πηγή: avgi.gr
Enea Rossi
Τους τελευταίους μήνες έχει αναπτυχθεί στην Ιταλία ένα μέτωπο κοινωνικών συγκρούσεων που όμοιο του δεν βλέπαμε τα τελευταία χρόνια. Σε μια χώρα όπου φαινόταν ότι είχε επικρατήσει απολύτως η κοινωνική ειρήνη, ο μπερλουσκονισμός και ο πόλεμος μεταξύ των φτωχών, βρήκε τρόπους έκφρασης και πολιτικής δράσης η κοινωνική δυσφορία που προηγουμένως ελάνθανε. Η πρόταση νόμου της υπουργού Παιδείας Τζελμίνι για την πανεπιστημιακή μεταρρύθμιση ήταν η αφορμή που προκάλεσε το ξέσπασμα της εξέγερσης. Παράλληλα, η ηγεσία της ΦΙΑΤ προσέβαλε τη συλλογική σύμβαση εργασίας του μεταλλουργικού τομέα, εκβιάζοντας τους εργαζομένους στο Πομιλιάνο (Καμπανία) με την απειλή κλεισίματος των εγκαταστάσεων και με στόχο την αύξηση του ωραρίου εργασίας, την επιβολή ατομικών συμβάσεων και την κατάργηση του δικαιώματος απεργίας. Έτσι γεννήθηκε ο ισχυρός δεσμός μεταξύ του νέου φοιτητικού κινήματος και της FIOM (Ιταλική Ομοσπονδία των Εργατών Μεταλλουργίας), του μοναδικού συνδικάτου που αντιτάχθηκε στις προτάσεις του Μαρκιόνε, διευθύνοντα συμβούλου της ΦΙΑΤ.
