Σάββατο 5 Μαρτίου 2011


Το κείμενο αυτό μας έρχεται από τη δεκαετία του 1960 και εξετάζει την ανάπτυξη και τις αντιφάσεις του φιλελεύθερου πανεπιστημίου στην Αγγλία και του ρόλου του φοιτητικού κινήματος σε αυτόν, γεγονός που το καθιστά επίκαιρο στη σημερινή συγκυρία. Εξαιρετικά ενδιαφέρον! Society as a school and school as society.!!!

THE 1960s sees the birth of a new political generation in the advanced capitalist countries. Its school is the student movement. In Germany, Japan, America, France and Italy, combative student movements, born of explosive social tensions close below the surface of post-war affluence and political quietude, are demonstrating the vulnerability of advanced bourgeois society. Britain until recently appeared immune from such developments, although here too events of the past year pose the question as to the possible birth of a student movement. This essay is an exploration of that possibility. The focus is limited to the question of the actual basis for such a movement in the educational system itself.
What is historically distinctive about the student movements of today is their involvement, centrally, in politically contesting the established university structure and practice. This political contestation on a global scale is emerging during a decade of rapid and spectacular growth in higher education in the advanced capitalist nations. The connection between university expansion and student agitation and protest needs exploring, for the two are intimately related and each is revelatory of the other. In the process of expansion, in one country after another, traditional educational values and practices are subject to general questioning and the old university system is attacked from within and from without. This much is generally accepted, but what requires to be understood is the essential nature of the crisis that now manifests itself. It is a crisis embracing both teachers and students. Increasing numbers become conscious of it, as more and more experience the confusion and uncertainty now pervading academic work and study.
In Britain the active propagation of specifically student demands is a new phenomenon and precipitates an immediate response. The student "revolutions" at Hornsey and Guildford in June 1968 led to swift and far-sweeping action on the part of the local authorities concerned: students were expelled, teachers sacked and whole departments disbanded. At the London School of Economics the authorities, if somewhat less direct and primitive in their methods, are no less repressive; informing by teachers on students, erecting iron gates to forestall student occupations, requesting police intervention, issuing writs to selected militant students and threatening staff with disciplinary action and dismissal. Such repression accompanies the "concessions" recently negotiated by the National Union of Students with the Committee of Vice-Chance1lors.l The pattern is clear : where an increase in student representation in the on-going administering of the college fails to contain student unrest the State will step in. Parliament and press now speak with one voice of the need to crush student action at its inception.

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

«H γυμνή αλήθεια: Η μόρφωση δεν πρόκειται να γλιτώσει τους δυτικούς από το να γίνουν φτωχότεροι» Γουίλμπι Π.

H ειδικευμένη εργασία θα πέσει στα χαμηλότερα επίπεδα σε όλο τον κόσμο. Η μείωση στους μισθούς της μεσαίας τάξης, καθώς και στην ικανοποίηση από την εργασία, είναι μόνο η αρχή
Οι δυτικοευρωπαίοι και οι αμερικάνοι ετοιμάζονται να βιώσουν ένα τεράστιο σοκ. Για τα τελευταία τριάντα χρόνια οι κυβερνήσεις έχουν εξηγήσει ότι όταν δε μπορούν να προστατέψουν τις θέσεις εργασίας με τους παραδοσιακούς τρόπους κρατικής παρέμβασης, όπως με επιδοτήσεις και δασμούς, μπορούν να επεκτείνουν και να μεταρρυθμίσουν την εκπαίδευση, ώστε να μεγιστοποιήσουν τις ευκαιρίες. Αν αρκετοί άνθρωποι συνεχίσουν να αποκτούν υψηλού επιπέδου ικανοτήτες και προσόντα, οι ευρωπαίοι και οι αμερικάνοι θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν υψηλά επίπεδα ποιότητας ζωής. Αν δουλέψουν αρκετά σκληρά, κάθε γενιά θα μπορεί να τα καταφέρνει καλύτερα από τη γενιά των γονιών της. Όλο αυτό προϋποθέτει να γίνουν τα σχολεία σημείο αιχμής της αγοράς και να πειστούν τα πανεπιστήμια να διδάξουν «αγοραίες» δεξιότητες. Αυτό είναι το σκεπτικό πίσω από τις πολιτικές του Μαικλ Γκόουβ και όλων των προκατόχων του στη θέση των γραμματέων για θέματα Παιδείας.

Αλλά η οικονομική κατάρρευση του 2008 και η συνακόλουθη συμπίεση των εισοδημάτων αποκαλύπτουν σταδιακά μια δυσάρεστη αλήθεια. Όπως δείχνουν τα πορίσματα από το «Γραφείο για την Εθνική Στατιστική», οι πραγματικοί μισθοί στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχουν αυξηθεί από το 2005, γεγονός που συνιστά το πιο μακροχρόνιο πάγωμα στα επίπεδα ποιότητας ζωής από τη δεκαετία του 1920. Όσο κι αν δεν επηρεάζει την ικανότητα των ελίτ για αποταμίευση, η συμπίεση επηρεάζει κυρίως το μεγαλύτερο μέρος της μεσαίας τάξης, όσο και την εργατική τάξη. Αυτό δεν είναι παράδοξο, ούτε είναι  το αποτέλεσμα των εκπαιδευτικών ελλείψεων. Στις ΗΠΑ, όπου εισήγαγαν την μαζική ανώτατη εκπαίδευση πολύ πριν τη Βρετανία, η αγοραστική δύναμη του μέσου απόφοιτου έχει αυξηθεί ελάχιστα τα τελευταία τριάντα χρόνια. Όπως η εκπαίδευση απέτυχε να εκπληρώσει τις δημοκρατικές υποσχέσεις για κοινωνική δικαιοσύνη και κινητικότητα, ανάλογα θα αποτύχει να εκπληρώσει τις νεοφιλελεύθερες υποσχέσεις περί οικουμενικών ευκαιριών για βελτίωση.

«Απολύσεις» στο τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών

Την Τετάρτη 16/2 στη συνέλευση του τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του πανεπιστημίου της Πάτρας, μετά από εισήγηση του προέδρου Γ. Πανέτσου λήφθηκε η απόφαση για εφαρμογή των περικοπών στις πιστώσεις του μεγαλύτερου ποσοστού των καθηγητών που εργάζονταν στη σχολή με το καθεστώς του προεδρικού διατάγματος 407/80, όπως αυτό υποδείχθηκε από το Υπουργείο Παιδείας. Ο πρόεδρος μάλιστα πρότεινε δύο «εναλλακτικές»:δίδακτρα ή κλείσιμο του τμήματος!
Το τμήμα απασχολεί 18 μέλη ΔΕΠ (3 ακόμη είναι σε αναμονή για διορισμό) και μέχρι πρότινος 45 καθηγητές με σύμβαση ΠΔ 407/80 (η σύμβαση από Σεπτέμβρη από ετήσια έγινε εξαμηνιαία). Ουσιαστικά οι συμβασιούχοι καθηγητές αποτελούν πάνω από το 70% του διδακτικού προσωπικού του τμήματος, γεγονός που τους ορίζει αναγκαίο προσωπικό και σε καμία περίπτωση έκτακτο. Οι απολύσεις ή όπως θέλει να λέει ο πρόεδρος του τμήματος «Μη συνέχιση της συνεργασίας» αφορούν 19 καθηγητές 407 (σχεδόν το μισό των 407 του τμήματος) πράγμα που θα οδηγήσει στην υποβάθμιση της λειτουργίας του τμήματος, αφού πολλά μαθήματα εξαφανίζονται με τη δικαιολογία ξαφνικά ότι είναι άχρηστα (είτε αυτά, είτε οι διδάσκοντες)! Ουσιαστικά, πρόκειται για πραγματική απόλυση των συγκεκριμένων διδασκόντων με τον πρόεδρο σε ρόλο εργοδότη που συμμορφώνεται με τις προσταγές του υπουργείου παιδείας, σαν να διαχειρίζεται μια επιχείρηση.
 Με την προκλητική επιστολή που έστειλε ο Πανέτσος στους «απολυμένους», τονίζει το ότι δεν είχε άλλη επιλογή, ενώ θέλει να ευχαριστήσει θερμά τους καθηγητές για το έργο που έχουν προσφέρει στη σχολή (διώχνοντάς τους;). Πέρα από την υπολειτουργία και την υποβάθμιση των σπουδών που θα επιφέρει το γεγονός των απολύσεων στο τμήμα, ανοίγονται οι πόρτες για την υλοποίηση όλων των μέτρων, που επιβάλλονται από το μνημόνιο, τα οποία  αφορούν το Πανεπιστήμιο συνολικά (νέος νόμος-πλαίσιο, manager, δίδακτρα, κτλ). Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στο Πανεπιστήμιο Πατρών ήδη στo τμήμα Φιλολογίας υπάρχουν περικοπές καθηγητών 407  που φτάνουν το 37% του συνολικού διδακτικού προσωπικού, καθώς και το ότι στο τμήμα της Επιστήμης των Υλικών, υπό την τρομοκρατία περικοπών των συμβάσεων κατά 30%, μειώνονται οι μισθοί των συμβασιούχων δραματικά.

          Τα γεγονότα αυτά αποτελούν άμεση απόρροια του οικονομικού στραγγαλισμού και της γενικότερης υποβάθμισης και απαξίωσης της δημόσιας παιδείας στη νέα εποχή του Μνημονίου. Με αφορμή την υποβάθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που είναι και το θύμα, το υπουργείο χρησιμοποιεί επικοινωνιακά τρικ για να αποδείξει ότι είναι αναγκαίο το ξεπούλημα του Πανεπιστημίου. Το σχέδιο του Υπουργείου Παιδείας είναι σαφές, τα πανεπιστήμια θα πρέπει να συμπεριφερθούν ως εν δυνάμει μάνατζερ, αναζητώντας εναλλακτικούς τρόπους χρηματοδότησης όπως τα δίδακτρα και οι χορηγοί (επιχειρήσεις-τράπεζες). Η λογική είναι ‘’απλή’’: για να ιδιωτικοποιήσουν την παιδεία πρέπει πρώτα να την χτυπήσουν βάναυσα, ξεκινώντας από τους αδύναμους κρίκους που είναι οι συμβασιούχοι διδάσκοντες, ακόμα και αν σε αρκετές περιπτώσεις τμημάτων αποτελούν το 80% του συνολικού εκπαιδευτικού προσωπικού. Το πάζλ, λοιπόν, συμπληρώνεται με περικοπές κατά 15 – 20 % διδασκόντων 407/80 που γίνονται πανελλαδικά, με το πάγωμα διορισμού μελών ΔΕΠ που μπορεί να φτάσει και τα 3 χρόνια και τις συγχωνεύεις – καταργήσεις σχολείων  με βάση τον Καλλικράτη.
Με τις ξεδιάντροπες δηλώσεις του Β. Παπάζογλου (Ειδικός Γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης), ότι «Τα πανεπιστήμια έχουν πολύ λίπος να κάψουν ακόμα» και του υφυπουργού παιδείας Ι. Πανάρετου «Αν θέλει ένα ίδρυμα να βρει λεφτά, ας πάρει δάνειο από Τράπεζα», φαίνονται ξεκάθαρα οι προθέσεις του μαύρου μπλοκ κυβέρνησης – τρόικας για τη διάλυση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και το τελικό ξεπούλημά της στο ιδιωτικό κεφάλαιο, όπως άλλωστε επιχειρεί και σε κάθε τι το δημόσιο.

Ήδη έχει πραγματοποιηθεί Γενική Συνέλευση του Φοιτητικού Συλλόγου, στην οποία συζητήθηκε το θέμα και υπερψηφίστηκε ψήφισμα το οποίο καταδικάζει την περικοπή πιστώσεων και συμβάσεων, καθώς και την πολιτική κυβέρνησης και Τρόικας που επιτίθεται στη δημόσια δωρεάν Παιδεία. Σαν φοιτητικός Σύλλογος θα κινητοποιηθούμε άμεσα επιδιώκοντας την συμπόρευση με το προοδευτικό κομμάτι των καθηγητών μας (απολυμένων και μη) για την άμεση ανανέωση των συμβάσεων. Ο σύλλογος ΔΕΠ Πανεπιστημίου Πατρών από τη μεριά του έχει ανακοινώσει ψήφισμα με το οποίο καταγγέλλει την περικοπή πιστώσεων για διδάσκοντες βάσει του ΠΔ 407/80, πράγμα που οδηγεί στην υποβάθμιση και υπολειτουργία πολλών Τμημάτων, ενώ απαιτεί να χορηγηθούν τώρα όλες οι πιστώσεις όπως αρχικά προβλέπονταν.

Η κατάσταση η οποία δημιουργείται ξεπερνά τα όρια ενός τμήματος ή μιας πόλης. Είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής του μνημονίου και της Τρόικας και επηρεάζει όλα τα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. Από την Κρήτη μέχρι την Θράκη και από τους ΔΕΠ μέχρι τους απολυμένους 407 είναι αναγκαίο παρά ποτέ ένα κοινό πανεκπαιδευτικό μέτωπο που θα βάλει φρένο στην κατεδάφιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και την εφαρμογή του Μνημονίου της παιδείας, στο κλίμα ενός πανεκπαιδευτικού ξεσηκωμού ενάντια στην επιχειρηματική ανώτατη εκπαίδευση. Οι  έκτακτοι εκπαιδευτικοί στα ΤΕΙ Πειραιά και Θεσσαλονίκης, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου,  που με κοινές συνελεύσεις με τους σπουδαστές, με επίσχεση εργασίας και καταλήψεις, με προειδοποιητικό λοκ-αουτ ενάντια στις περικοπές και την υποβάθμιση,  αποδεικνύουν ότι η μόνη λύση βρίσκεται στον αγώνα!
Ενάντια στα συλλογικά προβλήματα οι απαντήσεις μπορούν να δοθούν μόνο με συλλογικούς – μετωπικούς αγώνες που θα έρχονται σε κεντρική αντιπαράθεση με την κυβέρνηση.

Παρασκευόπουλος Χ.  πρόεδρος του Συλλόγου

Διαβάστε εδώ και τη σχετική ανακοίνωση της Αριστερής Ενότητας

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011

Απαράδεκτη Εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας μειώνει τα δωρεάν συγγράμματα στους φοιτητές

Σύμφωνα με εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας, μειώνεται δραστικά το δικαίωμα των φοιτητών να παίρνουν δωρεάν τα απαραίτητα για τις σπουδές τους συγγράμματα
Ο κάθε φοιτητής, πλέον, θα δικαιούται ανά μάθημα μόνο ένα δωρεάν βιβλίο (όχι ένα δωρεάν σύγγραμα που μπορεί να περιλαμβάνει παραπάνω βιβλία), ό,τι χρειάζεται παραπάνω «απλά» θα πληρώνεται! Οι φοιτητές που πήραν παραπάνω συγγράμματα πρέπει να τα επιστρέψουν, διαφορετικά δε θα μπορούν στο εξής να πάρουν κανένα βιβλίο δωρεάν αφού θα διαγράφονται απ' το σύστημα ΕΥΔΟΞΟΣ (το ηλεκτρονικό σύστημα για τη διανομή συγγραμμάτων). Παράλληλα, αφήνεται ανοιχτό το ενδεχόμενο κατάργησης του συμπληρωματικού συγγράμματος. Εάν οι φοιτητές επί πτυχίω, που έχουν παραλάβει παραπάνω συγγράμματα, δεν τα επιστρέψουν θα διώκονται!
Τα παραπάνω συμπεριλαμβάνονται σε εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας, προς τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, με τον τίτλο «Εγκύκλιος σχετικά με την εφαρμογή της υπ' αριθμ. Φ.1/76244/Β3/30/30-6-2010(Β987) υπουργικής απόφασης». Η εγκύκλιος έχει ημερομηνία 28 Γενάρη 2011 και αναφέρει, μεταξύ άλλων:
  • 1 βιβλίο για κάθε μάθημα: «Οι Γενικές Συνελεύσεις των Τμημάτων των Πανεπιστημίων και ΤΕΙ και τα Ακαδημαϊκά Συμβούλια των ΑΕΑ οφείλουν να περιλαμβάνουν στο συνολικό κατάλογο διδακτικών συγγραμμάτων (2) δύο ή περισσότερες διαζευκτικές επιλογές συγγραμμάτων για κάθε μάθημα, ενώ στην κάθε επιλογή πρέπει να περιλαμβάνεται ένα και μόνο διδακτικό εγχειρίδιο».
  • Τα παραπάνω συγγράμματα επιστρέφονται: «Δεδομένου ότι κατά το χειμερινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2010 - 2011, ορισμένες Γραμματείες Τμημάτων ή Προγραμμάτων Σπουδών καταχώρησαν στο Κεντρικό Πληροφορικό Σύστημα του συστήματος ΕΥΔΟΞΟΣ περισσότερα του ενός συγγράμματα σε κάθε δυνατή επιλογή συγγράμματος, επισημαίνει ότι οι εν λόγω Γραμματείες από 1 έως 20 Φεβρουαρίου οφείλουν να εισέρχονται στο Κεντρικό Πληροφορικό Σύστημα και να αφαιρούν τα σωρευτικώς προτεινόμενα συγγράμματα σε κάθε επιλογή, προτείνοντας ταυτόχρονα ένα μόνο σύγγραμα».
  • Χωρίς κανένα βιβλίο τα μαθήματα - «συνθέσεις»: «Οσον αφορά τα μαθήματα που αποτελούν σύνθεση δύο ή περισσοτέρων αυτοτελών μαθημάτων, οι Γραμματείες οφείλουν εντός της ίδιας προθεσμίας να αφαιρέσουν από τον καταχωρηθέντα στο Κεντρικό Πληροφορικό Σύστημα συνολικό κατάλογο διδακτικών συγγραμμάτων, τα συγγράμματα που προτείνονται για αυτά τα μαθήματα».
  • Αν δεν τα επιστρέψουν δε θα μπορούν στο εξής να πάρουν δωρεάν βιβλία: «Στην περίπτωση που οι φοιτητές και σπουδαστές παρέλαβαν συγγράμματα που δε δικαιούνται να παραλάβουν θα τα επιστρέφουν». Εάν δεν επιστρέψουν («εάν η ανωτέρω διαδικασία δεν ολοκληρωθεί επιτυχώς»), τότε «οι φοιτητές και σπουδαστές δε θα δύνανται σε επόμενα εξάμηνα να επιλέξουν μέσω του πληροφοριακού συστήματος ΕΥΔΟΞΟΣ διδακτικά συγγράμματα».
  • Οι επί πτυχίω φοιτητές θα διώκονται αν δεν τα επιστρέψουν: «Εάν αυτοί οι φοιτητές έχουν υπερβεί τον ελάχιστο αριθμό εξαμήνων που απαιτούνται για τη λήψη πτυχίου, τότε θα ενημερώνεται το Πανεπιστήμιο, ΤΕΙ ή η ΑΕΑ για την διάπραξη πειθαρχικού παραπτώματος, προκειμένου να επιβάλλει πειθαρχικές ποινές».

Απόφαση Συλλόγου Φοιτητών Παιδαγωγικού ΑΠΘ

''Το 2011 θα είναι η χρονιά των αλλαγών στην παιδεία”δηλώνει η υπουργός παιδείας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, Και νάταν μόνο η παιδεία. Σκατά τα έχουν κάνει.Με μοχλό πίεσης και πιστό φίλο, το ΔΝΤ και την Ευρωπαική Ένωση, μέσα σε 1 χρόνο, έχουν περάσει τα μέτρα που ήθελε να περάσει το σώμα Ελλήνων Βιομηχάνων και οι Τράπεζες, εδώ και δεκαετίες. Έτσι φαίνεται ότι αν δεν συντονιστούμε ώστε να αντισταθούμε και να διεκδικήσουμε μια άλλη προοπτική, τα μέτρα θα έρχονται και θα έρχονται μέχρι να γίνουμε...Κίνα. Στην σχολή μας βιώνουμε την πολιτική άγριας λιτότητας σε πολλά σημεία με τελευταίο το πρόβλημα του κτιριακού. Έτσι λοιπόν αντί να δωθούν χρήματα, να χτιστούν επιτέλους, εκείνες οι έρμες οι πτέρυγες, η σχολή τελευταία στιγμή στην κυριολεξία, δανείστηκε 3 αμφιθέατρα προς πάσα κατεύθυνση και "επιτεύχθηκε" έτσι το "κανονικό" ξεκίνημα του εξαμήνου. Βέβαια το πρόβλημα δεν λύθηκε και είναι βέβαιο ότι αν δεν κινητοποιηθούμε, μελλοντικά, θα το βρούμε μπροστά μας. Και εκεί που λες ότι τα πράγματα θα παραμείνουν έτσι και θα περάσουν από πάνω μας, κάτι αρχίζει να κινείται. Από το μαζικότατο κίνημα "δεν πληρώνω" ενάντια στα διόδια και την αύξηση των εισητηρίων, απο τους κατοίκους της Κερατέας, μέχρι την απεργία των ιατρών , των εργαζόμενων στα ΜΜΜ και την αποχή των δικηγόρων οι εργαζόμενοι αντιστέκονται και διεκδικούν Φυσικά δεν θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε τον μεγαλειώδη αγώνα των μεταναστών εργατών που παρά τον βρώμικο πόλεμο που δέχτηκαν, συμπληρώνουν το παζλ της διεκδίκησης και δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι ανεξαρτήτως προέλευσης, φύλου και λοιπών χαρακτηριστικών δεν θα διστάσουν να βάλουν και τον εαυτό τους σε κίνδυνο για να διεκδικήσουν μια ανθρώπινη ζωή. Έχουν φτάσει στην 37η μέρα πείνας και δείχνουν ότι είναι αποφασισμένοι να κερδίσουν το αυτονόητο. Δηλαδή ίδα δικαιώματα έτσι ώστε να μπορορούν να εργάζονται στην χώρα μας χωρίς να είναι έρμαιο του εκάστοτε εργοδότη που τους απασχολεί. Την ώρα που γράφεται το πλαίσιο, βρίσκονται στο νοσοκομείο 57 απεργοί και είναι δεδομένο ότι αν δεν πιέσουμε ώστε να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους, η κυβέρνηση δεν θα διστάσει να “δολοφονήσει” δεκάδες έως και εκατοντάδες ανθρώπους. Το κεφάλαιο και η Ε.Ε. γνωρίζει πολύ καλά ότι όταν ένας άνθρωπος είναι λαθραίος ή ημιπαράνομος μπορεί να γίνει έρμαιο στην εκμετάλλευση και έτσι πέφτουν ακόμα περισσότερο οι μισθοί. Αντίθετα, ο νόμιμος εργάτης ανεξάρτητα από την χώρα προέλευσής του μπορεί να διεκδικήσει μαζί με τους συναδέλφους του, καλύτερους μισθούς και εργασιακά δικαιώματα. Μετά από αυτόν τον αγώνα πιθανότατα τίποτα δεν θα είναι ίδιο για το μεταναστευτικό. Η κυβέρνηση βρίσκεται στο δίλημμα για το αν θα τους νομιμοποιήσει με κόστος τους αγώνες που θα ξεπηδήσουν από αυτό στην Ελλάδα και γιατί όχι, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Δεύτερη επιλογή είναι να τους αφήσει να πεθάνουν, δηλαδή ουσιαστικά η δολοφονία εκατοντάδων ανθρώπων με άμεση συνέπεια μία ανεξέλεγκτη κοινωνική έκρηξη που δεν ξέρει κανένας που μπορεί να οδηγήσει. Όμως οι μετανάστες έχουν ήδη κερδίσει μία πρώτη νίκη μείωσης των ενσήμων που χρειάζεται για την άδεια παραμονής και η τελική νίκη θα είναι ουσιαστικά η πρώτη μεγάλη κοινωνική νίκη από την είσοδο του μνημονίου, κάτι που θα σημάνει αναπτέρωση του ηθικού του Ελληνικού λαού. Στα της παιδείας έχουμε την συγνώνευση-κλείσιμο των σχολείων με την μείωση του προσωπικού κατά 30 τα εκατό και φυσικά τα τμήματα 30 και 35 μαθητών πάντα ¨για την παιδεία”. Αυτή η ρύθμιση, σε συνδιασμό με το δόγμα του Μνημονίου “πέντε φεύγουν ένας μπαίνει” , σημαίνει ουσιαστικά πάγωμα των προσλήψεων για τα επόμενο 5 χρόνια!!. Σε αυτά προστίθεται και το θέμα με τα 800 ολοήμερα που θα έχουμε 7ωρα από την πρώτη Δημοτικού και πολλές διαφορετικές ειδικότητες να διδάσκουν, κάτι που σημαίνει μείωση θέσεων των δασκάλων, πρόσληψη άλλων ειδικοτήτων μέσω ΕΣΠΑ, με άθλιες εργασιακές συνθήκες και φυσικά διάρρηξη της ενότητας παιδαγωγικής διαδικασίας. Τέλος, Αξιολόγηση σχολικών μονάδων σημαίνει ότι τα σχολεία μέσω και της μεταβίβασης στους Δήμους ακόμα πιο άνιση εκπαίδευση, με τα σχολεία να αναζητούν τα “πιο έξυπνα” παιδιά ώστε να διατηρήσουν την χρηματοδότηση και επομένως, διαχωρισμό σχολείων σε 2 κατηγορίες. Αυτά των πλούσιων και “ικανών” και αυτά των φτωχών και “αδύναμων”. Εν τέλει να αναφέρουμε ότι η μπάλα των νέων μέτρων πήρε και την επιμόρφωση διδασκάλων αφού μετά από έναν περίπου αιώνα, κλείνει το διδασκαλείο ως οικονομικά ασύμφορο!!, ενώ κάτι τέτοιο φυσικά θα ευνοήσει την “δια βίου μάθηση” με συνεχές τρέξιμο επιμόρφωσης, πάντα με δικά μας έξοδα. Εμείς βέβαια, εκτός του ότι πληγόμαστε από όλα τα αντιλαικά και αντιεκπαιδευτικά μέτρα, πρόκειται να δεχτούμε μία επίθεση άνευ προηγουμένου και στο ζήτημα των δικαιωμάτων μας ως φοιτητές. Μιλάμε φυσικά για τον νόμο πλαίσιο , τον οποίο αναλύουμε εκταινέστερα και σε σχετικά κείμενά μας. Ενδεικτικά... Στην ουσία ο νέος Νόμος-Πλαίσιο της Διαμαντοπούλου έρχεται να καταστρέψει κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, να μεταλλάξει το ελληνικό πανεπιστήμιο σε ένα πλήρως αποστειρωμένο και υποταγμένο στις ανάγκες της αγοράς χώρο, και μέσω της αχρήστευσης των πτυχίων μας, να ακυρώσει κάθε δυνατότητα εργασιακής αποκατάστασης. Είναι λοιπόν και ιστορικό καθήκον να υψώσουμε τείχη αντίστασης και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας. Με λίγα λόγια πρόκειται για τη διάλυση του δημοσίου Πανεπιστημίου των ιδανικών της Μεταπολίτευσης και των φοιτητικών αγώνων και τη μετάλλαξη του στο Πανεπιστήμιο της κρίσης και του μνημονίου. Η φετινή χρονιά θα ναι για μας ιστορική, ήρθε η ώρα για τη γενιά των 592 ή και λιγότερων ευρώ, τη γενιά που εδώ και τόσα χρόνια είναι στους δρόμους και αγωνίζεται, να ξαναβγεί στο προσκήνιο εμπνέοντας και όλη την κοινωνία . Πάμε με κόμβο το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 10 του μήνα ,να σηκώσουμε γερά εμπόδια σε μια ζωή που δεν τη θέλουμε, σε μια ζωή που πραγματικά η λέξη αξιοπρέπεια θα είναι άγνωστη. ΑΝ ΟΧΙ ΤΩΡΑ! ΠΟΤΕ; ΑΝ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ! ΠΟΙΟΣ; 'Η ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, 'Η ΘΑ ΧΑΣΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ Απαιτούμε: Να μην κατατεθεί ο αντιδραστικός νόμος-πλαίσιο της Διαμαντοπούλου Δωρεάν σίτηση, στέγαση, μετακίνηση για όλους τους φοιτητές. Δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Οχι στην ιδιωτικοποίηση της λέσχης. Αύξηση ποσοστού από τον προϋπολογισμό για την παιδεία Καθορισμένο αριθμό οργανικών θέσεων για αποσπασμένους. Άμεση επίλυση του κτηριακού και προσβάσιμη σχολή για όλους/ες Αύξηση των μελών ΔΕΠ Κατάργηση της ωρομισθίας, άμεσο διορισμό νέων εκπαιδευτικών Καμία ποινικοποίηση αγώνων μαθητών-φοιτητών-εργαζομένων.Οχι στον τρομονόμο. Οχι στην κατάργηση του ασύλου αντίθετα διεύρηνσή του σε εργασιακούς χώρους και σχολεία. Δημόσιες δωρεάν συγκοινωνίες για όλους Νίκη στον αγώνα των μεταναστών Όχι στο τείχος τους αίματος στον Έβρο Όχι στο κλείσιμο των διδασκαλείων Προχωρούμε σε: Κατάληψη της σχολής στις 10 του Μάρτη και συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο. Συμμετοχή στην πορεία υπέρ των μεταναστών την Πέμπτη 3 Μάρτη, που διοργανώνεται 6 μ.μ. στο Άγαλμα Βενιζέλου. Συντονισμό με άλλους συλλόγους και σωματεία Σύσταση συντονιστικής επιτροπής που θα αποφασίζει για τις μέρες των κινητοποιήσεων. Νέα Γενική Συνέλευση την Τρίτη 15/3 και εξ'αναβολής την Πέμπτη 17/3 .

Εκτός ΑΣΕΠ και δημόσιου σχολείου κινδυνεύουν να μείνουν οι φοιτητές Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης

Στο Π.Κ. δεν έχουν τοποθετηθεί αρμόδιοι καθηγητές

Εκτός ΑΣΕΠ, και, κατά συνέπεια, εκτός του δημόσιου σχολείου κινδυνεύουν να μείνουν οι φοιτητές Φιλολογίας!

Παρόλο που ο πρόσφατος νόμος του υπουργείου Παιδείας προβλέπει ότι, για τη συμμετοχή στον ΑΣΕΠ εκπαιδευτικών, απαιτείται πιστοποιημένη παιδαγωγική και διδακτική επάρκεια, στο Πανεπιστήμιο Κρήτης δεν έχουν τοποθετηθεί καθηγητές που αναλαμβάνουν τα προαπαιτούμενα προγράμματα σπουδών!

Το «μαχαίρι» στις αποσπάσεις των εκπαιδευτικών, μεταξύ άλλων και προς τα ΑΕΙ, έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο τους φοιτητές αλλά και τους διδάσκοντες στα τμήματα της Φιλοσοφικής Σχολής του Π.Κ.

Κοσμήτορας:  “Περπατάμε σε κινούμενη άμμο”

«Είναι σα να περπατάμε σε κινούμενη άμμο, σα να έχουμε μπει στο μάτι του κυκλώνα. Όλα είναι στον «αέρα» αυτή τη στιγμή», λέει στην «Π» η κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής, αναπληρώτρια καθηγήτρια, Κατερίνα Κόπακα.

Η κ. Κόπακα αναφέρει πως στο συγκεκριμένο νόμο υπάρχει μια ασάφεια και, πιθανότατα, η πιστοποίηση της παιδαγωγικής και διδακτικής επάρκειας θα απαιτείται μετά το 2014, που υπολογίζεται πως θα γίνει ξανά ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ και όχι στους επόμενους δύο (2012, 2014).

Σε ερώτηση, τι θα γίνει αν ισχύσει σύντομα ο νόμος, η κ. Κόπακα απαντά «μα, θα υπάρχει το Πανεπιστήμιο Κρήτης αν ισχύσουν όλα αυτά που προβλέπονται; Δε θα υπάρχουν τα τμήματά του αν δε σταθεροποιηθεί το περιβάλλον της παιδείας».

Πρόεδρος Φιλολογίας: “Γελoίο”

Ο πρόεδρος του τμήματος Φιλολογίας, καθηγητής, Αλέξης Πολίτης, διαφωνεί με τον τρόπο που θα διεξάγεται ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ καθώς θεωρεί πως ο τρόπος που ένας καθηγητής πρέπει να φέρεται μέσα στην τάξη και να αντιμετωπίζει τους μαθητές του, δεν μπορεί να διδαχθεί στην πρακτική άσκηση ούτε και να εξεταστεί κάποιος σε αυτό, είναι θέμα εμπειρίας που αποκτιέται με το χρόνο.

Αναφέρει, ακόμα, πως και όταν γίνεται πρακτική άσκηση, είναι «για τα μάτια» ενώ καταστρέφει και το μάθημα του εκάστοτε καθηγητή.

Ο κ. Πολίτης θεωρεί σκόπιμο να μην περιλαμβάνεται πρακτική άσκηση στο πρόγραμμα σπουδών και να μην είναι προαπαιτούμενο για τον ΑΣΕΠ.

«Μόνο οι επιτυχόντες στον ΑΣΕΠ το χρειάζονται, είναι απολύτως γελοίο, και πετυχαίνει ένας στους τρεις ή ένας στους πέντε...», αναφέρει και προσθέτει πως, επίσης, γελοίο είναι ο διαγωνισμός ΑΣΕΠ να « θέλει να βαθμολογεί τις παιδαγωγικές γνώσεις. Δεν είναι εύκολο να σε εξετάσουν γραπτά, πρέπει να είναι αυστηρές και μονοσήμαντες οι εξετάσεις, όμως, δε βαθμολογούνται οι παιδαγωγικές γνώσεις», αναφέρει.

Η κοινωνία της γνώσης μεταναστεύει

πηγή: Αυγή
Τρίκκας Μιχάλης

Η "κοινωνία της γνώσης" αποτελεί μαζί με την "πράσινη ανάπτυξη" αναπόσπαστο κομμάτι κάθε ομιλίας του πρωθυπουργού της χώρας μας. Εκεί βρίσκεται το κλειδί για την έξοδο από την κρίση, αφού, σύμφωνα με το κυβερνητικό εγχειρίδιο, η γνώση αποτελεί τη βασική παραγωγική δύναμη στη σύγχρονη οικονομία. Μια γνώση που δεν έχει να κάνει με τη μόρφωση, αλλά με την απόκτηση συγκεκριμένων δεξιοτήτων που απαιτεί η αγορά.
Δεν πρόκειται βέβαια για διανοητική σύλληψη του Έλληνα πρωθυπουργού αλλά για μια αντίληψη που γεννήθηκε μαζί με τον φιλελευθερισμό και την παγκοσμιοποίηση. Σύμφωνα με αυτήν, οι κυβερνήσεις δεν μπορούν πια να προστατεύουν τις θέσεις εργασίας στις χώρες τους με κλασικά εργαλεία παρεμβατισμού όπως οι επιδοτήσεις και οι δασμοί. Μπορούν όμως να επενδύουν στη "γνώση", να παράγουν ένα υψηλά εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό διασφαλίζοντας έτσι ότι, ακόμη και αν τα εργοστάσια μεταφέρονται στην Ινδία και την Κίνα, τα "λευκά κολάρα" θα παραμένουν εσαεί στην Ευρώπη και την Αμερική.
Η οικονομική κρίση και η επακόλουθη συμπίεση στα εισοδήματα των εργαζομένων φέρνουν όμως στην επιφάνεια μια ενοχλητική αλήθεια, σύμφωνα με τον Πίτερ Γουίλμπι της Γκάρντιαν. Η "γνώση", από όπου θα ερχόταν, υποτίθεται, η σωτηρία των εργαζομένων στη Δύση μεταφέρεται σήμερα με ταχείς ρυθμούς στην Ανατολή όπως ακριβώς και η χειρωνακτική εργασία.
Δουλειές που προϋπέθεταν υψηλή κατάρτιση, όπως η ανάλυση ακτινογραφιών, η κατάρτηση νομικών εγγράφων και συμβολαίων ή ακόμη και ο σχεδιασμός ολόκληρων βιομηχανικών συστημάτων ανατίθενται πλέον από τις μεγάλες εταιρίες της Δύσης σε μικρότερες της Ανατολής. Πολυεθνικές όπως η Microsoft, η Siemens, η General Motors και η Philips δεν συναρμολογούν ή κατασκευάζουν μόνο τα προϊόντα τους στην Κίνα αλλά διεξάγουν πια εκεί και ένα μεγάλο μέρος της έρευνας τους.
Οι γκουρού της παγκοσμιοποίησης υποστήριζαν πάντοτε ότι η μεταφορά των θέσεων εργασίας θα γινόταν με "συντεταγμένο" τρόπο. Ακόμη και αν κάποιες δουλειές που απαιτούν υψηλή εξειδίκευση χάνονταν αυτό θα δημιουργούσε θέση για νέες ιδέες, νέες βιομηχανίες και τελικά νέες θέσεις εργασίας. Ηταν ένα χονδροειδές λάθος ή ψέμα καθώς αποδεικνύεται τώρα ότι, με τον ίδιο τρόπο που η βιομηχανική επανάσταση αυτοματοποίησε τη χειρωνακτική εργασία, η ηλεκτρονική επανάσταση υποβιβάζει ή καταργεί δουλειές που παραδοσιακά αποτελούσαν προνομιακό πεδίο για τη μεσαία τάξη. Σήμερα ένα καλά σχεδιασμένο λειτουργικό πρόγραμμα μπορεί να πάρει τη θέση ενός τραπεζιτικού υπαλλήλου αποφασίζοντας στη θέση του ποιοι πελάτες μπορούν να λάβουν δάνεια και ποιοι όχι.

Όχι στην υποβάθμιση του Πανεπιστημίου Ρεθύμνου

• Κοινή επιστολή διαμαρτυρίας Αντιπεριφερειάρχη - Δημάρχου προς το Πρυτανικό Συμβούλιο και τη Σύγκλητο • Αντίθετοι Πανεπιστημιακοί, φοιτητές και διοικητικό προσωπικό • Θερμή αναμένεται η σημερινή συνεδρίαση

Καθολική και άμεση ήταν η αντίδραση των αρχών, φορέων, συλλόγων και επαγγελματικών Σωματείων του Ρεθύμνου, στην προωθούμενη αναδιάρθρωση των διοικητικών υπηρεσιών του Πανεπιστημίου Κρήτης που πρόκειται να συζητηθεί στη σημερινή συνεδρίαση της Συγκλήτου, όπως αποκάλυψαν τα «Ρ.Ν.» στο χθεσινό τους πρωτοσέλιδο, και περιλαμβάνει πρόταση για μεταφορά διευθύνσεων του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος από του Γάλλου στο Ηράκλειο.
Αμέσως η αντιπεριφερειάρχης Ρεθύμνης Μαρία Λιονή και ο δήμαρχος Ρεθύμνης Γιώργης Μαρινάκης, απέστειλαν από κοινού επιστολή στον πρύτανη, τους αντιπρυτάνεις και τα μέλη της Συγκλήτου με την οποία εκφράζουν την ανησυχία και τον προβληματισμό τους στο ενδεχόμενο μεταφοράς διοικητικών υπηρεσιών στο Ηράκλειο, γεγονός που θα σημάνει, όπως τονίζουν, την αποψίλωση και κατ’ επέκταση την υποβάθμιση του Πανεπιστημίου Ρεθύμνου, ζητώντας το «πάγωμα» οποιασδήποτε σχετικής συζήτησης μέχρι να ολοκληρωθεί η διαβούλευση που ξεκίνησε το υπουργείο Παιδείας, δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, ώστε στη συνέχεια οι όποιες αποφάσεις που θα ληφθούν να είναι προϊόν της σύγκλισης των απόψεων του πανεπιστημίου, του υπουργείου αλλά και των τοπικών κοινωνιών.
«Επισημαίνουμε ότι το ενδεχόμενο της μεταφοράς διευθύνσεων του πανεπιστημίου στο Ηράκλειο δε βρίσκει αντίθετους μόνο τους εργαζόμενους του πανεπιστημίου στο Ρέθυμνο, αλλά σύσσωμη την κοινωνία του τόπου μας, που έχει αγωνιστεί και έχει επενδύσει πολλά στη δυναμική παρουσία του πανεπιστημίου στο νομό μας, θεωρώντας το κομμάτι αυτής και αρωγό στην αναπτυξιακή του πορεία μέχρι σήμερα» αναφέρουν οι δυο θεσμικοί εκπρόσωποι στην επιστολή τους ενώ σημειώνουν πως: «Και στο πρόσφατο παρελθόν το σύνολο των τοπικών αρχών αλλά και η ίδια η κοινωνία του Ρεθύμνου είχε εκφράσει την αντίθεσή της σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο που αποψιλώνει και σταδιακά αποδυναμώνει τη λειτουργία του Πανεπιστημίου στο Ρέθυμνο, το οποίο πλέον θα φιλοξενεί τύποις την έδρα του Πανεπιστημίου Κρήτης, χωρίς όμως ουσιαστικό ρόλο και λόγο, καθώς οι διευθύνσεις του θα έχουν συγκεντρωθεί στο Ηράκλειο, γεγονός που αντίκειται στη διοικητική λογική».
Ο Δικηγορικός Σύλλογος Ρεθύμνης ,με ανακοίνωση του εκφράζει την έντονη ανησυχία του και την απόλυτη αντίθεση του στο ενδεχόμενο μεταφοράς υπηρεσιών του Πανεπιστημίου. «Η  σταδιακή και συστηματική αποδυνάμωση του Πανεπιστημίου, η αποψίλωση και υποβάθμιση των υπηρεσιών του στο Ρέθυμνο και η εξυπηρέτηση αναγκών άλλων από την εύρυθμη και απρόσκοπτη λειτουργία του, δεν συνάδει με τον σκοπό που επιτελεί»αναφέρεται μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση.

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011

Δραματοποιώντας την κατάσταση του Δημοσίου Πανεπιστημίου: Ντοκιμαντέρ και εκπαιδευτική μεταρρύθμιση

πηγή: Red NoteBook

Για το ντοκυμαντέρ του Βαξεβάνη σε σχέση με την τριτοβάθμια εκπαίδευση
Των Λουδοβίκου Κωτσονόπουλου και Γιώργου Κορφιάτη
Σε καιρούς μεταρρυθμιστικούς, είναι αναμενόμενο και κάτι παραπάνω από θεμιτό τα φώτα της δημοσιότητας να πέφτουν πάνω στο αντικείμενο της μεταρρύθμισης. Είναι αναμενόμενο λοιπόν το δημόσιο πανεπιστήμιο, το οποίο μεταρρυθμίζεται αενάως την τελευταία πενταετία, να βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Πληθώρα δημοσιογραφικών εκπομπών προσπαθούν να παρουσιάσουν τους όρους του προβλήματος, ή καλύτερα να φωτίσουν συγκεκριμένες πλευρές του, συσκοτίζοντας άλλες. Σε αυτό το πνεύμα η πλέον πρόσφατη δημοσιογραφική απόπειρα έγινε από την εκπομπή του κυρίου Βαξεβάνη, η οποία δεν διεκδίκησε δάφνες πρωτοτυπίας, αλλά αρκέστηκε στην ανακύκληση ήδη γνωστών υποθέσεων.

1) Σκανδαλοθηρική μετάθεση των πραγματικών προβλημάτων
Η εκπομπή επικεντρώνεται σε επιμέρους σκάνδαλα που οφείλονται στον τρόπο με τον οποίο λυμαίνονται συγκεκριμένες ομάδες καθηγητών το πανεπιστήμιο. Ανάγει δηλαδή μία επιμέρους παθογένεια σε βασικό πρόβλημα του συστήματος. Συνεπώς το όλο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα βρίσκεται υπόλογο διότι συγκεκριμένες ομάδες το χρησιμοποίησαν για προσωπικά οφέλη. Τακτική που ελαχιστοποιεί την ευθύνη των άμεσα εμπλεκομένων και η οποία ενισχύεται σκηνοθετικά από τη μετατροπή των εμπλεκομένων σε γραφικές καρικατούρες. (Ο μέσος τηλεθεατής αντιδρά απέναντι σε αυτή την καρικατούρα με μία λογική του τύπου "φαντάσου τι νούμερα καθηγητές έχει το δημόσιο πανεπιστήμιο").

Η παιδεία των συγχωνεύσεων

πηγή: Αριστερό Βήμα
του Παναγιώτη Σωτήρη

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που τα δημόσια πολιτικά πρόσωπα, έστω και άθελά τους, ομολογούν περισσότερα από όσα θα ήθελαν. Αφορμή για αυτή την παρατήρηση η δήλωση της Υπουργού Παιδείας κ. Άννας Διαμαντοπούλου ότι «δεν υπάρχει καμία αναφορά στο μνημόνιο σε οτιδήποτε που να αφορά συνενώσεις ή επιλογές για θέματα σχολείων ή Πανεπιστημίων».
Προφανώς η κ. Υπουργός ήθελε με αυτή τη δήλωση να αποσυνδέσει τους σχεδιασμούς στην εκπαίδευση από το ζήτημα του Μνημονίου και όλους τους σχετικούς αρνητικούς συνειρμούς, στο πλαίσιο και του άγχους για την επικοινωνιακή αποτελεσματικότητα. Για τους επαγγελματίες της πολιτικής και της κυβερνητικής εξουσίας είναι, ακόμη, «κακή δημοσιότητα» να συνδέσουν το όνομά τους με περικοπές δαπανών στην Παιδεία.
Βέβαια, το πρόβλημα είναι ότι αυτό που συμβαίνει σήμερα στην εκπαίδευση είναι ακριβώς εκτεταμένες περικοπές δαπανών, προσωπικού και εκπαιδευτικού έργου: περιορισμός των διορισμών εκπαιδευτικών, εκτεταμένες συγχωνεύσεις σχολείων με βασική επιδίωξη να περιοριστούν οι οργανικές θέσεις, περικοπές πιστώσεων, πάγωμα διορισμών και προκηρύξεων στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Κυριαρχεί η λογική της εξοικονόμησης πόρων, ενώ το Υπουργείο συχνά παρουσιάζει το εκπαιδευτικό σύστημα ως σπάταλο, φτάνοντας μέχρι του σημείου να υποστηρίζει ότι π.χ. τα «πανεπιστήμια έχουν πολύ λίπος για να κάψουν». Οι συνέπειες αυτών των περικοπών γρήγορα θα φανούν: σχολικές μονάδες με υπερβολικά αυξημένο αριθμό μαθητών σε ανεπαρκή κτίρια, υπερσυγκέντρωση μαθητών ανά τάξη, αύξηση των μετακινήσεων μαθητών, υποβάθμιση του διδακτικού έργου, επιδείνωση του σχολικού κλίματος, συρρίκνωση των μαθημάτων και των εργαστηρίων που θα προσφέρονται στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Προφανώς, όλα αυτά σχετίζονται και με το Μνημόνιο και τα αλλεπάλληλα κύματα περικοπών δημοσίων δαπανών που αυτό περιλαμβάνει, διαμορφώνοντας συνθήκη πραγματικής κοινωνικής ερήμωσης.
Γιατί, όμως, σπεύδει η Υπουργός να δηλώσει ότι αυτά τα μέτρα αποτελούν ούτως ή άλλως επιλογή της κυβέρνησης; Νομίζω ότι η απάντηση βρίσκεται στο ότι σήμερα ξεδιπλώνεται μια συνολική αλλαγή υποδείγματος για το χώρο της εκπαίδευσης, που υπερβαίνει τις απαιτήσεις περικοπών του Μνημονίου. Στο νέο αγοραίο υπόδειγμα πρέπει να έχουμε με κάθε τρόπο εξοικονόμηση κόστους, οικονομίες κλίμακας και αναζήτησης των φθηνότερων λύσεων, όπως στην παραγωγή οποιουδήποτε αγαθού, αδιαφορώντας την ιδιαιτερότητα και τις απαιτήσεις της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Στο νέο σχολείο και το νέο πανεπιστήμιο θα πρέπει να κυριαρχήσει μια αμιγώς εργαλειακή αντιμετώπιση της μάθησης, με έμφαση στην πληροφορία και όχι τη γνώση και υποτίμηση πλευρών όπως η ολόπλευρη μόρφωση, η ιστορική ή κοινωνική συνείδηση, η κριτική εμβάθυνση. Επιπλέον, η ανταποδοτικότητα και η άμεση ή έμμεση καταβολής διδάκτρων αντιμετωπίζεται όχι ως λύση ανάγκης, αλλά ως πλευρά μιας αναγκαίας σχέσης πελάτη – παρόχου, καθώς θεωρείται ότι μόνο αυτή που μπορεί να εξασφαλίσει την αμοιβαία υπευθυνότητα αλλά και την πολυθρύλητη «διασφάλιση ποιότητας».
Αυτό, όμως, που αποσιωπάται είναι ότι σε αυτό το νέο υπόδειγμα η έννοια της παιδείας ως κοινωνικού αγαθού και ως συλλογικού αιτήματος διακυβεύεται. Θα οδηγηθούμε σε πραγματικά ελλείμματα δεξιοτήτων, σε ένταση της ταξικότητας της εκπαίδευσης και σε πόλωση ανάμεσα στον κύριο όγκο του εκπαιδευτικού συστήματος και τους όποιους δημόσιους ή ιδιωτικούς «πόλους αριστείας», σε υποχώρηση της κριτικής σκέψης.
Η αντίσταση στις συγχωνεύσεις και τις περικοπές στην παιδεία, δεν είναι μάχη οπισθοφυλακής, ούτε «υπεράσπιση κεκτημένων», αλλά αναγκαία πάλη για να μην αλώσει η λογική της αγοράς ένα χώρο που πρέπει να παραμείνει προσανατολισμένος στην ικανοποίηση πραγματικών κοινωνικών αναγκών.

Are you kidding us, Κιντή; Ή ο ομιλών περι ηθικής έχει οίκο ανοχής

Είναι η λεγεώνα των υπερηρώων....
Η Superwoman Κιντή δεν είναι μόνη της, έχει στο πλευρό της και άλλους αμερικανοτραφέντες υπερήρωες. Η αποστολή τους είναι να ευτελίσουν ταχύτατα και με τον αποτελεσματικότερο δυνατό τρόπο τη δημόσια παιδεία, μέσω του σχεδιασμού και της εφαρμογής μιας επικοινωνιακής στρατηγικής που επικεντρώνεται στο «κακό» άσυλο, καθώς και στα φαινόμενα οικογενειοκρατίας και λογοκλοπής.
Ο τίτλος του παρόντος κειμένου δεν αποτελεί απλά λογοπαίγνιο με το επώνυμο της «κυρίας» Βάσως Κιντή, Αναπλ. Καθηγήτριας του Τμήματος Μ.Ι.Θ.Ε. του Παν/μίου Αθηνών. Θεώρησα σωστό να γραφτεί στην αγγλοσαξωνική καθώς στην ουσία αποτελεί την μητρική της γλώσσα, όντας αμερικανοτραφείσα και μαθητεύσασα στο Pierce College και μετέπειτα διδάσκουσα στο Deree College, όπως φαίνεται και στο βιογραφικό της [1]. 
Φαίνεται πως σε αυτά τα ευαγή εκπαιδευτικά ιδρύματα –η λειτουργία των οποίων υποστηρίζει έμπρακτα την συνταγματικά κατοχυρωμένη δημόσια παιδεία- η κα Κιντή ένιωσε στο πετσί της τον πόνο και την πίκρα του προλεταριάτου. Γι’ αυτό και ΔΕΝ απέργησε στις 23/2, και όπως εξήγησε και σε συνέντευξή της στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» [2] «θα πρέπει να δείξουμε περισσότερη αλληλεγγύη, και αυτό το τονίζουμε, και σε ανθρώπους που δεν έχουν τρόπο να διεκδικήσουν μια δίκαιη κατανομή των βαρών. Δηλαδή, τους ανέργους και τους συνταξιούχους». Η μη συμμετοχή της επομένως στη γενική απεργία της 23/2 και η συνυπογραφή του σχετικού αθλιότατου κειμένου που αιτιολογεί την μη συμμετοχή και των υπολοίπων 19 «αλληλέγγυων» πανεπιστημιακών, αποτελεί στην ουσία κίνηση αδιαμφισβήτητης υποστήριξης των οικονομικά ασθενέστερων. 
«Σήμερα τα συγκεκριμένα προβλήματα που έχουμε δεν θα λυθούν με απεργίες», λέει χαρακτηριστικά η κα Κιντή.  Και τη ρωτάει η δημοσιογράφος«Πώς βλέπετε να λύνονται;» Και απαντά:  «Οπως αναφέρεται και στην ανακοίνωση, με περισσότερη δουλειά γιατί πρέπει να παραχθεί πλούτος ώστε να μη στηριζόμαστε πάντα σε δανεικά». Ίσως ακουστεί αφελές το σχόλιό μου στην κα Κιντή, αλλά μετά από μια 10ετία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είχα σχηματίσει την εντύπωση ότι δουλειά μας δεν είναι η παραγωγή πλούτου, αλλά η παραγωγή και διάχυση γνώσης. Όπως επίσης δουλειά μας και υποχρέωσή μας είναι η διαφύλαξη της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, η πνευματική ανάταση των φοιτητών μας και το να έχουμε πάντα στο μυαλό μας ότι, ως δημόσιοι λειτουργοί, είμαστε υπόλογοι όχι απέναντι στο κράτος, αλλά στην ελληνική κοινωνία. Πολύ τεχνοκρατική και ΠΑΣΟΚογενής μου ακούγεται η απάντησή της, ειδικά για μια πανεπιστημιακό που τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα αφορούν στον Wittgenstein και την Ηθική. 
Μάλλον όμως (και ως φιλόσοφος) η κα Κιντή κάτι ξέρει παραπάνω από μας τους υπολοίπους πτωχούς τω πνεύματι και είναι σε θέση να παράξει «πλούτο», παρά το γεγονός ότι τα δημόσια τριτοβάθμια εκπαιδευτικά ιδρύματα υποχρεούνται να λειτουργήσουν με περικοπές στον προϋπολογισμό τους που, όπως στην περίπτωση του ΑΠΘ, ξεπερνούν το 30% [3], εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση σε χιλιάδες επιστημονικά περιοδικά [4], δεν μπορούν ν’ ανταποκριθούν ούτε καν στα λειτουργικά τους έξοδα [5] και οδηγούνται σε ασφυξία από το «πάγωμα» των μόνιμων θέσεων μελών Δ.Ε.Π. και συμβασιούχων διδασκόντων με βάση το Π.Δ 407/80 [6]. 

Τρισδιάστατη επανάσταση στην παραγωγή

πηγή: Πριν
του Νικήτα Γεράνη

Αργά αλλά σταθερά οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές πραγματοποιούν μια συγκλονιστικών διαστάσεων τεχνολογική επανάσταση στις παραγωγικές δυνάμεις, που καθιστά εξαιρετικά φθηνό το κόστος κατασκευής όχι μόνο των καθημερινών προϊόντων, αλλά επιπλέον των τροφίμων ακόμη και των κτιρίων. Ως αποτέλεσμα η αγορά χειρωνακτικής εργατικής δύναμης τείνει να εκτοπίζεται από την αγορά πνευματικής εργατικής δύναμης.

Στις τρισδιάστατες εκτυπώσεις το μέλλον
Εκρηκτικές δυνατότητες

«Διαθέτουμε τεχνολογία που μπορεί να φτιάξει πιο πολύπλοκα πράγματα από ό,τι μπορούμε να σχεδιάσουμε». Τα λόγια ανήκουν στον επικεφαλής της Ερευνητικής Ομάδας Προσθετικής Παρασκευής του βρετανικού πανεπιστημίου του Loughborough καθηγητή Richard Hague και αναφέρονται στην τεχνολογία εκτύπωσης ...τρισδιάστατων αντικειμένων. Η προσθετική παρασκευή (additive manufacturing), αλλιώς και τρισδιάστατη εκτύπωση, λειτουργεί με την ίδια λογική που λειτουργούν οι σημερινοί εκτυπωτές. Μόνο που στη θέση του μελανιού χρησιμοποιείται ένα υλικό, όπως μέταλλο σε σκόνη ή πλαστικό. Ο εκτυπωτής στερεοποιεί το υλικό σε αλλεπάλληλες στρώσεις μέχρι που προκύπτει ένα πραγματικό τρισδιάστατο αντικείμενο. Η τεχνική μπορεί ήδη να εφαρμοστεί σε οποιοδήποτε καταναλωτικό προϊόν που αποτελείται από ένα υλικό, από κοσμήματα μέχρι έπιπλα. Οι προοπτικές είναι ανεξάντλητες, καθώς μηχανικοί οραματίζονται ήδη την εκτύπωση ολόκληρων ...κτιρίων.

Τρεις μήνες απλήρωτοι οι διδάσκοντες στο ΤΕΙ Κρήτης

Απλήρωτοι εδώ και τρεις μήνες και σε καθεστώς αβεβαιότητας καλούνται να ζήσουν οι συμβασιούχοι διδάσκοντες στο ΤΕΙ Κρήτης.
Η κωλυσιεργία των συναρμόδιων υπουργείων να υπογραφεί η απόφαση για τις εγκεκριμένες πιστώσεις στο Ίδρυμα, έχει τινάξει «στον αέρα» τον οικογενειακό προϋπολογισμό χιλίων, περίπου, επί μισθώ και ωρομισθίων διδασκόντων.
Το παραπάνω καταγγέλλουν στην «Π» εκπρόσωποι της ένωσης επιστημονικών και εργαστηριακών συνεργατών και εκπαιδευτικών ειδικών μαθημάτων, οι οποίοι αναγνωρίζουν τις προσπάθειες που καταβάλει η διοίκηση του ΤΕΙ Κρήτης προκειμένου να τους καταβληθούν τα δεδουλευμένα τους.
Ο πρόεδρος του Ιδρύματος, κ. Ευάγγελος Καπετανάκης, δηλώνει αισιόδοξος ότι το πρόβλημα θα λυθεί εντός των ημερών ενώ αναφέρει πως το θέμα θα απασχολήσει και τη σύνοδο των προέδρων των ΤΕΙ που ξεκινά σήμερα και ολοκληρώνεται την ερχόμενη Παρασκευή στην Πτολεμαΐδα.
Κεντρικό θέμα της Συνόδου είναι «Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση: Πανεπιστήμια και Τεχνολογικά Πανεπιστήμια- Οι αναγκαίες αλλαγές».
Ο κ. Καπετανάκης τονίζει πως το 75% με 80% των διδασκόντων στα τμήματα του ΤΕΙ Κρήτης είναι συμβασιούχοι, υπάρχουν, μάλιστα, τμήματα που δεν έχουν κανένα μόνιμο διδάσκοντα. «Το πρώτο πρόβλημα των ΤΕΙ είναι οι εκπαιδευτικοί, το μόνιμο προσωπικό του», τονίζει.
Σημειώνεται πως το πρόβλημα ξεκινά από τα τρία συναρμόδια υπουργεία, Οικονομικών, Εργασίας και Παιδείας, που καθυστερούν να υπογράψουν την πράξη που απαιτείται για την πληρωμή των συμβασιούχων. Το ελεγκτικό συνέδριο αρνείται να εγκρίνει τις πληρωμές των διδασκόντων χωρίς τη συγκεκριμένη ΠΥΣ (Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου).
Όμως, μετά από πιέσεις του Ιδρύματος, δέχτηκε να καταβάλει τα χρήματα των μηνών Οκτωβρίου και Νοεμβρίου αλλά και να πληρωθεί το ΙΚΑ των συμβασιούχων.
Συνεπώς , αναμένεται το επόμενο διάστημα να δοθούν τα δεδουλευμένα - δώρο Χριστουγέννων και μήνα Δεκεμβρίου- στους διδάσκοντες.

Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

Πανεπιστήμιο για τον τόπο σου και ας είναι μπαλωμένο....

Αναρτούμε εδώ υλικό από το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο με θέμα: «Τοπικές Κοινωνίες και Τριτοβάθμια
Εκπαιδευτικά Ιδρύματα: Συνύπαρξη για Αειφορική Ανάπτυξη»
που διοργανώθηκε από το δήμο Ροδίων τον Απρίλιο του 2010 πριν ο Γιωργάκης αποβιβαστεί στη Δωδεκάνησο. Το υλικό αυτό είναι αρκετά χρήσιμο, αφενός μεν για να καταδείξει την αστική μεθοδολογία αγοραίας αξιολόγησης ενός πανεπιστημίου, και δει ενός πανεπιστημίου της περιφέρειας, όπου γίνεται προφανές ότι δεν υπάρχει τέτοιου είδους επιστημονική μεθοδολογία και ούτε μπορεί να υπάρξει, σε πείσμα ορισμένων φλύαρων υψηλών ενεργειών. Εκτός από τη σύνοψη της βιβλιογραφίας τέτοιων προσπαθειών, τα σοβαρότερα από τα κείμενα αυτά αναδεικνύουν και το βαθμό της οικονομικής σύμφυσης, με πολυάριθμα νήματα ,των περιφερικών πανεπιστημίων με τις "τοπικές" κοινωνίες, γεγονός που καθιστά κάθε προσπάθεια συνειδητής επέμβασης στη χωροταξία (sic) της ανώτατης εκπαίδευσης, πολύ πιο πολύπλοκη από το αξιομνημόνιο, "ορθολογικό", γρυσπολάκειο, άρπα κόλλα.
Τι κρίμα που η ανώτατη εκπαίδευση είναι τελικά πιο συνδεδεμένη με την αγορά απ' όσο περίμεναν! Τι κρίμα που αποκλειστικά υπεύθυνο για το αντικείμενο σπουδών των περιφερικών ιδρυμάτων είναι μόνο το υπουργείο παιδείας, ούτε οι φοιτητές που το μέλλον τους υποθήκευσε, ούτε οι εργαζόμενοι των τμημάτων που εργάζονται σε αυτά, και που με τη σημερινή συνθετότητα των επιστημονικών αντικειμένων, άνετα θα στελέχωναν τμήματα διαφορετικού επιστημονικού προσανατολισμού! Τι κρίμα που οι αποικιακές πολιτικές της ΕΕ ερήμωσαν την ύπαιθρο, και κατέστησαν πολλές περιοχές πολιτισμικά ακατάλληλες ακόμα και για μέση εκπαίδευση! Πόσο κενή περιεχομένου ακούγεται η έννοια τοπική κοινωνία και οικονομία ακόμα και σε κεφαλαιοκρατικά πλαίσια! Τι κρίμα που το επιστημονικό δυναμικό των πανεπιστημίων αντί να εκπονεί και να υλοποιεί, σχέδια συνειδητής πανανθρώπινης ανάπτυξης, θα πρέπει να αναλώνεται σε μαργαριτάρια και φλυαρίες που παραθέτουμε προς τέρψη του αναγνώστη! Αυτή θα είναι η σύνδεση των πανεπιστημιών με τις ανάγκες της "τοπικής" αγοράς στο μέλλον, της αγοράς που το διεθνές κεφάλαιο επέλεξε και διαμόρφωσε δηλαδή, για το συγκεκριμένο τόπο. Απολαύστε την...

Άξια λόγου κείμενα 

Αυτό είναι το νέο μας hobby. Κυνήγι πολιτικών...

Τη Δευτέρα 28/2 λίγο μετά τις 8 το απόγευμα πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στη Λυρική Σκηνή σε εκδήλωση με θέμα τα 75 χρόνια από το θάνατο του Ελευθερίου Βενιζέλου, όπου κεντρική ομιλίτρια ήταν η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου. Οι φοιτητές φώναξαν πολλά συνθήματα ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, σήκωσαν πανό, μοίρασαν κείμενα και πέταξαν τρικάκια. Ακολουθεί το κείμενο και φωτογραφίες από τη δράση.

Υ.Γ.: στην εκδήλωση βρίσκονταν υπουργοί, βουλευτές και άλλοι της αφρόκρεμας όπως φαίνεται και σε μια φωτο παρακάτω

Περισσότερα: Εδώ

Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011

Η εκπαίδευση σαν εξαγώγιμο προϊόν

πηγή: Cynical
ημερομηνία δημοσίευσης: 28 Σεπτεμβρίου 2010

Σε συνάρτηση με τις χθεσινές εξαγγελίες του πρωθυπουργού για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, και την "διαβούλευση" που θα ακολουθήσει, καλό είναι αυτοί που προτίθενται να διαβουλευτούν να έχουν προηγουμένως ρίξει και κάνα δυο, τρεις προβληματισμούς, έτσι για να βρίσκονται, για τον κοινωνικό ρόλο της Παιδείας, για το τι είδους πολίτες θέλει να διαμορφώσει, για το ποιοι είναι οι κυρίαρχοι προσανατολισμοί της παγκοσμίως, για τον ποιοτικό πλέον μετασχηματισμό της ουσίας της από δημόσιο αγαθό σε εμπόρευμα και σε επενδυτική ευκαιρία, τόσο για τους παρόχους, όσο και για τους πελάτες-φοιτητές, για τη μετατροπή των πανεπιστημίων από χώρους καλλιέργειας της γνώσης, της κριτικής ικανότητας, και της δημοκρατικής συνείδησης, σε χώρους επαγγελματικής κατάρτισης και απόκτησης άμεσα εμπορεύσιμων δεξιοτήτων, για το σκόρπισμα συμπαγών γνωστικών οικοδομημάτων σε θραύσματα πληροφοριών και για πολλά άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός.

Επίσης καλό είναι να ζητήσουν με επιμονή και στοιχεία από τεχνο-οικονομικές μελέτες για το πόση αύξηση στο ΑΕΠ και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών θα επιφέρει το νέο αυτό project, έτσι για να μην πάει δηλαδή στο βρόντο όλη αυτή η φασαρία.

Για το λόγο αυτό, η μικρή έρευνα που παρατίθεται στη συνέχεια, με παράδειγμα τις πρωτοπόρες αγγλοσαξονικές βιομηχανίες, υποδεικνύει τα οφέλη που θα είχε η χώρα μας αν προωθούσε το εξαγωγικό σκέλος της εκπαιδευτικής τριτοβάθμιας βιομηχανίας, παράμετρος, η οποία μόλις που θίχτηκε από τον πρωθυπουργό και η οποία θα μπορούσε να τονισθεί στη διαδικασία της διαβούλευσης.

Επεισοδιακή σύσκεψη στο υπουργείο Παιδείας

Ας το ξανασκεφτώ. Μηπως προτιμώ τις εκλογές;
Πηγή:Πρώτο Θέμα
Μικρή ομάδα εκπαιδευτικών εισέβαλε στο υπουργείο Παιδείας, την ώρα που γινόταν σύσκεψη της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου με εκπροσώπους και φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με αντικείμενο τις συνενώσεις σχολικών μονάδων.
Οι εκπαιδευτικοί σήκωσαν πανό και άρχισαν να φωνάζουν συνθήματα κατά των συνενώσεων και του ΔΝΤ.
Η εκδήλωση διακόπηκε για λίγα λεπτά, καθώς ορισμένοι δήμαρχοι αντέδρασαν έντονα κατά των εκπαιδευτικών. Κάποιοι, μάλιστα, ζήτησαν από τους εκπαιδευτικούς «να κάνουν μαθήματα στα σχολεία και να φύγουν αμέσως από την αίθουσα».
Οι εκπαιδευτικοί δίπλωσαν το πανό, αλλά κάθισαν στις πρώτες θέσεις, παρακολουθώντας τους ομιλητές, τους οποίους διέκοπταν. Ωστόσο, η εκδήλωση συνεχίστηκε χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.
Η υπουργός Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου, νωρίτερα, είχε αναπτύξει στους δημάρχους όλες τις αλλαγές που συντελούνται ή θα γίνουν στα σχολεία, με έμφαση στο ψηφιακό σχολείο και το νέο λύκειο, που ευνοεί την ομαδική συνεργασία. Αυτό το στόχο, άλλωστε, υπηρετούν και οι συνενώσεις των σχολικών μονάδων.
Η υπουργός επισήμανε ότι «κανένα Μνημόνιο δεν περιέχει αναφορά ή δέσμευση για τις συνενώσεις», σημείωσε ότι στόχος είναι πρωτίστως η εξυπηρέτηση παιδαγωγικών κριτηρίων και μίλησε για σωστή αξιοποίηση σχολικών υποδομών, εκπαιδευτικού προσωπικού, εξάλειψη της διπλοβάρδιας κλπ.

Σχόλιο: Αφού "κανείς δεν αντέχει να γίνουν εκλογές" ας δούμε πόσοι αντέχουν το να μη γίνουν...
Άλλωστε αν οι εκλογές ήταν επικίνδυνες θα ήταν παράνομες... (sic)!

Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011


Από την κοινωνία της γνώσης στην κοινωνία της απόγνωσης
Πηγή:Πανελλήνιος Σύλλογος Καθηγητών Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας, "Η"
Σε ιστορικά χαμηλά ο αριθμός των εισακτέων στα πανεπιστήμια
Αλλάζει ο χάρτης της ανώτατης εκπαίδευσης με συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Το υπουργείο Παιδείας, παρά το πολιτικό κόστος, θα προχωρήσει σε δραστική μείωση των εισακτέων στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ το επόμενο ακαδημαϊκό έτος (2011-2012). Σύμφωνα με πληροφορίες της «ΗτΣ», ο αριθμός των διαθέσιμων θέσεων δεν αποκλείεται να «πέσει» ακόμα και κάτω από 80.000, παρουσιάζοντας μείωση περίπου κατά 10% σε σχέση με πέρυσι (88.165).
Σε δραστική μείωση των εισακτέων στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ για το επόμενο ακαδημαϊκό έτος (2011-2012) προχωρεί το υπουργείο Παιδείας. Σύμφωνα με πληροφορίες της «ΗτΣ», ο αριθμός των διαθέσιμων θέσεων θα διαμορφωθεί σε? ιστορικά χαμηλά επίπεδα και δεν αποκλείεται να «πέσει» ακόμα και κάτω από 80.000 παρουσιάζοντας μείωση κατά περίπου 10% σε σχέση με πέρυσι (88.165). Μάλιστα, στο «τραπέζι» έχει πέσει ακόμα και εισήγηση για? μηδενικούς εισακτέους σε τμήματα που μένουν στα «αζήτητα» ή λειτουργούν ταυτόχρονα με διάφορες παραλλαγές σε ΑΕΙ και ΤΕΙ και η συντήρησή τους καθίσταται ασύμφορη οικονομικά. Εφόσον η εισήγηση αυτή εγκριθεί, θα πρόκειται ουσιαστικά για το πρώτο βήμα προς τη δημιουργία ενός νέου χάρτη ανώτατης εκπαίδευσης με συγχωνεύσεις ομοειδών τμημάτων, ακόμα όμως και κατάργηση άλλων με ακραίες -μεταπτυχιακές στην ουσία- ειδικεύσεις.
Σε ιστορικά χαμηλά ο αριθμός των εισακτέων στα πανεπιστήμια
Για να αποφύγουν ενδεχόμενη συγχώνευση ή μείωση στη χρηματοδότησή τους, αφού από φέτος για την κατανομή της τακτικής επιχορήγησης λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των φοιτητών, ορισμένα τμήματα έχουν ήδη αρχίσει να κάνουν? αλχημείες. Σύμφωνα με στοιχεία που έχει συγκεντρώσει το υπουργείο Παιδείας, υπάρχουν τμήματα, κυρίως σε περιφερειακά ΑΕΙ και ΤΕΙ, τα οποία έχουν ανεβάσει τον «πήχυ» δυσκολίας των σπουδών προκειμένου να επιμηκύνουν τη διάρκεια φοίτησης και να διατηρούν, έτσι, υψηλό αριθμό φοιτητών. Παράλληλα, άλλα τμήματα δεν προχωρούν σε διαγραφές «αιώνιων» φοιτητών από τα μητρώα τους, αν και έχουν εγκαταλείψει τις σπουδές τους εδώ και χρόνια, προκειμένου να μη χάσουν πολύτιμα κονδύλια?

«Για πρώτη φορά, φέτος, ο αριθμός των εισακτέων σχεδόν θα πλησιάζει τις προτάσεις των Πανεπιστημίων που εισηγούνται μείωση έως και 50%» τονίζει στην «ΗτΣ» ανώτατο στέλεχος του υπουργείου Παιδείας. Αν και παραδέχεται ότι μια τέτοια απόφαση έχει πολιτικό κόστος, εν τούτοις υπογραμμίζει ότι αποτελεί «μονόδρομο» για την αναβάθμιση της ποιότητας της ανώτατης εκπαίδευσης. «Θέλουμε ποιοτική εκπαίδευση ή δεν θέλουμε; Θέλουμε πτυχία με αξία ή όχι;», διερωτάται.
Η τελική απόφαση για τον αριθμό των εισακτέων, που θα ανακοινωθεί προς το τέλος Μαρτίου, θα λάβει σοβαρά υπόψη τις προτάσεις των διοικήσεων των ΑΕΙ και ΤΕΙ οι οποίες, για πρώτη φορά φέτος, δεν περιορίζονται απλώς στην καταγραφή ενός αριθμού, αλλά συνοδεύονται από «αιτιολογημένη γνώμη» με συγκεκριμένους ποιοτικούς δείκτες, όπως ο αριθμός των εργαστηρίων τους, του εκπαιδευτικού δυναμικού, των ήδη φοιτούντων κ.ά. Στόχος είναι οι αποφάσεις για τον αριθμό των εισακτέων να ληφθούν με βάση τις ανάγκες που έχει κάθε τμήμα κι όχι στα «τυφλά», όπως συνέβαινε μέχρι σήμερα.
Εως και 56%
Τα στοιχεία που παρουσιάζει η «ΗτΣ» από την ως τώρα επεξεργασία των προτάσεων ΑΕΙ και ΤΕΙ από το υπουργείο Παιδείας, δείχνουν ότι υπάρχουν εισηγήσεις για δραστική μείωση των εισακτέων έως και 56%. Κατά μέσο όρο, στα ΑΕΙ προτείνεται μείωση κατά 31% και στα ΤΕΙ κατά 43%. Ειδικότερα, από τις προτάσεις των ιδρυμάτων προκύπτει:

Στα Πανεπιστήμια, η μεγαλύτερη μείωση -της τάξεως του 48%- προτείνεται από το Πανεπιστήμιο Πατρών ώστε ο αριθμός των εισακτέων να διαμορφωθεί για το επόμενο ακαδημαϊκό έτος στους 1.870 έναντι 3.590 πέρυσι. Και το Πολυτεχνείο Κρήτης, όμως, καταθέτει πρόταση για μείωση κατά 42% των εισακτέων. Από 520 θέσεις που διέθεσε πέρυσι, φέτος ζητά να μειωθούν σε 300. Επίσης, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης προτείνει να απορροφήσει 2.535 φοιτητές, μειωμένους κατά 35% σε σχέση με πέρυσι (3.930). Να «ανασάνουν» ζητούν και τα Πανεπιστήμια των Αθηνών τα οποία βλέπουν τον αριθμό των πρωτοετών φοιτητών τους ακόμα και να διπλασιάζεται με τις μετεγγραφές. Έτσι, το Πανεπιστήμιο Αθηνών ζητά για την επόμενη χρονιά 4.283 φοιτητές έναντι 5.825 πέρυσι (μείωση κατά 26%), ενώ το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο προτείνει ο αριθμός των εισακτέων του να διαμορφωθεί στους 855 από 1.050 πέρυσι (μείωση κατά 19%).
Στα ΤΕΙ, κυρίως της περιφέρειας, οι διοικήσεις φθάνουν να ζητούν μείωση των διαθέσιμων θέσεων μέχρι και 56%. Πρόκειται για την περίπτωση του ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας που ζητά 2.610 φοιτητές έναντι 5.920 πέρυσι. Ακολουθεί το ΤΕΙ Ηπείρου με πρόταση για 1.660 φοιτητές από 3.570 πέρυσι (μείωση κατά 54%), το ΤΕΙ Κρήτης που ζητά 2.025 φοιτητές από 4.269 πέρυσι (-53%) και το ΤΕΙ Λάρισας με πρόταση για 2.505 φοιτητές από 4.530 πέρυσι (-45%). Αντίθετα, η μικρότερη μείωση -της τάξεως του 12%- προτείνεται από το ΤΕΙ Αθήνας που ζητά ο αριθμός των εισακτέων να διαμορφωθεί στους 2.610 έναντι 2.975 πέρυσι.
Από την «αιτιολογημένη γνώμη» που κατέθεσαν οι διοικήσεις των ΑΕΙ - ΤΕΙ, προκύπτει ακόμη πως η πρότασή τους για τον αριθμό των εισακτέων καθορίζεται κυρίως από δύο παράγοντες:
1. Αναλογία διδασκόντων / φοιτητών που σύμφωνα με τα διεθνή στάνταρ πρέπει να είναι 1/10. Στα ελληνικά Πανεπιστήμια. Ο αριθμός των φοιτητών αυξάνεται καθώς υπάρχει εισαγωγή καθ’ υπέρβαση βάσει ειδικών κριτηρίων.
2. Υλικοτεχνική υποδομή και κτηριακές εγκαταστάσεις. Οι υποδομές έχουν προδιαγραφές για συγκεκριμένο αριθμό φοιτητών, κυρίως στην περίπτωση που στο πρόγραμμα σπουδών υπάρχουν εργαστηριακά μαθήματα.
26.672 λιγότερες θέσεις
Η μείωση του αριθμού των εισακτέων αποτελεί πάγιο αίτημα των Πανεπιστημίων και ΤΕΙ. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο τα δύο τελευταία χρόνια, τα Πανεπιστήμια είχαν εισηγηθεί στο υπουργείο Παιδείας 26.672 λιγότερες θέσεις από αυτές που τελικά δόθηκαν. Ιδιαίτερα φέτος όμως, τα ιδρύματα εμφανίζονται περισσότερο από ποτέ απρόθυμα να δεχθούν μεγάλο αριθμό φοιτητών. Πολλά Πανεπιστήμια και ΤΕΙ αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα που έχουν επιπτώσεις στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, ενώ άλλα κεντρικά ιδρύματα βλέπουν τον φοιτητικό τους πληθυσμό να «γιγαντώνεται» εξαιτίας των μετεγγραφών. Εάν κανείς συσχετίσει τον αριθμό των εισακτέων με τους φοιτητές που πηγαίνουν στο Τμήμα από μετεγγραφή, προκύπτει πως τα πιο «επιβαρημένα» είναι τα Τμήματα Εμπορίας & Διαφήμισης του ΤΕΙ Αθήνας όπου ο αριθμός φοιτητών με τις μετεγγραφές αυξήθηκε κατά 204,7%, Πολιτικών Δομικών Έργων του ΤΕΙ Πειραιά με αύξηση 163,8% και Γεωγραφίας του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου με αύξηση 150%.
Αντίθετα, πολλά Τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ της περιφέρειας χάνουν μεγάλο μέρος του φοιτητικού πληθυσμού τους λόγω μετεγγραφών. Το ποσοστό «φυγής» ξεκινά από 40% στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης και ανεβαίνει έως και 67,2% στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Τα μυστικά δείπνα της... Αννας Διαμαντοπούλου


Συναντήσεις μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας έχει η κυρία Διαμαντοπούλου με εκπροσώπους της πανεπιστημιακής κοινότητας και θέμα τις αλλαγές στην ανώτατη εκπαίδευση

Μάρνυ Παπαματθαίου

Λαιμαργία...Ας προσέχουν οι κρυφοί συνδαιτημόνες της Αννούλας...


«Εχουν γίνει μεγάλα λάθη απ΄ όλους μας. Εχουμε όμως τώρα την ευκαιρία να τα διορθώσουμε, υπουργέ μου, αρκεί να μη γίνουν υποχωρήσεις...». Γνωστός καθηγητής της Ιατρικής Σχολής Αθηνών στον οποίο ανήκουν αυτά τα λόγια έσκυψε
πάνω από το πιάτο του και κοίταξε με νόημα την υπουργό Παιδείας κυρία Αννα Διαμαντοπούλου, εκ των συνδαιτυμόνων του στο καλοστρωμένο τραπέζι. Πρόκειται για στιγμιότυπο κατά τη διάρκεια ενός ακόμη... μυστικού δείπνου, από αυτά που έχουν διοργανωθεί τον τελευταίο καιρό, με την παρουσία διαπρεπών εκπαιδευτικών
και κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών. Για άλλη μία συνάντηση από εκείνες που πραγματοποιούνται σε ουδέτερο έδαφος με θέμα- τι άλλο; - τις αλλαγές στην ανώτατη εκπαίδευση που σχεδιάζει η κυβέρνηση, οι λεπτομέρειες για τις οποίες κρατιούνται σχολαστικά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Παρούσα
σε ορισμένες και η κυρία Διαμαντοπούλου, ενώ σε παρόμοιες συνάξεις έχουν συμμετάσχει οι υφυπουργοί Παιδείας κυρία Εύη Χριστοφιλοπούλου - η πρώτη... διδάξασα, που άλλωστε δεν κρύβει τη σχέση της με την πανεπιστημιακή κοινότητα- και κ. Γ. Πανάρετος, αρμόδιος
για θέματα πανεπιστημίων.
Στα δείπνα της κυρίας Διαμαντοπούλου στόχος, όπως χαρακτηριστικά λέει μέλος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, είναι οι παρόντες πανεπιστημιακοί να γίνουν οι... πολλαπλασιαστές των απόψεων του υπουργείου Παιδείας για την ανάγκη αλλαγή του τρόπου διοίκησης των ελληνικών ΑΕΙ.

Πίσω όμως στη συνάντηση της υπουργού με τον καθηγητή της Ιατρικής... Ο οποίος, σύμφωνα με πληροφορίες, εκείνο το βράδυ, αφού δήλωσε ότι «η λύση με τα Συμβούλια Διοίκησης εκτός ΑΕΙ είναι η μοναδική που μπορούμε να έχουμε», πρότεινε: «Προχωρήστε και αλλάξτε τον νόμο.Δεν πάει άλλο.Τα πανεπιστήμια της χώρας έχουν φτάσει στο αμήν.Τα ελέγχουν μια χούφτα απρόβλεπτων φοιτητών που διαλύουν τις Συγκλήτους και βρίζουν τους πρυτάνεις...». Η απάντηση που πήρε ήταν ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να κάνει τομές και θα τις κάνει. Πώς μεταφράζεται αυτό; Πιθανώς ότι ο νέος νόμοςπλαίσιο για τα ΑΕΙ θα δοθεί σύντομα στη δημοσιότητα- αν και δεν έγινε ξεκάθαρο αν η ψήφισή του θα γίνει εξίσου γρήγορα ή θα πρέπει να περιμένουμε το καλοκαίρι...


Πηγή: Alfavita

ΠετΑΕΙ πεΤάΕΙ ο συμβασιούχος

Ο γολγοθάς δύο καθηγητών ΑΕΙ και ΤΕΙ, με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου βάσει του π.δ. 407 και ο κίνδυνος να κλείσουν εργαστήρια και σχολές
Ιπτάμενοι καθηγητές στα νησιωτικά πανεπιστημιακά τμήματα, λίστα αναμονής σπουδαστών για παρακολούθηση εργαστηριακών μαθημάτων, στρατιές απλήρωτων εκπαιδευτικών σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, που η μόνη τους ελπίδα πλέον είναι να διοχετευθούν στα «κολέγια». Αυτή είναι η εικόνα που συνθέτει το τοπίο στην Ανώτατη Εκπαίδευση, την ώρα που το υπουργείο Παιδείας μελετά μια βαθιά μεταρρύθμιση, σε όλα τα επίπεδα.
Πάνω από 10.000 υπολογίζονται όσοι διδάσκουν με εννεάμηνες συμβάσεις και έχουν προσληφθεί με βάση το π.δ. 407/1980, που ορίζει ότι οι προσλήψεις γίνονται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου για τη διεξαγωγή διδακτικού, ερευνητικού, επιστημονικού και διοικητικού έργου. Το ΤΕΙ Πειραιά από τις 10 Ιανουαρίου υπολειτουργεί, εν μέσω εξεταστικής περιόδου, αφού οι περισσότεροι συμβασιούχοι κάνουν επίσχεση εργασίας, ενώ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου προχώρησαν σε προειδοποιητική αναστολή της λειτουργίας του.
Ο Δημ. Καλλέργης, 34 ετών, μηχανικός υπολογιστικών συστημάτων, με δύο μεταπτυχιακά σε πανεπιστήμια της Αγγλίας, διδάσκει Πληροφορική στο ΤΕΙ Πειραιά. Μιλώντας στην «Κ.Ε.», τονίζει ότι ο ίδιος και οι συνάδελφοί του δεν έχουν πληρωθεί από τον περασμένο Οκτώβριο και δεν ελπίζουν ότι θα εξοφληθούν μέσα στο χρόνο που διανύουμε. Το χειρότερο όμως, όπως λέει, είναι η αβεβαιότητα για την επαγγελματική εξέλιξη, η οποία επιδεινώθηκε τώρα με την οικονομική κρίση και τις περικοπές που επιβάλλει το μνημόνιο.
Ηδη τα εργαστήρια δεν μπορούν να τα παρακολουθήσουν όλοι οι σπουδαστές, με αποτέλεσμα να εγγράφονται σε λίστες αναμονής και να κάνουν αγώνα δρόμου για να φανούν συνεπείς. Ο ίδιος διδάσκει με πλήρες ωράριο, 16 ωρών εβδομαδιαίως, ενώ απαιτούνται τουλάχιστον δέκα ώρες επιπλέον για την προετοιμασία μαθημάτων, λειτουργίας εργαστηρίων, κατανομή φοιτητών και εκπόνηση πτυχιακών εργασιών.
Θεωρεί τον εαυτό του τυχερό, αφού υπάρχουν συνάδελφοί του που απασχολούνται λιγότερες ώρες, δεδομένου ότι αμείβονται ανάλογα με το χρόνο διδασκαλίας και μόνο για εννιά μήνες, όσο δηλαδή ισχύει η σύμβασή τους. Ο ίδιος παίρνει περίπου 1.200 ευρώ το μήνα, ενώ υπάρχουν εκατοντάδες συνάδελφοί του οι οποίοι διδάσκουν πολύ λιγότερες ώρες και αμείβονται με 400 έως 600 ευρώ.
Επισημαίνει ότι «το ΤΕΙ Πειραιά οφείλει στους συμβασιούχους περίπου 1,5 εκατ. ευρώ. Η επιχορήγηση που θα δοθεί στο ίδρυμα δεν αρκεί να εξοφληθούν, γιατί το ΤΕΙ οφείλει να καλύψει τα ελλείμματα του 2010 με χρήματα από τον εφετινό προϋπολογισμό, γεγονός που θα φέρει βίαιες αλλαγές στην εκπαιδευτική διαδικασία, καθώς πριν από τον Ιούνιο θα έχει εξαντληθεί το υπάρχον ποσό σε παρελθόντα χρέη. Είναι λογικό να περιμένουμε μετά απ' αυτά συρρίκνωση του εκπαιδευτικού έργου και φυσικά απολύσεις συμβασιούχων».
Στο συγκεκριμένο ίδρυμα οι εκλεγμένοι καθηγητές είναι μόλις 150 και οι συμβασιούχοι 800. «Αντιλαμβάνεται κανείς», προσθέτει ο καθηγητής, «τι θα συμβεί αν οι περισσότεροι φύγουν από το ίδρυμα. Απλώς θα καταρρεύσει».
Επιπλέον, το υπουργείο Παιδείας με έγγραφό του από τον Αύγουστο του 2010 ανέστειλε επ' αόριστον τις εκλογές μελών εκπαιδευτικού προσωπικού. «Ετσι», λέει ο καθηγητής, «δεν ελπίζουμε σε επαγγελματική εξέλιξη. Το υπουργείο μάς προειδοποίησε να ξεχάσουμε τις εκλογές νέων μελών τουλάχιστον για μία πενταετία. Αν όμως υπολογίσουμε ότι σε 5 χρόνια το 40% των εκλεγμένων μελών του ιδρύματος θα έχει συνταξιοδοτηθεί, και αν αντέξουμε μέχρι τότε, δεν θα υπάρχουν καθηγητές για να συγκροτήσουν εκλεκτορικά σώματα για τη δική μας εκλογή. Δηλαδή ή θα πρέπει να αλλάξουμε επάγγελμα, ή τα ιδρύματα θα βάλουν λουκέτο».
Ο Παν. Σωτήρης, που διδάσκει Πολιτική και Κοινωνική Φιλοσοφία στο τμήμα κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, στη Μυτιλήνη, αντιμετωπίζει ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα. Είναι 41 ετών, παντρεμένος με ένα παιδί και αναγκάζεται να ζει μεταξύ Αθηνών, που βρίσκεται η οικογένειά του και Μυτιλήνης, όπου «πετάει» συνεχώς για να διδάσκει.
Το πανεπιστήμιο δεν διαθέτει καταλύματα για τους διδάσκοντες και ο ίδιος συνήθως «φιλοξενείται» στα σπίτια γνωστών και φίλων. «Πώς μπορώ να μετακομίσω με την οικογένειά μου στη Μυτιλήνη;», λέει στην «Κ.Ε.», «δεν ξέρω τι θα γίνει την επόμενη χρονιά. Αν θα βρίσκομαι εδώ, αν έχω πάει αλλού, ή -ακόμη χειρότερα- αν θα εξακολουθήσω να δουλεύω...»
«Εφέτος οι πιστώσεις που είχαν εγγραφεί στους προϋπολογισμούς των ιδρυμάτων για τους συμβασιούχους», προσθέτει, «είναι μειωμένες κατά 15% έως 20% ανάλογα με το ίδρυμα. Επιπλέον δεν γίνονται διορισμοί των μελών ΔΕΠ, που ήδη έχουν εκλεγεί, δεν προκηρύσσονται νέες θέσεις και εμείς που είμαστε λύση ανάγκης υφιστάμεθα περικοπές.
»Οπως πάνε τα πράγματα θα οδηγηθούμε σε περικοπή των διδασκομένων μαθημάτων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους φοιτητές. Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα προβλέπουμε ότι πολλά πανεπιστημιακά τμήματα θα οδηγηθούν σε υπολειτουργία. Συγχρόνως, μια ολόκληρη γενιά διδασκόντων, που σπούδαζε επί χρόνια, και ονειρεύτηκε μια πανεπιστημιακή καριέρα στην Ελλάδα ή θα πρέπει τώρα να τα εγκαταλείψει, ή να μεταναστεύσει ή να περιμένει... διορισμό σε κάποιο ιδιωτικό πανεπιστήμιο».
Αλγεινή εντύπωση, πάντως, προκάλεσε στους διδάσκοντες η απάντηση του υπουργείου Παιδείας στις διαμαρτυρίες τους: «Τα ιδρύματα έχουν πολύ λίπος για να κάψουν». «Το κακό είναι όμως», καταλήγει ο καθηγητής, «ότι δεν καίμε πια λίπος, αλλά τρώμε τις σάρκες μας».