπως καταλαβαίνετε, το μήνυμα θα είναι πολιτικό, οπότε ισχύουν τα γνωστά. Όποιος δεν ενδιαφέρεται, ας προσπεράσει.

Την περασμένη Πέμπτη κυκλοφόρησε η είδηση ότι θα έρθει ο Παπανδρέου να μιλήσει με θέμα: Addressing the Financial Crisis. An Opportunity for Europe. Το Σάββατο το απόγευμα συναντήθηκαν οκτώ ελληνίδες (ή ελληνικής καταγωγής) φοιτήτριες, μέλη της παλιάς Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης Βερολίνου του 2008 (που θυμίζω δεν είχε καμία κομματική ταυτότητα ή συγκεκριμένο πολιτικό προσανατολισμό). Συζήτησαν για μορφές ενδεχόμενης δράσης - έκφρασης δυσαρέσκειας και κατέληξαν στα εξής:
- να τυπώσουν φυλλάδιο, το οποίο θα αναλάμβαναν οι δύο να μοιράζουν έξω από τον χώρο του πανεπιστημίου
- να βγάλουν τρεις διαφορετικές αφίσες και να τις κολλήσουν στις εισόδους και τους διαδρόμους που οδηγούν στην αίθουσα
- να φτιάξουν τρία πανό και να τα σηκώσουν ανά δύο στην διάρκεια της ομιλίας.

Σήμερα το πρωί συναντήθηκαν ξανά για τα πανό και τις τελευταίες λεπτομέρειες. Τα πανό έγραφαν (στα γερμανικά) τα εξής:
- Παπανδρέου: 20 χρόνια στην εξουσία. Αυτός που προκάλεσε την κρίση, τώρα θα μας σώσει απ' αυτήν
- Η κρίση ως ευκαιρία (ήταν ο τίτλος της ομιλίας του): μείωση της φορολογίας κερδών από 24 σε 20% και κατάργηση των συμβάσεων
- Ανεργία νέων: Τυνισία 30% - Ελλάδα 30%. Η εξέγερση έρχεται

Εγώ ήμουν ενήμερος για όλα αυτά, όμως δεν συμμετείχα στις συναντήσεις. Πρόθεσή μας ήταν να μην εμπλακώ στην δράση τους, αλλά να προσπαθήσω να πάρω τον λόγο, αν στο τέλος ο Παπανδρέου δεχόταν ερωτήσεις. Φυσικά είχαμε την βεβαιότητα ότι θα δραστηριοποιηθούν κι άλλες ομάδες του Βερολίνου.

Η αίθουσα γέμισε ασφυκτικά και λίγο πριν ξεκινήσει η εκδήλωση η αστυνομία έκανε δειγματοληπτικούς ελέγχους σε τσάντες νέων που βρίσκονταν στο βάθος της αίθουσας. Όταν μπήκε ο Παπανδρέου, το μισό ακροατήριο χειροκροτούσε όρθιο. Δίπλα μου είχα κάτι γεροντάκια, έτοιμα να λιποθυμήσουν από την συγκίνηση που θα ακούσουν τον ηγέτη - κι ας μην καταλάβαιναν γρι αγγλικά.

Ο Παπανδρέου ξεκίνησε την ομιλία του μιλώντας για την Δημοκρατία - αυτό ήταν τελικά το βασικό θέμα της ομιλίας του και μάλιστα στην αρχή έκανε αναφορά στην χούντα, η οποία, όπως είπε, περιόρισε την δημοκρατία με την πρόφαση ότι έτσι την έσωζε (την δημοκρατία) από τον κίνδυνο του κομμουνισμού. Περίπου δέκα λεπτά μετά την έναρξη της ομιλίας του, κι ενώ έλεγε κάποιο από τα γνωστά ψεύδη για το πώς η κυβέρνησή του εμβαθύνει την έννοια της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, από το βάθος της αίθουσας ακούστηκε στα ελληνικά ένα "ψεύτη!" και αμέσως πετάχτηκε μια ομάδα 5-6 ατόμων (αγνώστων σε μας) που σήκωσε ένα πανό και άρχισε να φωνάζει συνθήματα. Η αντίδραση ήταν ακαριαία, Έλληνες μπράβοι έπεσαν πάνω στους "ταραξίες" και τους μπουζούριασαν. Εδώ πρέπει να πω ότι δεν μου είναι ξεκάθαρη η ταυτότητα αυτών που αποκαλώ μπράβους, υποθέτω ότι ήταν η φρουρά του Παπανδρέου. Όπως τους τραβούσαν λοιπόν έξω από την αίθουσα, ένας από αυτούς (γερμανός) φώναξε malaka και fuck you, γεγονός που πλήγωσε βαθύτατα τα γεροντάκια κι εξόργισε τα κομματόσκυλα του ΠαΣοΚ. Αυτοί που πολύ βίαια απομακρύνθηκαν από την αίθουσα χτύπησαν δυο-τρεις φορές δυνατά την πόρτα, φώναξαν απ' έξω μερικά συνθήματα και σταμάτησαν. Μέσα σε 2-3 λεπτά η κατάσταση ηρέμησε πλήρως και η ομιλία συνεχίστηκε.

Περίπου δέκα λεπτά μετά, σηκώθηκαν τα κορίτσια της δικιάς μας ομάδας. Οι δυο πρώτες άνοιξαν το πανό τους και το κρατούσαν στην μέση της αίθουσας εντελώς σιωπηλές. Μόλις τους πήραν είδηση, μέλη του ΠαΣοΚ έπεσαν πάνω τους και τους τράβηξαν το πανό βίαια. Οι μπράβοι έσπευσαν πάλι και απωθούσαν τις κοπέλες, ενώ άλλες δύο προσπάθησαν να ανοίξουν το δικό τους πανό, χωρίς επιτυχία. Τα υπόλοιπα (κατά κανόνα γηραιά) μέλη του ΠαΣοΚ που βρίσκονταν στην αίθουσα εξοργίστηκαν με την ασέβεια των νέων στο πρόσωπο του ηγέτη (οι περισσότεροι είχαν σηκωθοί όρθιοι) και επιτέθηκαν λεκτικά στις τέσσερις φοιτήτριες, οι οποίες με την σειρά τους άρχισαν να φωνάζουν κι αυτές συνθήματα. Πάνω στην αναμπουμπούλα οι τελευταίες δύο κατάφεραν να ανοίξουν το δικό τους πανό, ενώ εγώ ασυναίσθητα διέσχισα απαρατήρητος την αίθουσα και βρέθηκα σε απόσταση δύο μέτρων από τον Παπανδρέου. Τον ρώτησα αν έτσι αντιλαμβάνεται την δημοκρατία κι αν εγκρίνει την βίαιη αντίδραση των μπράβων του (τότε δεν είχα ακόμα συνειδητοποιήσει ότι δρούσαν και απλά μέλη του κόμματος) απέναντι σε μια ειρηνική διαμαρτυρία. Ο Παπανδρέου με ρώτησε αν εκπροσωπώ τους διαμαρτυρόμενους, του απάντησα αρνητικά και σ' αυτό το σημείο πρότεινε από το μικρόφωνο να βγει κάποιος εκπρόσωπος και να ανέβει στο πάνελ, όμως μέσα στην αίθουσα επικρατούσε τέτοιος πανικός που κανείς δεν μπορούσε να τον ακούσει. Κινήθηκα πάλι προς τα πίσω, να πω στα κορίτσια ότι ζητάει εκπρόσωπο και όταν επιστρέφαμε με μία από αυτές προς το βήμα, με ακινητοποίησε ένας μπράβος πιάνοντάς με από τους καρπούς (μου ήταν αδύνατο να κουνηθώ έστω κι ένα χιλιοστό), ενώ ΠαΣοΚοι μας έφραξαν τον δρόμο. Τους φώναζα ότι είναι η εκπρόσωπος που ζήτησε ο Παπανδρέου, του φώναζα κι εκείνου, αλλά με άκουγε χωρίς να αντιδρά. Τελικά ξανάρχισαν να μας σμπρώχνουν βίαια, με απείλησαν ότι θα μου πάρουν την φωτογραφική (όλη αυτήν την ώρα τους φωτογράφιζα) και ότι θα με δείρουν (!), εγώ γαντζώθηκα σε μια καρέκλα και την ώρα που πετούσαν τις κοπέλες έξω από την αίθουσα, ο Παπανδρέου ξανάρχισε την έκκληση για εκπρόσωπο.

Λίγα λεπτά μετά με πλησίασε μια κοπέλα από την διοργάνωση της εκδήλωσης και με ρώτησε αν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους αυτών που έφυγαν. Απάντησα αρνητικά και της είπα ότι δεν έφυγαν, αλλά τους πέταξαν έξω. Της είπα να ανοίξει την πόρτα και να τους μιλήσει. Βγήκε πράγματι έξω και ξαναγύρισε λέγοντάς μου ότι οι άλλοι είχαν φύγει (στην πραγματικότητα η αστυνομία τους έβγαλε από το κτίριο). Μου ζήτησε να βγω έξω να μιλήσουμε και μου εγγυήθηκε ότι θα μπορέσω να ξαναμπώ.

Έξω από την αίθουσα με περίμενε ο κοσμήτορας της σχολής. Μου ζήτησε συγνώμη και τον ρώτησα ποιοι ήταν αυτοί που απομάκρυναν τους φοιητητές από τον χώρο του πανεπιστημίου. Μου απάντησε "η αστυνομία" και όταν του είπα ότι μιλούσαν ελληνικά, παραδέχτηκε ότι ήταν ελληνική αστυνομία, αλλά ότι στην αίθουσα βρίσκονταν και οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Με ρώτησε πολύ ευγενικά αν θα μπορούσα να μείνω μέχρι το τέλος και να πάρω τον λόγο, να θέσω μία ερώτηση στον Παπανδρέου και του εξήγησα ότι γι' αυτόν τον λόγο βρέθηκα εκεί. Στην συνέχεια με συνόδευσαν στην θέση μου. Εν τω μεταξύ ο Παπανδρέου συνέχιζε να μιλάει για την Δημοκρατία κι εγώ να δέχομαι τις επιθέσεις των γύρω μου για την αναίδεια της γενιάς μας…

Το πιο σουρεαλιστικό στοιχείο της εκδήλωσής ήταν ότι μέχρι το τέλος στεκόντουσαν όρθιοι, στην μέση και το βάθος του διαδρόμου, δυο μπράβοι που επέβλεπαν την τήρηση της τάξης σε μια ομιλία με θέμα την δημοκρατία (βλ. λινκ στο τέλος).

Πράγματι ο κοσμήτορας, ο οποίος συντόνιζε τις ερωτήσεις, μου έδωσε τον λόγο κι έθεσα την εξής ερώτηση (συγχωρέστε τα αγγλικά μου):
I'm afraid, that the question that I have prepared will sound silly. So allow me to ask the question and then add a sort comment.
Government proceedings in Greece are becoming less and less democratic. You were elected one and a half year ago with a program completely different to what you apply, your members of the Parliament are not free to vote at will, Parliament itself does not need to approve Minister's of Finance decisions, Justice cannot touch members of the ruling political parties. Is this your personal vision for the future of Europe?
Well, you spoke too much about democracy today. It is obvious that your environment does not understand democracy in the same way. Do you approve this violent reaction to the non violent demonstrating students? Are you interested in listening to the voice of the new generation and the opposition, or all you want is the applause of your party members?

Απάντησε και στα δυο σκέλη. Στο δεύτερο είπε ότι η αντίδραση για την αντίδραση δεν βγάζει πουθενά και ότι θα ήθελε να καθίσουμε να συζητήσουμε. Κι αυτός, είπε, αν ήταν νέος, θα ήθελε να διαδηλώσει, αλλά αυτό δεν έχει νόημα. Να πάμε με τις ιδέες μας και τις προτάσεις μας, να συζητήσουμε [sic].

Για το πρώτο σκέλος είπε ότι η χώρα έφτασε εδώ που έφτασε επειδή δεν λειτουργούσε δημοκρατικά. Επειδή οι πολίτες δεν έλεγχαν τους πολιτικούς. Και κατέληξε - ναι, δεν κάνω πλάκα - ότι στο σημείο που βρέθηκε η χώρα ήταν απαραίτητο να κάνουμε ένα βήμα πίσω στην Δημοκρατία μας, για να την διαφυλάξουμε και να μπορέσουμε στο μέλλον να την εμβαθύνουμε. Κι έτσι, ο ανεκδιήγητος, κατάφερε να επιστρέψει εκεί απ' όπου άρχισε: στον Παπαδόπουλο.

Τον λόγο πήραν συνολικά δώδεκα ακροατές, όλοι δημοσιογράφοι ξένων εντύπων, εκτός από έναν γερμανό φοιτητή και μια ελληνίδα ΠαΣοΚα, η οποία ρώτησε γιατί η κυβέρνηση επέλεξε τον δύσκολο δρόμο να περικόψει τα εισοδήματα των μισθωτών, αντί να φορολογήσει τις τράπεζες. Ο Παπανδρέου απάντησε ότι το κάνανε υπολογίζοντας τις συνέπειες που θα είχε κάθε κίνηση. Αν είχαν επιτεθεί στο κεφάλαιο, είπε, θα χάναμε για πάντα την αξιοπιστία μας στις αγορές, ενώ όλοι οι καταθέτες θα απέσυραν τα χρήματά τους από τις τράπεζες, οδηγώντας τες σε πτώχευση. Ομολόγησε δηλαδή ξετσίπωτα ότι η απόφαση να πλήξει τους μικρομεσαίους ήταν συνειδητή επιλογή.
Κανένας Έλληνας δημοσιογράφος (από τους πολλούς που συνόδευαν τον πρωθυπουργό, μεταξύ των οποίων και ο Χασαπόπουλος) δεν ενδιαφέρθηκε να μας μιλήσει, σε αντίθεση με ξένους συναδέλφους τους. Μας άκουσαν με προσοχή δημοσιογράφοι της Deutsche Welle, των London Financial Times και άλλων εντύπων. Η είδηση έπαιξε αμέσως στην Ελλάδα, φυσικά διαστρεβλωμένη. Στην αρχή τα ελληνικά μέσα μιλούσαν για μία ομάδα νεαρών αναρχικών που επιτέθηκε φραστηκά στον Παπανδρέου και με βίαιο τρόπο διέκοψε την ομιλία του. Αργότερα το άλλαξαν σε "προσπάθησε να διακόψει", ενώ τελικά κάποια μέσα μίλησαν για δύο διακριτές ομάδες και άλλαξαν το "αναρχικών" σε "φοιτητών".

Για όλα τα παραπάνω έχουμε - ευτυχώς - ντοκουμέντα. Μεγάλο μέρος της εκδήλωσης το βιντεοσκοπήσαμε ή το μαγνητοφωνήσαμε. Μέρος από το υλικό έχει ήδη ανέβει στο ίντερνετ και σύντομα θα ανεβούν και τα υπόλοιπα.

ΥΓ: Όλο αυτό οργανώθηκε σε δυο μέρες από μια ομάδα 12 ανθρώπων, ερασιτεχνών του συνδικαλισμού μέσα σε δύο μέρες (δεν υπολογίζω την πρώτη ομάδα, για τους οποίους δεν έχω ιδέα πόσοι και ποιοι ήταν).

Τι πάνε να κάνουν με τα κουπόνια;

πηγή: alfavita
του Μάριου Μιχαηλίδη

Τις τελευταίες μέρες ξεφούρνισε ξανά η Κυβέρνηση το θέμα των κουπονιών στην εκπαίδευση. Τι εννοεί και σε τι αποσκοπεί;
Με λίγα λόγια: τα κουπόνια είναι ο προάγγελος των διδάκτρων στην εκπαίδευση. Αποτελούν στοιχείο παραπέρα εμπορευματοποίησης της γνώσης, σχηματισμού κατηγοριών των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, υποβάθμισης της μόρφωσης των φτωχών μαθητών και φοιτητών.
Ας γίνουμε αναλυτικοί: κάθε εκπαιδευτικό ίδρυμα, σχολείο ή Πανεπιστήμιο, θα υπολογίζει τις δαπάνες  του «κατά κεφαλή» (φοιτητή ή μαθητή). Αυτές τις δαπάνες μέχρι τώρα τις «κάλυπτε» (που λέει ο λόγος!) με την κρατική επιχορήγηση. Τώρα, το κράτος, αντί να δίνει λεφτά απ΄ ευθείας στο εκπαιδευτικό ίδρυμα, θα παρέχει κουπόνια σε κάθε φοιτητή ή μαθητή, τα οποία θα έχουν μια ορισμένη χρηματική αξία. Με το κουπόνι στο χέρι θα πηγαίνει ο φοιτητής ή μαθητής στο εκπαιδευτικό ίδρυμα της αρεσκείας του ή, καλύτερα, στο εκπαιδευτικό ίδρυμα που θα τον αποδέχεται (με κάποια διαδικασία επιλογής). Θα «πληρώνει» το κόστος σπουδών του με το κουπόνι που πήρε από το κράτος και θα ξεκινάει τις σπουδές του.
«Και λοιπόν»; Θα αντέτεινε κάποιος. «Πού είναι το πρόβλημα, αφού το κουπόνι θα το παίρνουμε από το κράτος; Καθώς, μάλιστα, το κουπόνι θα πηγαίνει εκεί που θέλουμε και μας δέχονται, στο τέλος θα επιβιώσουν τα «καλά» και «δημοφιλή» εκπαιδευτικά ιδρύματα, ενώ τα ανεπαρκή ή όσα δεν τα προτιμάει ο κόσμος, θα κλείσουν! Καλύτερα δεν είναι έτσι»;
Στα παραπάνω παραπλανητικά επιχειρήματα οφείλουμε να αντιτείνουμε τη δική μας θέση για την εκπαίδευση: ΟΛΑ τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια πρέπει να είναι δημόσια, εντελώς δωρεάν για τους μαθητές και φοιτητές, να χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από τον κρατικό προϋπολογισμό και να είναι ΚΑΛΑ, υψηλής ποιότητας, να εξασφαλίζουν ΙΣΗ, υψηλού επιπέδου Μόρφωση (γενική και ειδική) σε όποιον φοιτά σε αυτά. Δεν ανεχόμαστε το διαχωρισμό του σχολείου σε «καλό» και σε σχολείο που βγάζει αμόρφωτους. Δεν ανεχόμαστε το διαχωρισμό της Ιατρικής ή του Πολυτεχνείου σε «καλές» σχολές και σε σχολές που βγάζουν «σκιτζήδες». Αυτό απαιτεί η εξυπηρέτηση των λαϊκών συμφερόντων.
Επομένως: ο ανταγωνισμός μεταξύ των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων (σαν να είναι ιδιωτικές εταιρίες), ο διαχωρισμός τους σε κατηγορίες ποιότητας και το κλείσιμο ή η υπολειτουργία κάποιων από αυτά θα είναι εξελίξεις ΕΧΘΡΙΚΕΣ προς το συμφέρον του λαού και του τόπου, θα εμποδίζουν τη Μόρφωση της νέας γενιάς και την ανάπτυξη της επιστήμης.
Παραπέρα: ποιος είπε ότι τα κουπόνια θα καλύπτουν το σύνολο των εξόδων κάθε εκπαιδευτικού ιδρύματος; Άλλωστε, σε ένα «ιδιωτικοποιημένο» περιβάλλον, στο οποίο το ένα σχολείο ή Πανεπιστήμιο θα ανταγωνίζεται το άλλο, δε θα μιλάμε μόνο για δαπάνες τρέχουσας φοίτησης αλλά και για προϋπολογισμό ανάπτυξης της έρευνας, δημιουργίας νέων τμημάτων κ.λπ. Μοιραία, λοιπόν, το κουπόνι δε θα φτάνει για τα «καλά» ιδρύματα, όπως δε φτάνει η ασφάλιση του ΙΚΑ ή του Δημοσίου για τα ιδιωτικά νοσοκομεία. Θα πρέπει να καταβάλεις το κουπόνι και μερικά χιλιάρικα ακόμη! Ποιος θα μπορεί;
Τέλος: ποιος εγγυάται ότι ο καθένας θα παίρνει κουπόνι; Ήδη γίνεται πολύς ντόρος με τη «δωρεάν» διανομή των συγγραμμάτων, τη χρήση της φοιτητικής εστίας και, γενικότερα, κάθε φοιτητικής μέριμνας! Στην αρχή θα πουν ότι κουπόνι δε θα δικαιούται ο πλούσιος και, έτσι, θα συνηθίσουν τον κόσμο με το ότι οι σπουδές θα κοστίζουν για κάποιους, για τους οποίους, όμως, δε θα στενοχωρηθεί ιδιαίτερα. Μετά θα μεγαλώσουν τον κύκλο των «προνομιούχων», που δε θα δικαιούνται και, τέλος, τα κουπόνια θα τα δίνουν σε λίγες, πολύ φτωχές οικογένειες ή σε λίγα «ταλαντούχα»παιδιά. Για τους υπόλοιπους θα ισχύουν δίδακτρα από το οικογενειακό περίσσευμα (…), από τη δουλειά του φοιτητή (…), από τραπεζικά δάνεια (όποτε θα δίνουν οι τράπεζες) κ.λπ. Η υπερχρέωση των οικογενειών και των φοιτητών θα θεωρείται ως «επένδυση στον εαυτό τους», η οποία ΘΑ (…) αποπληρώνεται μετά από δεκαετίες επιτυχημένης καριέρας (αν το επιτρέψει η ανεργία).
Συμπέρασμα:
Þ τα «κουπόνια» θα επιταχύνουν την ιδιωτικοποίηση και το διαχωρισμό των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε κατηγορίες,
Þ ΔΕ θα καλύπτουν το σύνολο των εκπαιδευτικών δαπανών σε όλα τα σχολεία ή Πανεπιστήμια             και
Þ ΔΕ θα δίνονται σε ΟΛΑ τα παιδιά του Λαού.
Πρόκειται περί εφιαλτικής προοπτικής, που θα ξεμπερδέψει μια και καλή με το δικαίωμα στη μόρφωση των παιδιών των φτωχών εργατικών – λαϊκών οικογενειών. Υπάρχει άλλωστε σχετική εμπειρία στη μητρόπολη του καπιταλισμού (ΗΠΑ). Ας υπάρξει και εμπειρία μπλοκαρίσματος της εφαρμογής τέτοιων μέτρων, με τους ΑΓΩΝΕΣ όχι μόνο των εκπαιδευτικών και φοιτητών, αλλά όλου του Λαού για ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ, ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ!

Επίθεση πρυτάνεων στην Α. Διαμαντοπούλου για την απαξίωση των πανεπιστημίων

πηγή: Αυγή
Στεφανάκου Π.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 22/02/2011
 
Σε απίστευτη επικοινωνιακή λαθροχειρία κατέφυγε η υπουργός Παιδείας, Α. Διαμαντοπούλου, σε μια προσπάθεια να εμφανίσει ότι τα πανεπιστήμια και οι δημοκρατικά εκλεγμένες διοικήσεις τους, «είδαν το φως το αληθινό» και αποφάσισαν να μετάσχουν στη θεραπεία-σοκ στην οποία θα υποβληθεί η ανώτατη εκπαίδευση. Η υπουργός Παιδείας, αμέσως μετά τη Σύνοδο των πρυτάνεων στο Ναύπλιο, δήλωσε θριαμβευτικά ότι υπήρξε μερική ή ολική συμφωνία με τους πρυτάνεις σε 12 σημεία. Ωστόσο, η «συμφωνία» αυτή έχει επιτευχθεί στο μυαλό της κ. Διαμαντοπούλου και όχι στη Σύνοδο. Τα 12 σημεία συμφωνίας αποτελούν μέρος της εισήγησης της υπουργού προς τους πρυτάνεις και είχαν αναρτηθεί στο Διαδίκτυο πριν την εμφάνιση της κ. Διαμαντοπούλου στη Σύνοδο! Οι πρυτάνεις δεν έκαναν καμία συζήτηση με την υπουργό Παιδείας για θέματα του νομοσχεδίου εμμένοντας στις θέσεις που ήδη έχουν διατυπώσει και δηλώνοντας ότι αναμένουν γραπτό κείμενο επί του οποίου θα τοποθετηθούν με έκτακτη Σύνοδο.

Καμία συμφωνία
Όπως δήλωσε ο πρύτανης του ΑΠΘ, Γ. Μυλόπουλος, το μόνο θέμα από τις προτάσεις του υπουργείου Παιδείας που συζητήθηκε, ύστερα από εισήγηση του Ειδικού Γραμματέα Ανώτατης Εκπαίδευσης, Βασίλη Παπάζογλου, ήταν αυτό της κατάργησης των Τμημάτων και της λειτουργίας των Σχολών ως βασικών ακαδημαϊκών μονάδων. Στο θέμα αυτό υπήρξε αντίδραση από τα μέλη της Συνόδου, με καταιγιστικές ερωτήσεις, οι οποίες έδειξαν τη δυσαρέσκεια απέναντι στη συγκεκριμένη πρόταση. Άλλωστε τόσο οι πρυτάνεις όσο και τα ακαδημαϊκά όργανα των πανεπιστημίων σχεδόν στο σύνολό τους, έχουν ταχθεί κατά της «ιδέας» αυτής ενώ η ΠΟΣΔΕΠ έχει μιλήσει για παγκόσμια πρωτοτυπία. Η αντίδραση αυτή δεν εμπόδισε την υπουργό Παιδείας να εντάξει και το θέμα αυτό στα σημεία συμφωνίας!
Οι δηλώσεις της υπουργού δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με τα ψηφίσματα στα οποία κατέληξε η Σύνοδος των πρυτάνεων, η οποία διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε «καμία ουσιαστική μεταβολή στις θέσεις του υπουργείου για τα πανεπιστήμια» και ως εκ τούτου παραμένει αμετακίνητη στην άποψη ότι το κείμενο διαβούλευσης δεν αποτελεί βάση διαλόγου. Μάλιστα, διαμαρτύρεται επειδή το υπουργείο Παιδείας «δεν αξιοποίησε το σύνολο των θεσμικών φορέων στο πλαίσιο του διαλόγου που διεξάγεται στο ΕΣΥΠ» και ζήτησε την άμεση ενεργοποίηση του ΣΑΠΕ ως οργάνου αρμοδίου να εκφέρει την άποψη των πανεπιστημίων στο διάλογο.

Εσείς μας απορρυθμίζετε
Το χειρότερο για την κ. Διαμαντοπούλου ήταν το γεγονός ότι οι πρυτάνεις επέμειναν να την ενοχλούν με τα προβλήματα που έχει προκαλέσει στα ιδρύματα η πολιτική των άγριων περικοπών και να απαριθμούν ενέργειες και εγκυκλίους «έντονης και συστηματικής απαξίωσης των πανεπιστημίων». Οι πρυτάνεις έθεσαν θέμα «βιωσιμότητας» των πανεπιστημίων και δήλωσαν ότι τα ιδρύματα συνεχίζουν τη λειτουργία τους και εξακολουθούν να παράγουν «συλλογική αριστεία» λόγω των τεράστιων προσπαθειών που καταβάλλει το ανθρώπινο δυναμικό τους. Μάλιστα, στο ψήφισμα της Συνόδου αναφέρεται ότι οι πανεπιστημιακές διοικήσεις έχουν φτάσει στο σημείο να χρηματοδοτούν τη λειτουργία των ιδρυμάτων από την έρευνα. Σε πολλές περιπτώσεις η χρηματοδότηση αυτή φτάνει και το 40%.
Η υπουργός Παιδείας σ’ αυτό τον καταιγισμό διαμαρτυριών, περιορίστηκε σε μία… συγνώμη για πολιτικά λάθη του υπουργείου Παιδείας τα οποία δεν προσδιόρισε και δεν ανέλαβε καμία δέσμευση για τη διόρθωσή τους…
Η αγωνία των πρυτάνεων για τη συνέχιση της λειτουργίας των ιδρυμάτων καταγράφεται και στα επίσημα ντοκουμέντα της Συνόδου, όπου οι εκπρόσωποι των πανεπιστημιακών διοικήσεων διαμαρτύρονται για την αναστολή λειτουργίας Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών, χορήγησης υποτροφιών του ΙΚΥ, εξελίξεων μελών ΔΕΠ (ακόμα εκκρεμούν οι διορισμοί 800 διδασκόντων), χρηματοδότησης της έρευνας κ.ά. Επίσης, διαμαρτύρονται για την άρνηση της Πολιτείας να προχωρήσει σε αναπλήρωση των θέσεων μελών ΔΕΠ που συνταξιοδοτήθηκαν με πρόσχημα τη ρύθμιση του Μνημονίου "ένα προς πέντε".
Οι πρυτάνεις ζήτησαν από την Α. Διαμαντοπούλου πρόσθετη χρηματοδότηση για τη σίτιση τονίζοντας ότι αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες «του αυξανόμενου αριθμού των οικονομικά ασθενέστερων φοιτητών».
Τέλος, επισήμαναν στην υπουργό Παιδείας ότι σειρά διοικητικών προβλημάτων (π.χ. αναστολή λειτουργίας των Υπηρεσιακών Συμβουλίων), με πρόσχημα την κατάθεση του νέου νόμου, σε συνδυασμό με τη μείωση κατά 40% του τακτικού προϋπολογισμού και κατά 60% του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, οδηγεί τα Πανεπιστήμια σε ασφυξία.
Σε απόλυτη αντίθεση με τις δηλώσεις της υπουργού Παιδείας, οι πρυτάνεις κατέληξαν ότι η πολιτεία όχι μόνο δεν ενισχύει τη Συλλογική Αριστεία και την κοινωνική προσφορά του Δημόσιου Πανεπιστημίου, αλλά και την απορυθμίζει. Στο πλαίσιο αυτό κάλεσαν την υπουργό Παιδείας «να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της και, τηρώντας την κείμενη νομοθεσία και το Σύνταγμα, να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα των Πανεπιστημίων και τη δίκαιη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού τους». «Η λειτουργία του Δημόσιου Πανεπιστημίου δεν μπορεί να ανασταλεί στο όνομα καμίας μεταρρύθμισης», επισήμαναν οι πρυτάνεις.
Σε ό,τι αφορά την επίθεση που δέχτηκε το άσυλο και το δημόσιο Πανεπιστήμιο με αφορμή την παρουσία των μεταναστών στη Νομική, η Σύνοδος των πρυτάνεων εκτιμά ότι το υπάρχον νομικό πλαίσιο είναι επαρκές. Επιπλέον επικροτεί τους χειρισμούς των πρυτανικών αρχών του Πανεπιστημίου Αθηνών και σε σχετικό ψήφισμα δηλώνει ότι «το εκάστοτε προεδρείο της Συνόδου θέτει τις υπηρεσίες του στη διάθεση κάθε πανεπιστημίου για την αντιμετώπιση ανάλογης κρίσης».

Ψήφισμα του Συλλόγου Διδακτικού Προσωπικού της Φιλοσοφικής Σχολής παν. Αθηνών σχετικά με τις τρέχουσες εξελίξεις στο χώρο της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ
ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Πηγή:Alfavita
Η Γενική Συνέλευση της 11.02.2011 του Συλλόγου Διδακτικού Προσωπικού της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κατέληξε ομόφωνα μετά από συζήτηση στα εξής:  
- Διαπιστώνουμε ότι, παρά την καθολική αντίδραση της ακαδημαϊκής κοινότητας στο «Κείμενο Διαβούλευσης για την έναρξη διαλόγου για την Ανώτατη Εκπαίδευση», το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων εμμένει στην πρόθεσή του να φέρει στη Βουλή προς ψήφιση ένα νόμο που αναμένεται να επιφέρει σαρωτικές και καταστροφικές αλλαγές στο χώρο των Πανεπιστημίων.
- Μέσα σε αυτό το πλαίσιο συνεχίζονται και επιτείνονται με τη σύμπραξη μερίδας του Τύπου οι ενορχηστρωμένες προσπάθειες να συκοφαντηθεί, να απαξιωθεί και να σπιλωθεί η εικόνα του Δημόσιου Πανεπιστημίου. Αποσιωπώνται οι σοβαρότατες ευθύνες της Πολιτείας για τη δυσχερή κατάσταση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και προβάλλεται μια μονόπλευρη και ζοφερή εικόνα του Πανεπιστημίου βασισμένη σε επιλεκτικές, μεμονωμένες και φυσικά καταδικαστέες περιπτώσεις δυσλειτουργιών και προβλημάτων. Παράλληλα, εσκεμμένα αγνοείται και δεν εκτιμάται το τεράστιο διδακτικό και ερευνητικό έργο που επιτελείται στα Πανεπιστήμια της χώρας μας, και μάλιστα μέσα σε πολύ αντίξοες συνθήκες. Οι Έλληνες ακαδημαϊκοί δάσκαλοι έχουν εντονότατη παρουσία στο διεθνή επιστημονικό χώρο με αναγνωρισμένο ερευνητικό έργο στην Ελλάδα και το εξωτερικό, κάτι που πιστοποιείται από σχετικές μελέτες και στατιστικές. Είναι επίσης γεγονός ότι οι απόφοιτοι των ελληνικών Πανεπιστημίων γίνονται αμέσως δεκτοί για μεταπτυχιακές σπουδές σε Πανεπιστήμια της Ευρώπης και της Αμερικής, όπου, κατά κοινή ομολογία των συναδέλφων του εξωτερικού, διακρίνονται για την άρτια επιστημονική τους κατάρτιση.
- Η πιο πρόσφατη επίθεση της κυβέρνησης, που θα επιφέρει τη διάλυση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, είναι η αιφνίδια επιβολή της αναλογίας 1:5 στο χώρο της Παιδείας, παρά τις εδώ και καιρό διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου. Το μέτρο αυτό με μαθηματική ακρίβεια θα συρρικνώσει και θα αποψιλώσει το Πανεπιστήμιο οδηγώντας το σε μαρασμό και τελικά σε οριστικό κλείσιμο.

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

Φοιτητές διέκοψαν με συνθήματα διάλεξη του Γ.Παπανδρέου στο Βερολίνο

πηγή: in.gr

Βερολίνο, Γερμανία
Επεισοδιακά εξελίχθηκε διάλεξη του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου στο πανεπιστήμιο Χούμπολντ του Βερολίνου, την παραμονή της συνάντησης με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ.

Ομάδα φοιτητών διέκοψε την ομιλία του κ. Παπανδρέου φωνάζοντας συνθήματα στα ελληνικά, όπως «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, να ληστεύει το λαό», χρησιμοποίησαν βαριές εκφράσεις κατά του πρωθυπουργού και επιχείρησαν να ξεδιπλώσουν αντικυβερνητικό πανό.

Μία Ελληνίδα, που βιντεοσκόπησε τα τεκταινόμενα, δήλωσε σε δημοσιογράφους ότι είναι μία πρωτοβουλία που έλαβαν φοιτητές που σπουδάζουν στην ευρύτερη περιοχή του Βερολίνου και αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν στη διάρκεια της ομιλίας του πρωθυπουργού.

Οι νεαροί διέκοψαν επανειλημμένα την ομιλία του κ. Παπανδρέου, ο οποίος τους παρότρυνε να τον ακούσουν και μετά να διαμαρτυρηθούν. Εντούτοις, η διάλεξη δεν συνεχίστηκε παρά μόνο μετά την απομάκρυνση των νεαρών από την αίθουσα.

«Όπως έλεγα, η δημοκρατία δεν είναι εύκολη» είπε ο πρωθυπουργός καθώς αποχωρούσαν οι διαμαρτυρόμενοι φοιτητές από την αίθουσα. «Θα ήθελα να ακούσω τις απόψεις των παιδιών», πρόσθεσε, ρωτώντας εάν υπάρχει κάποιος εκπρόσωπός τους να λάβει το λόγο.

«Κανείς δεν είναι λέει ότι είναι εύκολη υπόθεση οι αλλαγές που κάνουμε στην Ελλάδα, αλλά είμαστε έτοιμοι να το υποστούμε» είπε ο πρωθυπουργός σημειώνοντας ότι «μακάρι η διαμαρτυρία από μόνη της να έλυνε το πρόβλημα στην Ελλάδα».
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ


40.000 νοικοκυριά έτοιμα να ζητήσουν δάνειο για τους φοιτητές μετανάστες το 2007. Σήμερα????

ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ Χρήστου Κάτσικα
xalfavita.gr
 Πηγή:Alfavita

 
 
Με δανεικά θα αναγκαστούν να καλύψουν τα έξοδα για τις σπουδές των παιδιών τους μακριά από τον τόπο κατοικίας τους χιλιάδες οικογένειες, πολύ περισσότερες συγκριτικά με πέρυσι.
Α υτό είναι αποτέλεσμα, από τη μια, της αναγκαστικής μετανάστευσης μεγαλύτερου αριθμού φοιτητών (περίπου 20.000 φέτος) σε τριτοβάθμιο Ίδρυμα εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας, εξαιτίας της ανακατανομής θέσεων που έχει κάνει το ΥΠΕΠΘ τα δύο τελευταία χρόνια. Από την άλλη, τα τελευταία χρόνια η ουσιαστική μείωση των κρατικών δαπανών για φοιτητική μέριμνα μετακυλίει το κόστος σπουδών ολοκληρωτικά στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Έτσι, δεν είναι καθόλου τυχαία η εκτίμηση τραπεζικών παραγόντων, που αναμένουν τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά περίπου 40.000 νοικοκυριά να ζητήσουν φοιτητικό δάνειο.
Καθώς πλησιάζει η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των Πανελλαδικών Εξετάσεων, όλο και περισσότερα νοικοκυριά αγωνιούν όχι μόνο αν θα επιτύχει το παιδί τους την είσοδό του στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο θα καλύψουν το κόστος που συνεπάγεται η εισαγωγή σε κάποιο ΑΕΙ- ΤΕΙ εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας.

8.000- 10.000 ευρώ τον χρόνο

Μετά την αφαίρεση από το ΥΠΕΠΘ χιλιάδων θέσεων από τα κεντρικά ΑΕΙ- ΤΕΙ τα δύο τελευταία χρόνια, χιλιάδες επιτυχόντες από τα λαϊκότερα στρώματα του Λεκανοπεδίου και της Θεσσαλονίκης, δηλαδή εκείνοι που τα οικονομικά των οικογενειών τους δεν επιτρέπουν τη συντήρηση νέου νοικοκυριού σε άλλη πόλη, αντιμετωπίζουν προβλήματα με το κόστος σπουδών και τη συνέχιση της φοίτησής τους. Καθώς είμαστε τελευταίοι στις δημόσιες δαπάνες για φοιτητική μέριμνα - ενίσχυση των φοιτητών με 0,4% όταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε. ανέρχεται σε 5,7%και η κάλυψη των στεγαστικών αναγκών των χιλιάδων μεταναστών φοιτητών δεν ξεπερνά το 9%, το κόστος της φοιτητικής ιδιότητας για τον μετανάστη φοιτητή ανέρχεται σε περίπου 8.000- 10.000 ευρώ κατά μέσο όρο. Αυτό, για χιλιάδες οικογένειες που έχουν ματώσει οικονομικά τα προηγούμενα χρόνια με τα φροντιστήρια, συνεπάγεται μείωση των οικογενειακών εισοδημάτων και «ρίχνει» το νοικοκυριό κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις είναι αδύνατη η συντήρηση του φοιτητή.

Ανεπάρκεια εστιών

Παράλληλα, έντονη είναι η ανεπάρκεια των φοιτητικών εστιών καθώς οι υπάρχουσες υποδομές (δημόσιες εστίες) και τα ξενοδοχεία καλύπτουν μόλις και μετά βίας 9%- 10% των φοιτητών που σπουδάζουν σε ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας μας μακριά από το σπίτι τους και πληρούν τις προϋποθέσεις δωρεάν στέγασης.
Και ενώ είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει ΑΕΙ ή ΤΕΙ που να μην έχει διαμαρτυρηθεί για τα σοβαρά προβλήματα που προκαλούνται εξαιτίας των ελλείψεων σε προσωπικό και υποδομές, ιδιαίτερα των μεγάλων ελλείψεων στη φοιτητική στέγη και σίτιση, ο κρατικός προϋπολογισμός αυξάνει ελάχιστα τις πιστώσεις στη φοιτητική μέριμνα σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά (54,8 εκατ. ευρώ από 49,8 εκατ. ευρώ το 2006).
Η υποχρηματοδότηση της φοιτητικής μέριμνας έχει προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην ποιότητα της σίτισης σε όλες τις τριτοβάθμιες σχολές, ενώ παράλληλα αναμένεται να αποκλεισθούν χιλιάδες φοιτητές.

ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Πηγή:Ελευθεροτυπία
Της ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΛΙΑΤΣΟΥ
Ναι, βρίσκονται στο κοινωνικό περιθώριο. Ναι, υφίστανται κοινωνικό ρατσισμό. Ναι, είναι άνθρωποι με δύο πατρίδες. Και χωρίς δεύτερη σκέψη: «Ολοι οι πολίτες πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα, απ' όπου κι αν προέρχονται». Είναι το μήνυμα που στέλνουν στην ελληνική κοινωνία, για τους μετανάστες που ζουν εδώ, φοιτητές και φοιτήτριες απ' όλη τη χώρα....
Πρόσφατη έρευνα που διενήργησε το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και το Κέντρο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΚΑΝΕΠ) της ΓΣΕΕ δείχνει ότι οι φοιτητές στην πλειονότητά τους έχουν θετική στάση απέναντι στους μετανάστες που ζουν στη χώρα μας και θα ήθελαν η κοινωνία να τους αποδέχεται και να τους φροντίζει ισότιμα, όπως και τους Ελληνες.

Η έρευνα ολοκληρώθηκε στις αρχές Ιανουαρίου και είχε στόχο να καταγράψει τη στάση της ελληνικής κοινωνίας απέναντι σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Το πρώτο σκέλος της έρευνας επιχειρεί να αναδείξει τις απόψεις μιας συγκεκριμένης κατηγορίας νέων, των φοιτητών, απέναντι στους μετανάστες που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας.

Το δείγμα που κλήθηκε να απαντήσει σε συγκεκριμένες δηλώσεις ήταν 548 φοιτητές και φοιτήτριες που επελέγησαν τυχαία, από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Μακεδονίας, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και τα ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας και Θεσσαλονίκης.

Την έρευνα διεξήγαγαν οι καθηγητές Αργ. Κυρίδης, Αναστασία Αλευριάδου, Ιφιγένεια Βαμβακίδου, Ν. Φωτόπουλος και ο διευθυντής του ΚΑΝΕΠ της ΓΣΕΕ Χρ. Γούλας.

Το 50% των ερωτηθέντων θεωρεί πως οι μετανάστες πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους γηγενείς. Το 76,2% πιστεύει πως η κοινωνία πρέπει να φροντίζει όλα τα μέλη της, άσχετα με την καταγωγή τους. Το 79,7% αναγνωρίζει πως οι μετανάστες υφίστανται κοινωνικό ρατσισμό και το 68,4% πως βρίσκονται στο κοινωνικό περιθώριο. Το 74,9% διαφωνεί με την άποψη πως ένα κράτος δεν έχει καμία υποχρέωση απέναντι στους μετανάστες που ζουν σε αυτό.

Προεδρείο Π.Ο.Σ.Ε.Ε.ΔΙ.Π. ΑΕΙ Δεν αποτελεί βάση διαλόγου το κείμενο διαβούλευσης

Του Μανώλη Ντουντουνάκη*
Η  Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Ειδικού και Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού των Πανεπιστημίων, ΠΟΣΕΕΔΙΠ ΑΕΙ, πιστεύει ότι οι σαρωτικές αλλαγές που ανακοινώθηκαν με το κείμενο διαβούλευσης για την Ανώτατη Εκπαίδευση αποτελούν μια απόπειρα συνολικής αλλαγής του μοντέλου του Πανεπιστημίου, της αντίληψης για τη γνώση και την εκπαίδευση και δεν έχουμε να κάνουμε με μεμονωμένες αλλαγές ή επιμέρους προτάσεις, τις οποίες πρέπει να συζητήσουμε μία - μία, καταθέτοντας συμφωνίες και διαφωνίες. Χωρίς να παραγνωρίζουμε την αναγκαιότητα της βελτίωσης του θεσμικού πλαισίου, στη Π.Ο.Σ.Ε.Ε.ΔΙ.Π. ΑΕΙ, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι 'το κείμενο διαβούλευσης για την έναρξη διαλόγου για την Ανώτατη Εκπαίδευση' δεν μπορεί να αποτελέσει βάση διαλόγου, διότι δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του ελληνικού Πανεπιστημίου.
Χαιρετίζουμε τις προτάσεις των Πανεπιστημίων, που είναι προϊόν μιας πρωτόγνωρης εσωτερικής διαδικασίας διαλόγου των Πανεπιστημίων, σχετικά με τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και δείχνουν τη σταθερή στόχευση και επιδίωξή τους για τη δυναμική βελτίωση της Εκπαίδευσης και της Ερευνας στην Ελλάδα. Δηλώνουμε απόλυτα ικανοποιημένοι με την απόφαση της έκτακτης Συνόδου των Πρυτάνεων στο Λαύριο ότι το κείμενο διαβούλευσης δεν αποτελεί βάση διαλόγου για τα Πανεπιστήμια. Επιπρόσθετα δηλώνουμε την πλήρη υποστήριξή μας στη συνολική πρόταση της έκτακτης Συνόδου, προς την κατεύθυνση τόσο της υπεράσπισης του δημόσιου αγαθού της Παιδείας και της δημόσιας και δωρεάν ανώτατης εκπαίδευσης όσο και της βελτίωσης και περαιτέρω ανάπτυξης των Πανεπιστημίων.
Το ΥΠΔΒΜΘ δυστυχώς έδειξε να μην επηρεάζεται από τη συντονισμένη αντίδραση των ελληνικών Πανεπιστημίων, δηλώνοντας ότι ο διάλογος συνεχίζεται, ενώ στην πραγματικότητα οι πόρτες του Υπουργείου είναι μάλλον κλειστές για τους Φορείς της πανεπιστημιακής κοινότητας. Η «δήθεν» διαβούλευση χρησιμοποιήθηκε για να παρουσιαστούν οι απόψεις του Υπουργείου ως απαιτήσεις των πολιτών και της κοινής γνώμης που «βιάζεται» με τη διοχέτευση τεχνητών και ακριβών σφυγμομετρήσεων – ερευνών της κοινής γνώμης, με ποσοστά που δείχνουν καθολική συμπόρευση της κοινής γνώμης και των κυβερνητικών επιλογών. Παράλληλα στα Πανεπιστήμια βιώνουμε δραματική μείωση της χρηματοδότησης που αγγίζει την ίδια την υπόσταση των Πανεπιστημίων και ιδιαιτέρα των περιφερειακών. Αιχμή του δόρατος ο σημαντικό περιορισμός σε πιστώσεις για προσλήψεις με το Π.Δ. 407/80 που οδήγησαν περιφερειακά Πανεπιστήμια, όπως το Αιγαίου και το Δυτικής Μακεδονίας, σε ολιγοήμερη αναστολή εργασιών ή σε καταλήψεις. Παράλληλα δεχόμαστε την επίθεση κατευθυνόμενων Μ.Μ.Ε. που γράφουν για διάλογο, συνεννόηση, ταύτιση απόψεων σε πληθώρα θεμάτων κ.λπ. Φοβόμαστε ότι ο διάλογος αυτός είναι προσχηματικός, στο παρασκήνιο, με εκλεκτούς και φίλους.
Την ίδια περίοδο δοκιμάστηκε το άσυλο και η ικανότητα της πανεπιστημιακής κοινότητας να διαχειρίζεται από μόνη της με κοινωνική ευαισθησία και πλήρη σεβασμό στους νόμους και στο Σύνταγμα με τα γεγονότα στη Νομική. Επίσης η κατάθεση επικαίρων ερωτήσεων από την Αξιωματική Αντιπολίτευση αλλά και η στάση του Υπουργείου με εμπρηστικές δηλώσεις για περιορισμό του ασύλου, αδυναμία και κακούς χειρισμούς της πανεπιστημιακής κοινότητας και παρουσία στο άμεσο μέλλον ιδιωτικής Αστυνομίας στα Πανεπιστήμια προβληματίζουν έντονα όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες προτείνουμε στην προσεχή Σύνοδο των πρυτάνεων να επιβεβαιώσει εκ νέου την απόφασή της για απόσυρση του κείμενου διαβούλευσης ως βάση διαλόγου και να αναλάβει πρωτοβουλίες για τη σύνταξη από το ΥΠΔΒΜΘ ενός νέου κειμένου ως βάση συζήτησης με βάση τις προτάσεις της Συνόδου των πρυτάνεων. Καλούμε το ΥΠΔΒΜΘ να μη καταθέσει σχέδιο νόμου άμεσα αλλά να καταθέσει νέο κείμενο διαλόγου για την Ανώτατη Εκπαίδευση με βάση τις προτάσεις της Συνόδου των πρυτάνεων, των αναλυτικών προτάσεων των Ελληνικών Πανεπιστημίων και των συλλογικών Φορέων στα Πανεπιστήμια και να δοθεί όσος χρόνος απαιτείται, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, για την ολοκλήρωση της συζήτησης αυτής.
Τέλος, θεωρούμε ότι είναι απαραίτητο στα προτεινόμενα μέτρα να ενσωματωθούν βασικά αιτήματα της πανεπιστημιακής κοινότητας, όπως ενίσχυση του δημόσιου χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης, χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων σύμφωνα με τις ανάγκες τους, γενναία χρηματοδότηση της έρευνας και ειδικά της βασικής έρευνας και ουσιαστική αναβάθμιση όλων των Πανεπιστημίων τόσο στις υποδομές όσο και στο ανθρώπινο δυναμικό, με ιδιαίτερη μέριμνα στα περιφερειακά Πανεπιστήμια έτσι ώστε να μην απειλούνται, αλλά αντίθετα να συνεχίσουν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας και της κοινωνικής ζωής της περιφέρειας.
Διεκδικούμε ένα δημόσιο δημοκρατικό Πανεπιστήμιο, που λειτουργεί με ελευθερία στη διδασκαλία και την έρευνα και με ελεύθερη διακίνηση ιδεών που διασφαλίζεται με το πανεπιστημιακό άσυλο.
Θεωρούμε ότι στους δύσκολους καιρούς για τη Δημόσια Παιδεία και την Ανώτατη Εκπαίδευση, ο συντονισμός και η συνεργασία μεταξύ των φορέων της Εκπαίδευσης είναι επιβεβλημένοι.
*προέδρου Π.Ο.Σ.Ε.Ε.ΔΙ.Π. ΑΕΙ 

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

Οι νέοι δικηγόροι σε επαγγελματικό αδιέξοδο

«Νέα δικηγόρος τριετούς εμπειρίας ζητά άμεσα εργασία σε δικηγορικό γραφείο. Γνώσεις αγγλικής και Η/Υ... Προηγούμενη εργασία σε συμβολαιογραφείο...».
Είναι μία από τις πολλές αγγελίες που νεαροί δικηγόροι αναρτούν έξω απ' τα δικαστήρια ή σε ιστοσελίδες, αναζητώντας επαγγελματική στέγαση και απασχόληση. Η εργασιακή κατάσταση στο χώρο του πάλαι ποτέ πανίσχυρου, επιστημονικού συλλόγου της χώρας είναι πρωτόγνωρη: Οι δικηγόροι αυξάνονται διαρκώς, αλλά η δικηγορική ύλη και τα εισοδήματα μειώνονται δραματικά. Το 2010 καταγράφηκαν, σε σχέση με το 2009, 12% λιγότερες παραστάσεις σε δικαστήρια και συμβόλαια. Η «παγωμένη» κτηματαγορά (τα συμβόλαια μειώθηκαν στο μισό από το 2005) και η αποφυγή άσκοπων δικών είχαν τον αντίκτυπό τους στο δικηγορικό σώμα.
Από τους 8.500 νέους και ασκούμενους δικηγόρους της Αθήνας (σε σύνολο 22.000), οι περισσότεροι εργάζονται ως έμμισθοι συνεργάτες άλλων γραφείων ή εταιρειών και αμείβονται με αποδοχές 700-800 ευρώ μηνιαίως, χωρίς ασφαλιστική κάλυψη!
Η εικόνα της αίγλης και του κοινωνικού κύρους που απολάμβαναν οι δικηγόροι, έχει αρχίσει να ξεθωριάζει. Στην πλειονότητά τους οι νεοεισερχόμενοι στο επάγγελμα αναγκάζονται να «υπαλληλοποιηθούν». «Ο μονος τρόπος επιβίωσης ενός νέου δικηγόρου σήμερα είναι να περιμένει να αποκτήσει εμπειρία, γνωριμίες και πελατεία πριν κάνει το βήμα για ανεξάρτητη επαγγελματική στέγη. Αυτή η διαδικασία απαιτεί τουλάχιστον μία δεκαετία» επισημαίνει η νέα δικηγόρος, μέλος της Ενωσης Νέων και Ασκούμενων Δικηγόρων, Κυριακή Σταμαδιάνου.
Τι κάνει όμως αυτή τη δεκαετία ο δικηγόρος; «Το 80-90% των νέων δικηγόρων δουλεύουν ως συνεργάτες σε κάποιο άλλο γραφείο, ακόμη και 12 ώρες την ημέρα», υπογραμμίζει ο πρόεδρος της Ενωσης, Μ. Καλατζόπουλος, 4 χρόνια δικηγόρος και ο ίδιος.
Ο «συνεργάτης» ασχολείται κατά κανόνα με δουλειές του γραφείου. «Δεν υπογράφει καμία σύμβαση και δεν καλύπτεται ασφαλιστικά. Αναγκάζεται να πληρώνει ο ίδιος από την τσέπη του τα 1.600 ευρω της ασφαλιστικής εισφοράς», υπογραμμίζει η κ. Σταμαδιάνου.
Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα για τους ασκούμενους, των οποίων οι αμοιβές ατύπως δεν ξεπερνούν τα 400 ευρώ, για εργασία που περιλαμβάνει ακόμη και δουλειά γραμματειακής υποστήριξης. «Το δικηγορικό επάγγελμα έχει μπει σε διαδικασία υπαλληλοποίησης, αλλάζει χαρακτήρα» παραδέχεται κι ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά, Στ. Μανουσάκης.
Η Ελλάδα και ιδίως η Αθήνα διαθέτει, αναλογικά, το μεγαλύτερο ποσοστό δικηγόρων πανευρωπαϊκά. Στη χώρα μας αντιστοιχούν 342 δικηγόροι ανά 100.000 κατοίκους, όταν η Ιταλία έχει 290, η Ισπανία 266 και η Γερμανία 168 δικηγόρους ανά 100.000 κατοίκους! Η οικονομική κρίση επιβάρυνε το ήδη άσχημο κλίμα. Οι παραστάσεις στα δικαστήρια της Αθήνας και ο αριθμός των συμβολαίων αγοραπωλησίας ακινήτων μειώθηκαν πέρσι κατά 12%, σε σχέση με το 2009. Η μείωση αυτή είναι κατά πολύ μεγαλύτερη (44%) από το 2005- στα συμβόλαια ακινήτων.
Ενα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι ότι πέρσι 7.015 δικηγόροι, δηλαδή το 1/3 των μελών του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας, δεν είχε ούτε μία παράσταση στα δικαστήρια και άλλοι 9.660 δεν είχαν υπογράψει ούτε ένα συμβόλαιο! Η πλειοψηφία (11.000 μετά τη ΔΣΑ) υπέγραψε από 1-10 συμβόλαια, ενώ μόλις 19 δικηγόροι της Αθήνας εμφανίζονται σε περισσότερα από 50 συμβόλαια αγοραπωλησιών ακινήτων!
Τέλος, 3.200 δικηγόροι έκοψαν 1-4 μόλις παραστάσεις στα δικαστήρια, όταν η πλειονόητά τους (περίπου 11.000) κόβει από 5 έως 50 παραστάσεις ενώ πάνω από 50 φορές στα δικαστήρια δηλώνουν 1.357 αθηναίοι δικηγόροι.
Από το 2005 και μετά, οι γυναίκες δικηγόροι αποτελούν την πλειοψηφία στον ΔΣΑ και σήμερα υπερτερούν κατά τουλάχιστον 2.000 των ανδρών συναδέλφων τους. Κατά μέσον όρο, το 2009, οι δικηγόροι όλης της χωρας δήλωσαν πέρσι ετήσιο εισόδημα... 14.000 ευρώ.

Το Μάρτιο το σχέδιο αλλαγών στα ΑΕΙ, παραμένουν «αγκάθια» για τους πρυτάνεις

πηγή: in.gr

Σε νομοσχέδιο που θα κατατεθεί στη Βουλή εντός του Μαρτίου θα περιληφθούν οι προτεινόμενες αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, οι οποίες θα εφαρμοσθούν πλήρως στα πανεπιστήμια από το 2013. Οι πρυτάνεις εξακολουθούν να έχουν αντιρρήσεις σε σημεία-κλειδιά, όπως τα Συμβούλια Διοίκησης, ενώ το υπουργείο Παιδείας διαπιστώνει σημεία σύγκλισης σε ό,τι αφορά στη βελτίωση των ακαδημαϊκών και διδακτικών διαδικασιών.

Οι πρυτάνεις, κατά τη σύνοδό τους στο Ναύπλιο, μετέφεραν στην παριστάμενη υπουργό Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου την αγωνία τους για την ελλιπή, όπως είπαν, χρηματοδότηση των ιδρυμάτων, η οποία έχει περικοπεί κατά 35%, ενώ τόνισαν ότι και ο τομέας της έρευνας κινδυνεύει, παρά το γεγονός ότι σε ολόκληρη τη χώρα, το 70% του ερευνητικού έργου εκπονείται από τα Πανεπιστήμια.

Οι πρυτάνεις παραμένουν αντίθετοι ως προς τις προτάσεις του υπουργείου για τα Συμβούλια Διοίκησης που το υπουργείο προτείνει να περιλαμβάνουν και εξωπανεπιστημιακούς, καθώς και για την επιλογή του πρύτανη από πρόσωπα προερχόμενα ακόμη και από ιδρύματα του εξωτερικού.

Η υπουργός άκουσε και παράπονα από τους πρυτάνεις για απαξιωτική πολιτική απέναντι τους. Η κ. Διαμαντοπούλου διευκρίνισε ότι τιμά την πανεπιστημιακή κοινότητα και τα ελληνικά ιδρύματα, το έργο των οποίων προβάλει σε κάθε ευκαιρία εντός ή εκτός Ελλάδας.

Ως προς το θέμα του ασύλου, συμφωνήθηκε από όλους τους πρυτάνεις, η θεσμοθέτηση επιτροπής, στην οποία θα συμμετέχουν όλα τα Πανεπιστήμια και θα διαχειρίζεται κρίσεις σχετικές με το πανεπιστημιακό άσυλο.

Κατά την κ. Διαμαντοπούλου, η οποία μίλησε στη σύνοδο, ο διάλογος για τις αλλαγές στην ανώτατη εκπαίδευση «έχει αναδείξει πολλά σημεία συμφωνίας μεταξύ του υπουργείου και της πανεπιστημιακής κοινότητας».

Σύμφωνα με το υπουργείο τα σημεία στα οποία υπάρχει μερική η ολική συμφωνία είναι δεκατρία και συγκεκριμένα αφορούν :


  • Τη λειτουργία του Πανεπιστημίου με όρους διαφάνειας, λογοδοσίας, και αξιολόγησης (εσωτερικής και εξωτερικής). Θέσπιση θεσμικών αντίβαρων για έλεγχο και λογοδοσία
  • Την ανάδειξη της αριστείας και της καινοτομίας 
  • Την ενεργό συμμετοχή στη διαμόρφωση του Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας
  • Τη θεσμοθέτηση περιφερειακών οργάνων για την εκπόνηση σχεδίου στρατηγικού σχεδιασμού ανάπτυξης της Ανώτατης Εκπαίδευσης
  • Τα Πανεπιστήμια να έχουν την πλήρη ευθύνη για τις σπουδές (δομή, τίτλοι, οργάνωση, περιεχόμενο, κλπ) με βασική μονάδα τη Σχολή
  • Την επικαιροποίηση των προγραμμάτων σπουδών, τη δημιουργία περισσότερων διατμηματικών προγραμμάτων και την ίδρυση μεταπτυχιακών σχολών
  • Την πλήρη εφαρμογή του συστήματος πιστωτικών μονάδων (ECTS)
  • Τη χρήση δεικτών ποιότητας και αποτελεσματικότητας για ένα ποσοστό της χρηματοδότησης
  • Την πλήρη οικονομική διαχείριση από τα ίδια τα ιδρύματα
  • Τη θεσμοθέτηση δυνατότητας για την οικονομική αξιοποίηση των κληροδοτημάτων των ΑΕΙ
  • Την εξειδίκευση λειτουργικών ιδιαιτεροτήτων μέσω των εσωτερικών κανονισμών
  • Μεταβατική περίοδο μέχρι το 2013 για την πλήρη εφαρμογή.
Τα σημεία αυτά «αφορούν δηλαδή σε πτυχία με αξία. Αυτό είναι το κύριο ζητούμενο της ελληνικής κοινωνίας» επεσήμανε η κ. Διαμαντοπούλου.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η βαθύτερη ουσία της επιχείρησης διάλυσης του δημοσίου αγαθού της Παιδείας

πηγή: Αυγή
του Άλκη Ρήγου

Τούτο το ένθετο από το πρώτο του τεύχος έθεσε ως σκοπό της έκδοσής του την σύνδεση του Δημόσιου Αγαθού της Παιδείας με τις ανάγκες της κοινωνίας όπως λέει και ο τίτλος του.
Η κοινωνία όμως δεν είναι ένα ενιαίο αδιαφοροποίητο σύνολο, συγκροτείται από κοινωνικές τάξεις, στρώματα και μια σειρά διακεκριμένες κοινωνικές κατηγορίες.
Τα συμφέροντα και τα αξιακά πρότυπα αυτών των συνόλων δεν ταυτίζονται, ούτε ενοποιούνται με την συγκολλητική επίκληση του Έθνους, όση κατάχρηση και αν γίνεται αυτής της «φαντασιακής κοινότητας», που βέβαια φαντασιακή ξεφαντασιακή, η ύπαρξή της παράγει άμεσα υλικά αποτελέσματα. Αποτελέσματα που προφανώς και δεν γίνονται σεβαστά αυτομάτως από όλα τα παραπάνω κοινωνικά σύνολα. Την συγκρουσιακή αυτή δυνάμει κατάσταση, επιχειρεί να διαχειριστεί η Δημοκρατική Αρχή μέσα από ένα διαρκή διάλογο συσχετισμού κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων.
Και όσο την Δημοκρατική Αρχή διαχειρίζονται ηγεμονικά οι κυρίαρχες σε κάθε κοινωνικό σχηματισμό δυνάμεις, γίνεται κατορθωτή μια λειτουργική νομιμοποιημένη ισορροπία, παράγεται αυτό που ονομάζουμε «Κοινωνικό κράτος», κατοχυρώνονται με αγώνες πολιτικά, κοινωνικά και πολιτισμικά δικαιώματα, ενισχύεται η έννοια του ενεργού πολίτη, διευρύνεται η Δημόσια Σφαίρα, οι κυριαρχούμενες τάξεις, στρώματα, κοινωνικές κατηγορίες, κατορθώνουν να ικανοποιούν έστω μέρος των αξιακών τους συμφερόντων, να καλυτερεύουν την καθημερινότητά τους.
Όταν όμως οι κυρίαρχες τάξεις, ομάδες τάξεων και στρωμάτων παύουν να παράγουν ηγεμονικό Λόγο, τότε προφανώς η κυριαρχία τους μένει γυμνή, στηριζόμενη μόνο στους Κατασταλτικούς Μηχανισμούς του Κράτους και την δυνατότητα της προπαγάνδας του – «επικοινωνιακή πολιτική» την ονομάζουμε κομψότερα και ουδετεροποιημένα - να πείθει με έναν εμπειρικό-κρατούμενο λόγο, ότι δεν γίνεται διαφορετικά, η ακολουθούμενη πολιτική αποτελεί αναγκαστικό μονόδρομο.
Σήμερα, με πρόσχημα την οικονομική κρίση και άλλοθι το περίφημο μνημόνιο, η κυβερνώσα κομματική ολιγαρχία του πρώην έστω και θολά σοσιαλιστικού και νυν άκριτα νεοφιλελεύθερα Καπιταλιστικού ΠΑΣΟΚ, όπως και οι άλλες κυρίαρχες στην Ευρώπη δυνάμεις – οικονομικές και πολιτικές – επιχειρούν συστηματικά μια άγρια διάλυση κάθε κατάκτησης του Κοινωνικού Κράτους, μια ριζική αναδιανομή του παραγόμενου οικονομικού πλούτου υπέρ των ταξικά ανώτερων κοινωνικών τάξεων, την οποία διαχειρίζονται «λογιστές» πολιτικοί και μη δημοκρατικά ελεγχόμενες Ελίτ τεχνοκρατών, συμβούλων και παρασυμβούλων.
Στα πλαίσια αυτής της συνολικής κοινωνικής παλινόρθωσης του πιο ακραίου Καπιταλισμού «η μάχη των μαχών» όπως ανέφερε καθόλου τυχαία και η Υπουργός Παιδείας, στοχοποιεί το Δημόσιο Αγαθό της μαζικής Δημόσιας Παιδείας, που οι ευρωπαϊκοί λαοί κατάκτησαν στα μεταπολεμικά χρόνια.
Η μόρφωση από δικαίωμα καθολικό όπως την ανήγαγε η αστική κοινωνία και ο διαρκής αγώνας των εργατικών στρωμάτων – για πρώτη φορά στο ιστορικό γίγνεσθαι στα χρόνια της νεωτερικότητας – τείνει να μετατραπεί σ’ ένα ακόμη εμπορικό προϊόν, που όσοι μαθητές έχουν την οικονομική δύναμη θα αγοράζουν από κακοπληρωμένους δασκάλους –πωλητές.
Ο στόχος δεν είναι αυθαίρετος. Δεν χρειάζονται πια ελεύθεροι κριτικά σκεπτόμενοι πολίτες, χρειάζονται άκριτοι εξειδικευμένοι idiot (ηλίθιοι) υπήκοοι, που θα αποδέχονται παθητικά τα νεοφιλελεύθερα προστάγματα. Την ίδια ώρα που η κεντρικότητα της γνώσης και της πληροφορίας στον «παγκοσμιοποιημένο» κόσμο μας, θα απαιτούσε το ακριβώς αντίθετο, την αναβάθμιση και πολύπλευρη ανάπτυξη του σχολικού δημόσιου θεσμού σε όλες τις βαθμίδες του, με παράπλευρη ενίσχυση των μονάδων ιδιαίτερων ικανοτήτων και ενδιαφερόντων καθώς και της συναρτημένης από αυτόν έρευνας ως παραγωγικής αναπτυξιακής δύναμης. Αυτή μπορούν να την αποκτούν μόνο οι έχοντες τη δυνατότητα, για να πλαισιώσουν αύριο τις κυρίαρχες Ελίτ του συστήματος.
Να γιατί, όχι απλά η αντίσταση στην επιχείρηση αποδιάρθρωσης και αξιακής υποβάθμισης του Δημόσιου Αγαθού της Παιδείας αλλά και ο σοβαρός αγώνας συνεχούς αναβάθμισης και διεύρυνσης του, αποτελεί υποχρέωση, όχι μόνο της εκπαιδευτικής κοινότητας αλλά κάθε πολίτη που αναζητά ένα καλύτερο και δημοκρατικότερο αύριο.
Να γιατί ο αγώνας αυτός υπερβαίνει Ομοσπονδίες και συνδικάτα εκπαίδευσης – χωρίς βέβαια να τα υποκαθιστά – απαιτεί όμως παράλληλα ένα ευρύτατο μέτωπο κοινωνικών δυνάμεων, συντονισμένο με τον αντίστοιχο αγώνα που την ίδια ώρα και με τα ίδια αιτήματα διεξάγεται μεταξύ των υπολοίπων ευρωπαϊκών λαών, για να μην χαθεί αυτό το πολυτιμότερο δημιούργημα της γηραιάς μας Ηπείρου και μαζί του η ιδέα της Δημοκρατίας, ως κοινωνίας ελεύθερων κριτικά σκεπτόμενων και ικανών για αισθητική απόλαυση πολιτών που όλοι ισότιμα μετέχουν, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, «κρίσεως και αρχής».