Σ. ΡΟΜΠΟΛΗΣ: ''ΚΡΑΧ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ''!

πηγή: iskra.gr

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ 2012 Η ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ... ΑΝΕΡΓΗ!
ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΕΣ ΟΙ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ! ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ Η ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ KAI H ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ!
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΡΟΜΠΟΛΗ*
 
Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου και Επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

- Η ανεργία έχει ήδη εκτιναχθεί στο 15%, ενώ οι προβλέψεις σας μιλούν για 22% στο τέλος του έτους. Βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός «κραχ ανεργίας»;
Βιώνουμε ήδη ένα κραχ ανεργίας! Εμείς θεωρούμε ότι αυτό που συμβαίνει ήδη από το πρώτο τρίμηνο του 2011, δηλαδή ο αριθμός των απασχολουμένων (περίπου 4,26 εκατ. άτομα) να είναι μικρότερος από τον αριθμό των μη απασχολουμένων (περίπου 4,30 εκατ. άτομα) διαμορφώνει συνθήκες κραχ ανεργίας.
- Και τι σημαίνει αυτό για την αγορά εργασίας, την κοινωνική συνοχή, τα ταμεία, την οικονομία...
Κατ' αρχήν σημαίνει, από άποψη συστήματος και παραγωγής πλούτου, ότι όλο και λιγότεροι άνθρωποι θα εργάζονται και θα παράγουν πλούτο για να συντηρούν περισσότερους. Αυτό σημαίνει μείωση του βιοτικού επιπέδου.
- Συνθήκη που δυσχεραίνει πολύ -αν δεν καθιστά αδύνατη- την έξοδο από την κρίση...
Σαφώς. Στην καλύτερη περίπτωση αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να καθυστερήσουμε δραματικά να βγούμε από την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε.

- Έχετε εκφράσει έντονο προβληματισμό και για τις ηλικιακές ομάδες που πλήττει κυρίως η ανεργία (νέους και γυναίκες) αλλά και για την ραγδαία αύξησή της από μήνα σε μήνα...
Ναι, γιατί αυτό δείχνει ότι από μήνα σε μήνα μειώνονται δραστικά οι θέσεις εργασίας, κλείνουν με ραγδαίο ρυθμό ή συρρικνώνουν τη δραστηριότητά τους επιχειρήσεις.
Το πρώτο τρίμηνο του έτους ο αριθμός αυτό ήταν σημαντικός. Τώρα βέβαια από τον Απρίλιο και μέχρι τον Σεπτέμβριο, οπότε θα επανέλθει σε αυξητικά επίπεδα, εκτιμούμε ότι θα κρατηθεί σε μία στασιμότητα η ανεργία, λόγω της αύξησης του τουρισμού και των προσλήψεων από τις τουριστικές επιχειρήσεις.
Βέβαια σε ό,τι αφορά την ποιότητα αυτών των θέσεων εργασίας, οι περισσότερες αφορούν ελαστικές μορφές με τετράωρα και τρίωρα, μειωμένη ασφάλιση ή και χωρίς ασφάλιση κτλ
- Ουσιαστικά δηλαδή μιλάμε για πλασματική μείωση της ανεργίας μέσω ημιαπασχόλησης και χαρτζιλικιού αντί μισθού...
Σωστά. Δυστυχώς η πλήρης σταθερή απασχόληση με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα είναι πλέον δυσεύρετη.

Κοινωνιολόγοι σε απόγνωση...!

Πηγή:Ρεθεμνιώτικα Νέα

Η νεκρώσιμη καμπάνα της αστικής κοινωνιολογίας

Σίγουρα, όσοι από εσάς θα μπείτε στον ευγενή κόπο να διαβάσετε αυτό το άρθρο, θα έχετε αναρωτηθεί τι τέλος πάντων είναι ο κοινωνιολόγος, ποιες είναι οι επαγγελματικές προοπτικές της κοινωνιολογίας ως τμήματος, που μπορείς να βρεις έναν κοινωνιολόγο, σε τι μπορεί να σε βοηθήσει κτλ… Όπως θα καταλάβατε απ’ την βαθυστόχαστη εισαγωγή μας στο θέμα του άρθρου, θα μιλήσουμε για τα εργασιακά δικαιώματα της Κοινωνιολογίας. Κακά τα ψέματα, η Κοινωνιολογία δεν έχει σαφές επαγγελματικό μέλλον, όπως έχουν άλλα τμήματα, π.χ. Ιατρική, Λογιστική ή Παιδαγωγικά, και αυτό θεωρητικά και πρακτικά θέτει σε μια δυσμενή θέση τους φοιτητές των τμημάτων Κοινωνιολογίας αλλά και τους υποψηφίους εισακτέους σ’ αυτά τα τμήματα μέσω των Πανελληνίων εξετάσεων. Είναι σαφές ότι περίπου 800 φοιτητές, που εισάγονται κάθε χρόνο στα τμήματα Κοινωνιολογίας, θα είναι οι περισσότεροι άνθρωποι που θα οδηγηθούν είτε στην ανεργία είτε σε κάποιο άλλο επάγγελμα καθόλου συναφές με το αντικείμενο σπουδών τους!
Ας αναρωτηθούμε κάτι, λοιπόν, με ρεαλισμό: Που μπορεί, στην Ελλάδα πάντα, να δουλέψει ένας απόφοιτος Κοινωνιολογίας; Ας σκεφτούμε λίγο. Μπορεί να διδάξει το μάθημα της Κοινωνιολογίας στην Γ Λυκείου, μπορεί… να γίνει ακαδημαϊκός. Τα παραδείγματα που δίνουμε είναι λίγα, γιατί κι εμείς οι ίδιοι δυσκολευόμαστε να σκεφτούμε που μπορεί να δουλέψει ένας κοινωνιολόγος! Ας δούμε, όμως, και την… πλέον ουτοπική σκοπιά, όπως τη διαβάσαμε στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως (αριθμός φύλλου 199, τεύχος 1ο, 1 Οκτωβρίου του 2009).

ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ: ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ. Δημήτρης Πατέλης

Πηγή:Λογική της Ιστορίας άρθρα  

Του Δημήτρη Πατέλη

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

            Η ανεργία είναι μια από τις δεινότερες καταστάσεις, στις οποίες μπορεί να περιέλθει ο άνθρωπος αν δεν έχει άλλους πόρους διαβίωσης εκτός από την εργασία του. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα περίπλοκο κοινωνικό φαινόμενο, τα αίτια και οι συνέπειες του οποίου καθιστούν ανέφικτες, ανεπαρκείς και ελλιπείς τις μονοσήμαντες και περιορισμένες προσεγγίσεις του.

            Οι περισσότερες μελέτες για την ανεργία συνήθως αυτοπεριορίζονται σε ένα μινιμαλιστικά  συρρικνωμένο πλαίσιο και επικεντρώνονται οι ήσσονος κλίμακας τεχνικές εμπειρικών επισημάνσεων.

            Η επιστημονική διερεύνηση του ζητήματος της ανεργίας οφείλει να εντάσσεται οργανικά σ’ ένα ευρύτερο διεπιστημονικό πλαίσιο, ικανό να ξεπερνά τον εμπειρισμό και τις φαινομενολογικές προσεγγίσεις του συρμού και να τεκμηριώνει στο επίπεδο της πολιτικής οικονομίας και της κοινωνικο-φιλοσοφικής θεώρησης τις προοπτικές της ένταξης του αγώνα εργαζομένων και ανέργων στην επαναστατική στρατηγική.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ - ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ - ΑΝΕΡΓΙΑ>

ΧΕΙΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΧΕΡΑΦΕΤΗΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ

            Σύμφωνα με τον απόλυτο, γενικό νόμο της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης «μια διαρκώς αυξανόμενη μάζα μέσων παραγωγής μπορεί χάρη στην πρόοδο της παραγωγικότητας της κοινωνικής εργασίας να τίθεται σε κίνηση από μια προοδευτικά φθίνουσα δαπάνη ανθρώπινης δύναμης».[1] Ως συνέπεια αυτού του νόμου ο εφεδρικός στρατός εργασίας, αυτός ο εργατικός «υπερπληθυσμός συσσώρευσης, αλλά και όρος ύπαρξης του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής[2], στα πλαίσια μιας αυτοαναπαραγόμενης διαδικασίας, τα αποτελέσματα της οποίας γίνονται στη συνέχεια αίτια, ενώ οι εναλλασσόμενες φάσεις της αποκτούν περιοδική μορφή.[3] Ο αυθόρμητος καταμερισμός εργασίας προκαλεί επίσης την δομική ανεργία, η οποία διασφαλίζει την απελευθέρωση της εργασίας για την αναδιανομή της μεταξύ των σφαιρών και των κλάδων της παραγωγής.

            Η ανεργία είναι οργανική έκφραση των χαρακτηριστικών για την κεφαλαιοκρατία τρόπων διευθέτησης των αντιφάσεων που ενυπάρχουν στην ανάπτυξη των ίδιων των παραγωγικών δυνάμεων. Η εξοικονόμηση εργασίας μετατρέπεται για πολλούς ικανούς προς εργασία ανθρώπους σε «απαλλαγή» από την εργασία, η αντιστοιχία επιτυγχάνεται προσωρινά με τις κυκλικές κρίσεις, ενώ ο κοινωνικός καταμερισμός της εργασίας αναπτύσσεται με τον μηχανισμό της δομικής ανεργίας.

            Η επιστημονική και τεχνική πρόοδος παρέχει στο κεφάλαιο διαρκώς αυξανόμενες δυνατότητες διεύρυνσης στα πλαίσια της ήδη συσσωρευμένης αξίας, είτε ακόμα και με απόλυτη μείωση της τελευταίας. Η συνένωση της αποσπασμένης από την άμεση εργασία επιστήμης με το κεφάλαιο επιτρέπει στο τελευταίο να «ιδιοποιείται δωρεάν» τα αποτελέσματα της κοινωνικής προόδου[4]. Το κεφάλαιο αποκτά τη δυνατότητα περαιτέρω ανάπτυξης, χωρίς να αυξάνει, αλλά αντίθετα μειώνοντας τις δαπάνες για ζωντανή εργασία, «απωθώντας» όλο και περισσότερο τον ίδιο τον άνθρωπο από την παραγωγή,  παίρνοντας την μορφή όλο και πιο τελειοποιημένων, αυτοματοποιημένων μέσων παραγωγής, για την λειτουργία των οποίων όλο και λιγότερο αναγκαία γίνεται η άμεση συμμετοχή του ανθρώπου. Όπως είναι φυσικό η πλήρης απασχόληση δεν ταυτίζεται με τα κριτήρια εκείνα της οικονομικής «ανάπτυξης» που αντικειμενικά υπαγορεύει η υπό τις εκάστοτε συνθήκες μέγιστη δυνατή κερδοφορία.

            Μέσα απ’ αυτές τις αντιφάσεις διαφαίνονται ήδη σαφώς οι τάσεις προς μια διαδικασία κατά την οποία «η άμεση εργασία και η ποσότητα της εξαφανίζονται ως καθοριστική αρχή της παραγωγής, της δημιουργίας χρηστικών αξιών, από ποσοτικής πλευράς η άμεση εργασία ανάγεται σε λιγότερο σημαντικό μερίδιο, ποιοτικά μετατρέπεται σε κάποια αναγκαία μεν πλην όμως δευτερεύουσας σημασίας στιγμή σε σχέση με την καθολική επιστημονική εργασία, σε σχέση με την τεχνολογική χρησιμοποίηση της φυσιογνωσίας».[5] Γίνεται κατ’ αυτόν τον τρόπο προφανής η ανεπάρκεια της κατ’ εξοχήν στατικής και ποσοτικής αντιμετώπισης των προβλημάτων που αφορούν τις σύγχρονες τάσεις στον καταμερισμό της κοινωνικής εργασίας και του κοινωνικού χρόνου. Αυτή η στατική αντιμετώπιση οδηγεί π.χ. στην αναγωγή του προβλήματος της ανεργίας και των επιπτώσεών της σε κάποια περιθωριακά ποσοστά του εργατικού δυναμικού, του πληθυσμού κλπ.

Εκτίναξη της ανεργίας της νεολαίας, ανεξαρτήτως επιπέδου εκπαίδευσης

Πηγή: LeftEngineers

Τα Μέσα τη μετέδωσαν απλά ως άλλη μια κακή είδηση, αξιοποιώντας την μάλιστα κατάλληλα για το Δόγμα του Σοκ το οποίο πασχίζουν να μας επιβάλουν.
Πρόκειται για το έγκλημα που διαπράττεται εναντίον της νεολαίας. Στους νέους έως 24 ετών η ανεργία έφθασε το 37% από 30,4% πέρυσι. Στις ηλικίες μεταξύ 25 και 34 χρονών το ποσοστό ανεργίας διαμορφώθηκε στο 21,3% και αυξήθηκε περίπου επτά ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2010.
Η έρευνά μας
Στο σύνολο του πληθυσμού παρατηρούνται τα γνωστά παράδοξα της απασχόλησης στην Ελλάδα, με κύριο χαρακτηριστικό τη συνεχή χειροτέρευση των ευκαιριών απασχόλησης για όσους έχουν υψηλά προσόντα. Βεβαίως, με την κρίση, παρατηρείται μια ραγδαία αύξηση της ανεργίας για τους εργαζόμενους με χαμηλότερα επίπεδα  εκπαίδευσης (ίσως γιατί είναι πιο εύκολη για την εργοδοσία η απόλυση μη εξειδικευμένων εργαζομένων, ίσως γιατί αυτοί με ανώτατες σπουδές φεύγουν μαζικά στο εξωτερικό…). Διαφορετικές και συγκλονιστικές είναι όμως οι επιπτώσεις της κρίσης  στους νέους που ξεκινούν την καριέρα τους .
Για τους νέους  αποδεικνύεται  η τραγική κατάσταση που διαμόρφωσε η ελεύθερη αγορά και η κρίση στο πλέον δυναμικό τμήμα της νεολαίας, αυτού της ηλικίας μεταξύ 25-29 ετών . Ιδιαιτέρως αυτών με το υψηλότερο επίπεδο σπουδών, στους οποίους θα έπρεπε να στηριζόμαστε για διέξοδο από την κρίση.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στα 2 χρόνια της κρίσης υπερδιπλασιάστηκε (111%) η ανεργία των κατόχων διδακτορικού και master ενώ πάνω από 68% αυξήθηκε η ανεργία των αποφοίτων ΑΕΙ.
Προτείνουμε, το ΤΕΕ, να προβάλει το θέμα, σε συνεργασία με τα Πολυτεχνεία και με το σύνολο των επιστημονικών φορέων, απαιτώντας μέτρα για ενίσχυση της απασχόλησης των νέων επιστημόνων και προστασία των ανέργων.

Σχόλιο: Η εκτίναξη της ανεργίας των πτυχιούχων μέσα σε ένα μόνο έτος οφείλεται στις "αγκυλώσεις" των πανεπιστημίων γελοίοι θιασάρχες της διεθνούς αστικής τάξης; Και η ανεργία των αποφοίτων δευτεροβάθμιας τότε; Ή μήπως η εκτίναξη της ανεργίας οφείλεται στον γενικό νόμο που σας καθορίζει, αυτόν της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης,  που στην κρίση της κεφαλαιοκρατίας  μετατρέπει μαζικά σε πάουπερς, ανθρώπους με πρωτόγνωρες για την ανθρωπότητα δημιουργικές ικανότητες; Μήπως ήρθε η ώρα, η μορφωμένη εργατική τάξη να αρχίσει να εργάζεται δραστήρια για να μας αδειάσετε μια για πάντα όχι τη γωνιά αλλά τον πλανήτη; Της εξασφαλίσατε άπλετο χρόνο αργίας μέχρι το θάνατο από την πείνα. Δε θα ναι άλλωστε πολύ δύσκολο. Ξενιτεύοντάς μας, έχετε ήδη συγκροτήσει ένα εν δυνάμει παγκόσμιο επαναστατικό δίκτυο. Τικ, τακ, τικ, τακ, πλησιαζει η ώρα του Σήνιορ....

Στο σταθμό του Μονάχου...

Πηγή:http://www.santoriniosgatos.gr/
Ουρά έξω από το κτίριο της Πολυτεχνικής σχολής στη Θεσσαλονίκη, όπου μιλούσε ο εκπρόσωπος του γερμανικού ΟΑΕΔ, έκαναν εκατοντάδες φοιτητές και επαγγελματίες γιατροί και μηχανικοί για μια πιθανή θέση εργασίας στη Γερμανία. Η δήλωση του γερμανού υφυπουργού Εργασίας Ράλφ Μπραουκσιέπε ότι η χώρα του χρειάζεται…

100.000 μηχανικούς κινητοποίησε δεκάδες φοιτητές και απόφοιτους που έσπευσαν χθες στο φουαγιέ της Πολυτεχνικής Σχολής, όπου πραγματοποιήθηκε η «Ημέρα ενημέρωσης για σπουδές και έρευνα στη Γερμανία». Ο εκπρόσωπος του γερμανικού ΟΑΕΔ (Bundesagentur fur Arbeit) Ραλφ Κτσάτσεκ δεν προλάβαινε να ενημερώνει τους ενδιαφερόμενους, όχι μόνο μηχανικούς αλλά και γιατρούς, που επίσης έχουν μεγάλες πιθανότητες να βρουν δουλειά στη Γερμανία.
Σύμφωνα με τον ίδιο, καθώς η γερμανική βιομηχανία ανακάμπτει από την επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, υπάρχει μεγάλη ζήτηση για (γερμανόφωνους) μηχανολόγους μηχανικούς, ηλεκτρολόγους μηχανικούς, μηχανικούς αυτοκινήτων, μηχανικούς αεροναυπηγικής, ειδικούς στους τομείς των τηλεπικοινωνιών και της πληροφορικής. Σε πολλά νοσοκομεία της επαρχίας υπάρχει έλλειψη σε γιατρούς -ακτινολόγοι, χειρουργοί, παθολόγοι, νευρολόγοι, ορθοπεδικοί και οδοντίατροι έχουν τη μεγαλύτερη ζήτηση- αλλά και νοσηλευτικό προσωπικό. Ήδη οι Έλληνες είναι η δεύτερη σε μέγεθος ομάδα ξένων γιατρών στα γερμανικά νοσοκομεία, μετά τους Αυστριακούς. Με την όξυνση των συνεπειών της κρίσης, αλλά και την πολυετή αναμονή για ειδικότητα, που φτάνει μέχρι και τα δέκα έτη, ο αριθμός των γιατρών που θα πάρουν το δρόμο της ξενιτιάς αναμένεται να αυξηθεί.
Πριν για σπουδές, τώρα για δουλειά
Στα έξι χρόνια που ζει στην Ελλάδα η διευθύντρια της γερμανικής υπηρεσίας ακαδημαϊκών ανταλλαγών Κάτια Γιάεκελ είδε μια κρίσιμη μεταστροφή: “Στην αρχή όσοι απευθυνόταν σε μας ενδιαφέρονταν για σπουδές ή μεταπτυχιακό με την προοπτική αργότερα να επιστρέψουν πίσω στην Ελλάδα. Τον τελευταίο χρόνο υπάρχει η τάση μετανάστευσης με σκοπό την εργασία”. Όπως διευκρινίζει η ίδια, ενδιαφέρον υπάρχει από απόφοιτους με βασικό πτυχίο ιατρικής, νομικής ή πολυτεχνείου, ενώ στη Γερμανία υπάρχει ζήτηση για επιστήμονες με ειδίκευση και εμπειρία. Για την αναζήτηση εργασίας στη Γερμανία δεν υπάρχει κάποιος οργανισμός που υποδέχεται αιτήσεις των ενδιαφερομένων, οι ίδιοι θα πρέπει να κάνουν αναζήτηση σε εξειδικευμένα για κάθε επάγγελμα πόρταλ εύρεσης εργασίας. Μια καλή αρχή, πάντως, είναι η διεύθυνση www.arbeitsagentur.de.
“Αυτή τη στιγμή, η γερμανική οικονομία υπολογίζεται ότι έχει ανάγκη από 100.000 μηχανικούς κάθε ειδικότητας», ο υφυπουργός Εργασίας της Γερμανίας, Ραλφ Μπράουκσιεπε, ενώ τα λεγόμενά του επιβεβαίωσε και ο αναπληρωτής διευθυντής της Συνομοσπονδίας Γερμανικών Εργοδοτικών Ενώσεων (BDA) Ματίας Θορνς. Το μέγεθος της ζήτησης που παρουσιάζει η Γερμανία σε μηχανικούς καταδεικνύεται από το γεγονός ότι το σύνολο των ελλήνων μηχανικών, μελών του ΤΕΕ, είναι περίπου 110.000. Χαρακτηριστικός ήταν επίσης ο τρόπος με τον οποίο σχολίασε τη δήλωση του γερμανού υπουργού ο πρόεδρος του ΤΕΕ Κεντρικής Μακεδονίας Τάσος Κονακλίδης: «Εάν οι Γερμανοί ζητούν 100.000 μηχανικούς, εμείς να τους στείλουμε αύριο τους 50.000!”.

Μουσικό σχόλιο 

Οι νέοι... παίρνουν τα βουνά

Πηγή:Έθνος

Ανθρωποι που έχασαν τις δουλειές τους ή είδαν τα εισοδήματά τους να μειώνονται, εγκαταλείπουν τα αστικά κέντρα και αναζητούν διέξοδο στη γη. Την ώρα που η ανεργία χτυπάει «κόκκινο», η απασχόληση σε γεωργία και κτηνοτροφία παρουσιάζει αύξηση

Τα... βουνά έχουν πάρει χιλιάδες νέοι Ελληνες, διωγμένοι από την κρίση και την ανεργία στα μεγάλα αστικά κέντρα. Καθώς οι θέσεις εργασίας χάνονται η μία μετά την άλλη και το φάσμα της εργασιακής ανασφάλειας μεγαλώνει, πολλοί 30άρηδες επιστρέφουν στα χωριά τους, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη. Η κατάρρευση της οικοδομής και το κραχ στον τριτογενή τομέα των υπηρεσιών σπρώχνει ολοένα και περισσότερους στην επαρχία και την αγροτική ζωή.

Στα χωριά και στις πόλεις της υπαίθρου, πρώην στελέχη εταιρειών, εργολάβοι οικοδομικών εργασιών, άνθρωποι που έχασαν τις δουλειές τους ή είδαν τα έσοδά τους να περικόπτονται ψάχνουν μια διέξοδο στην κρίση κοντά στη γη και στα προϊόντα της. Ανοίγουν καταστήματα με βιολογικά προϊόντα, ασχολούνται με τη μελισσοκομία, την κτηνοτροφία και με «πρωτοποριακές» καλλιέργειες, όπως τα σαλιγκάρια, η τρούφα ή τα ρόδια, που έχουν καλή τιμή ως τελικό προϊόν και ο χυμός τους κατακτά τα σούπερ μάρκετ. Η γεωργία, στους χαλεπούς καιρούς, ανθεί ξανά...

Τα τελευταία δύο χρόνια η οικογένεια του 44χρονου Σάββα Λαμπριανίδη έχει εγκαταλείψει τη συμπρωτεύουσα για να εγκατασταθεί μόνιμα στο χωριό Αναγέννηση στις Σέρρες

Δεν είναι τυχαίο πως ενώ η ανεργία χτυπάει κόκκινο, οι απασχολούμενοι στον πρωτογενή τομέα, οι αγρότες δηλαδή και οι κτηνοτρόφοι, αυξάνονται. Για την ακρίβεια, ο αγροτικός τομέας είναι σχεδόν ο μοναδικός που εμφανίζει αύξηση της απασχόλησης τα τελευταία δύο χρόνια. «Το πρώτο εξάμηνο του 2010 διαπιστώσαμε μια αύξηση της απασχόλησης στην αγροτική οικονομία της τάξης του 6,1% σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του 2009», διευκρινίζει ο γενικός διευθυντής της ΠΑΣΕΓΕΣ, Γιάννης Τσιφόρος, ο οποίος εκτιμά πως το 2010 η συνολική αύξηση της απασχόλησης στον κλάδο θα κυμανθεί γύρω στο 10%.
Η τάση αυτή άρχισε να διαφαίνεται από το 2008, ενώ δείχνει να παγιώνεται το 2009 και το 2010. «Πολύς κόσμος προβληματίζεται και αναζητεί λύση στην ύπαιθρο», λέει ο Δημήτρης Μιχαηλίδης, στέλεχος της Πανελλήνιας Ενωσης Νέων Αγροτών. «Αρκετοί αστοί διέκοψαν φέτος την ενοικίαση των χωραφιών τους, λέγοντας πως θέλουν να τα καλλιεργήσουν οι ίδιοι, ενώ συνεχώς μας προσεγγίζουν άνθρωποι από Αθήνα, Θεσσαλονίκη κ.α. και μας ρωτούν τι θα μπορούσαν να καλλιεργήσουν».
Σάββας και Μάρκος
Πατέρας και γιος γύρισαν στο χωράφι
Τα τελευταία δύο χρόνια η οικογένεια του 44χρονου Σάββα Λαμπριανίδη έχει εγκαταλείψει τη συμπρωτεύουσα για να εγκατασταθεί μόνιμα στο χωριό Αναγέννηση στις Σέρρες.
«Γεννήθηκα στο χωριό και μόλις παντρεύτηκα έφυγα για τη Θεσσαλονίκη, σε ηλικία 22 χρόνων. Εκεί δούλεψα σε δύο βιοτεχνίες-κλωστήρια. Οταν έσπασε η δουλειά, το 2000, έφτιαξα ένα συνεργείο καθαρισμού. Δούλεψα υπερβολικά, αλλά δεν έβγαινε μεροκάματο».
Με τρία παιδιά στον προθάλαμο της ανεργίας αποφάσισε να γυρίσει στο χωριό και στα χωράφια του. Επισκεύασε το πατρικό του σπίτι και ξεκίνησε με 17,5 ιδιόκτητα στρέμματα. Τώρα νοικιάζει 700. Καλλιεργεί ρύζι, καλαμπόκι και τεύτλα.
«Το χωριό μου έχει ριζοχώραφα. Το ρύζι είναι μια παραγωγή που έχει μέλλον, επειδή υπάρχουν άδειες για ορισμένους νομούς και συγκεκριμένα χωριά. Δεν μπορεί να το σπείρει ο καθένας όπου θέλει».
Ο μεγάλος γιος του, ο 21χρονος Μάρκος, που μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε ηλεκτρολόγος εγκαταστάσεων, είναι κι αυτός τώρα κατά κύριο επάγγελμα αγρότης.
«Είναι μια καλή διέξοδος στην κρίση. Η δουλειά του αγρότη είναι δύσκολη, αλλά το προτιμώ από το να δουλεύω για 400 και 500 ευρώ και να φοβάμαι μην απολυθώ».

Ιδού το μέλλον μας: Τούνελ ανεργίας μέχρι το 2025!!!

πηγή: tvxs
του Ανδρέα Πετρόπουλου

Ίσως και περισσότερα από 15 χρόνια θα διαρκέσει το «τούνελ» της ανεργίας στην Ελλάδα, που καταρρίπτει, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, το ένα μετά το άλλο όλα τα αρνητικά ρεκόρ, με το πλέον εμφατικό αυτό που δείχνει ότι, για πρώτη φορά μεταπολεμικά, οι οικονομικά μη ενεργοί ξεπερνούν τους οικονομικά ενεργούς πολίτες.
Μόλις σε ένα χρόνο (τέλος 2009 με τέλος 2010), διάστημα κατά το οποίο εφαρμόζεται η πολιτική του Μνημονίου που επιφέρει βαθεία ύφεση, χάθηκαν τουλάχιστον 230.000 θέσεις εργασίας. Η αύξηση της μακροχρόνιας ανεργίας (για διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους) συνεχίζει ακάθεκτη και αφορά σχεδόν 7 στους 10 ανέργους. Κατακόρυφη είναι η άνοδος στις ηλικιακές ομάδες των νέων έως 24 ετών, που φτάνει το 39%. Στη συγκεκριμένη κατηγορία, το 2005 η ανεργία έφθανε το 26,7% και το 2009 το 28,9%. Το ποσοστό ανεργίας σχεδόν διπλασιάστηκε και στις πλέον παραγωγικές ηλικιακές ομάδες. Συγκεκριμένα διαμορφώνεται πλέον στο πρωτοφανές 9,2% για τους εργαζόμενους μεταξύ 45 - 55 ετών, όταν μόλις πριν ένα χρόνο η ανεργία στη συγκεκριμένη ομάδα έφτανε το 5,9% στο τέλος του 2009.
Συνολικά το 2010 οι οικονομικά ενεργοί φθάνουν τα 4.233.00 έναντι 4.353.000 που καταγράφονται ως οικονομικά μη ενεργοί. «Το στοιχείο αυτό είναι πρωτόγνωρο και καταγράφεται για πρώτη φορά μεταπολεμικά», σημειώνει ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ και καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου Σάββας Ρομπόλης, προσθέτοντας ότι η έκρηξη της ανεργίας θα συνεχιστεί αμείωτη και το πρώτο τρίμηνο του 2011, καθώς το ποσοστό μείωσης του ΑΕΠ (ύφεση) συνεχίζει να είναι πρωτοφανώς υψηλό, στο 6%, όπως δηλαδή έκλεισε και το τέταρτο τρίμηνο του 2010. Αν συνεχιστεί αυτή η πολιτική και συνταγματοποιηθεί μάλιστα και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μέσω του Συμφώνου Σταθερότητας που ουσιαστικά είναι Σύμφωνο Λιτότητας, όπως επιδιώκει η Γερμανία, που φαίνεται να επαναφέρει το ξεχασμένο (από το 1929) ρεύμα του ορθοφιλελευθερισμού (συνταγματοποίηση νομισματικής σταθερότητας και περιοριστικής πολιτικής), τότε τα επίπεδα ανεργίας στην Ελλάδα θα επιστρέψουν σε μονοψήφια επίπεδα προς το 2025»!

Η Ανεργία των Νέων (Συγκριτικά Στατιστικά Στοιχεία)

 πηγή: Cynical

Πολύς λόγος γίνεται την τελευταία χρονιά, και όχι αδίκως, για την ανεργία των νέων ανθρώπων και για τις χαμηλές τους απολαβές. Αυτό που ακούγεται από παντού είναι ότι το ποσοστό ανεργίας που χαρακτηρίζει τη γενιά αυτή στη χώρα μας αγγίζει το 25%, ποσοστό που εκ πρώτης όψεως φαίνεται αρκετά υψηλό.

Πρόθεσή μου είναι να εξετάσω το βαθμό που η προηγούμενη εικόνα αντιστοιχεί στην πραγματικότητα. Για το λόγο αυτό ανέτρεξα στις στατιστικές μετρήσεις του ΟΟΣΑ για το έτος 2007.

Στους εν λόγω στατιστικούς πίνακες του ΟΟΣΑ η ανεργία ανά ηλικιακή ομάδα υπολογίζεται με δυο τρόπους. Είτε σε σχέση με τον συνολικό αριθμό ανέργων, (share of unemployment by age), είτε εντός του στενά δικού της ηλικιακού group, (unemployment rate by age).

Για την παρούσα ανάλυση επέλεξα τα στοιχεία εκείνα τα οποία αναφέρονται στην ηλικιακή ομάδα 25-29, την οποία θεωρώ ότι αντιπροσωπεύει καλύτερα τους πρωτο-εργαζόμενους νέους. Η μικρότερη ηλικιακή ομάδα 15-24 απαρτίζεται στη συντριπτική της πλειονότητα από μαθητές και σπουδαστές οι οποίοι κατά κανόνα, λόγω πολιτισμικών παραγόντων δεν συνηθίζουν να εργάζονται ταυτόχρονα με τις σπουδές τους, όπως είθισται στις αγγλοσαξονικές κυρίως χώρες.


Α. Θεωρώντας κατ’ αρχάς το ποσοστό συμμετοχής τού ως άνω ηλικιακού group στο συνολικό αριθμό ανέργων, (share of unemployment by age), διαπιστώνουμε ότι αυτό όντως ανέρχεται στο 24.1%. Δηλαδή σε σύνολο 100 ανέργων, οι 24.1, δηλαδή το ¼ περίπου αυτών, είναι νέοι ηλικίας 25-29 ετών. Ενώ, στο επόμενο ηλικιακό group, 30-34, το ποσοστό αυτό πέφτει στο 16.1%.

Η απορρόφηση των πτυχιούχων πανεπιστημίου στην αγορά εργασίας Μ.Καραμεσίνη

Πηγή:Alfavita, Αυγή

Τους τρώει η ανασφάλεια και η ετεροαπασχόληση...

Στεφανάκου Πίκια



Παίρνουν το πτυχίο τους στην ώρα του και μάλιστα με "λίαν καλώς", κάνουν και μεταπτυχιακά και δεν είναι και καθόλου ... καβαλημένα καλάμια περιμένοντας... βασιλική απασχόληση. Παρά τα προσόντα της είναι μια γενιά... αδικημένη γιατί είναι μια γενιά που παρ' ότι φαίνεται ότι βρίσκει δουλειά, δεν έχει σταθερή δουλειά, ετεροαπασχολείται σε ένα μεγάλο ποσοστό και επιπλέον δεν έχει θετικές προοπτικές επαγγελματικής εξέλιξης. Αυτά είναι τα τρία μεγάλα προβλήματα των νέων πτυχιούχων όπως καταγράφονται από μεγάλη πανελλαδική έρευνα της Οριζόντιας Δράσης που υποστηρίζει τα Γραφεία Διασύνδεσης όλων των ελληνικών πανεπιστημίων. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 13.612 αποφοίτους των ετών 1998-2000 οι οποίοι αποτελούν το 22,3% του πληθυσμού αποφοίτων που πήραν το πτυχίο τους την παραπάνω περίοδο. Επιστημονικά υπεύθυνη της έρευνας είναι η Μ.Καραμεσίνη, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το βασικό εύρημα της έρευνας έχει ως εξής: ενώ 5-7 χρόνια μετά την αποφοίτησή του το 84% των πτυχιούχων πανεπιστημίου απασχολούνται και άρα είναι εργασιακά ενταγμένοι, 43% δεν είναι ακόμα επαγγελματικά ενταγμένοι. Σύμφωνα με την έρευνα ένας στους τρεις πτυχιούχους έχει επισφαλή απασχόληση, ένας στους τέσσερις ετεροαπασχολείται ενώ το 45% των πτυχιούχων εργάζονται με ευέλικτες μορφές εργασίας. Το ποσοστό ανέργων πτυχιούχων ήταν 6,4%. Ομως, τέσσερις στους δέκα άνεργους είναι σε μακροχρόνια ανεργία (για πάνω από ένα έτος). Τα παραπάνω ευρήματα τεκμηριώνουν τη μεγάλη ανατροπή στις εργασιακές σχέσεις και καταδεικνύουν τα ψέματα στα οποία στηρίχτηκε η κυβέρνηση για να νομιμοποιήσει την "μεταρρύθμιση" της ανώτατης εκπαίδευσης. Η έρευνα καταρρίπτει και το μύθο του αιώνιου φοιτητή που "σπαταλά" το δημόσιο χρήμα καθώς το 82% των αποφοίτων (συμπεριλαμβανομένων αυτών των κλάδων 5ετούς και 6ετούς φοίτησης) είχε αποφοιτήσει μέχρι την ηλικία των 25 ετών. Μάλιστα, το 50% είχε πάρει πτυχίο με μόνο ένα έτος καθυστέρηση σε σχέση με την επίσημη διάρκεια σπουδών του. Ο δεύτερος μύθος που καταρρίπτεται είναι ότι δεν φταίει το πανεπιστήμιο για τις δυσκολίες επαγγελματικής ένταξης των πτυχιούχων. Το γεγονός ότι ένας στους τέσσερις απόφοιτους ετεροαπασχολείται έχει να κάνει "με τη διαρθρωτική αδυναμία της ελληνικής οικονομίας να δημιουργήσει θέσεις εργασίας για εργατικό δυναμικό υψηλής εκπαίδευσης". Ενας ακόμα μύθος που καταρρίπτεται και στήριξε την κυβερνητική ρητορική απαξίωσης του δημόσιου πανεπιστημίου είναι ότι ουδείς είναι ικανοποιημένος από το έργο που παράγεται. Το ερωτηματολόγιο της έρευνας συμπεριέλαβε μια ερώτηση για την ικανοποίηση από τις σπουδές με ρητή αναφορά στο πρόγραμμα σπουδών, τους διδάσκοντες, τις λειτουργικές υποδομές και τη διοικητική στήριξη. Το 65% των αποφοίτων απάντησαν ότι είναι ευχαριστημένοι από τις σπουδές τους και μόλις 10% δήλωσαν δυσαρεστημένοι. 'Ενας άλλος μύθος που ανατρέπεται είναι αυτός που θέλει τους πτυχιούχους να κά-α-αθονται μέχρι να βρουν δουλειά που να αντιστοιχεί απόλυτα στις προσδοκίες τους. Υπάρχει σειρά ευρημάτων (π.χ. ότι ένας στους δύο πτυχιούχους έχει εμπειρία περιστασιακής απασχόλησης πριν από την τρέχουσα απασχόληση) που ανατρέπουν την εικόνα των... καλομαθημένων παιδιών που κάθονται και περιμένουν. Ξαναγυρνάμε στα προβλήματα και στις επιπτώσεις τους: Το υπ' αριθμόν ένα πρόβλημα των πτυχιούχων δεν είναι τόσο η ανεργία και το ύψος των αποδοχών (σύμφωνα με την έρευνα στη γενιά των 700 ευρώ ανήκε το 17% των ερωτηθέντων ενώ ένας στους τρεις πτυχιούχους βρέθηκε το 2005 να παίρνει καθαρά πάνω από 1.100 ευρώ το μήνα). Το μεγάλα προβλήματα είναι η έλλειψη σταθεροποίησης στην απασχόληση και θετικών προοπτικών επαγγελματικής εξέλιξης, η εμπλοκή σε ευέλικτες μορφές απασχόλησης με μειωμένα εργασιακά δικαιώματα για χρονικά διαστήματα πολύ μεγαλύτερα της αρχικής περιόδου εισόδου στην αγορά εργασίας και η ετεροαπασχόληση. Οι επιπτώσεις δραματικές. Το αίσθημα ανασφάλειας, επισημαίνεται στην έρευνα, ως προς τις προοπτικές σταθερής εργασιακής ένταξης και επαγγελματικής αποκατάστασης προκαλεί καθυστέρηση της οικονομικής ανεξαρτητοποίησης των νέων από τους γονείς και εγκατάλειψης της γονικής στέγης καθώς και αναβολή της απόφασης απόκτησης παιδιών για μεγαλύτερες ηλικίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι με μέση ηλικία τα 29 έτη, μόνο το 20,5% των γυναικών πτυχιούχων του δείγματος βρέθηκαν να έχουν τέκνα 5-7 χρόνια μετά την αποφοίτηση. Το αντίστοιχο ποσοστό για τους άνδρες αποφοίτους μέσης ηλικίας 30 ετών είναι μόλις 11,5%. Επίσης, η συγκατοίκηση των γονέων με τα παιδιά ακόμα και μέχρι τα 30-35 χρόνια τους και η οικονομική τους στήριξη (το μόνιμο χαρτζηλίκωμα) μέχρι τη σταθεροποίηση στην απασχόληση αυξάνουν το οικονομικό κόστος και τον ψυχικό φόρτο απόκτησης παιδιών και λειτουργούν περιοριστικά ως προς τη γονιμότητα των νέων γενιών. Μετά απ' αυτά δεν είναι περίεργο που το 61% των αποφοίτων προτιμά να εργαστεί στο δημόσιο τομέα. Στα λίγα αλλά στα σίγουρα. Τι κρίμα για μια τόσο προικισμένη γενιά... Τέλος, η έρευνα επιβεβαίωσε την άποψη ότι οι μεταπτυχιακές σπουδές έχουν ήδη εξελιχθεί σε "τέταρτη βαθμίδα" της εκπαίδευσης και εντάσσονται πλέον ενεργά στις ατομικές στρατηγικές επαγγελματικής ένταξης τεσσάρων πτυχιούχων στους δέκα, επαναπροσδιορίζοντας τους επαγγελματικούς στόχους και τις προσδοκίες τους και μεταθέτοντας τον χρονικό ορίζοντα ολοκλήρωσης της διαδικασίας μετάβασης. 


Η έρευνα ΕΔΩ